Και έτσι ό,τι έχει απομείνει από το ρόδο δεν είναι παρά όνομα
Έκθεση της εικαστικού Αθηνάς Αντωνιάδου στο Μουσείο Tεχνών Ζαμπέλα

Η έκθεση θέτει ως βασική ιδέα τη συνεχή μετακίνηση της εικαστικού, σε μια προσπάθεια κατανόησης της ανθρώπινης κατάστασης. Οι συνεχείς μετακομίσεις της σε διάφορα μέρη ανά τον κόσμο τής προσδίδουν το χαρακτηρισμό της καλλιτέχνη-νομά. Η εγκατάστασή της σε πολλά διαφορετικά στούντιο καθόριζε την εξέλιξη της καλλιτεχνικής της πρακτικής.

Η εικαστικός καλείται στην προκειμένη έκθεση να μετακομίσει από το στούντιό της στην Κύπρο, όπου διαμένει αυτή τη στιγμή, στον δημόσιο εκθεσιακό χώρο του μουσείου. Το νέο έργο της Αντωνιάδου δομείται μέσα από την ίδια τη «μετακόμιση» και την εγκατάσταση στο χώρο. Ως εκ τούτου, το έργο ξεκινά από τη φωτογραφική καταγραφή της μετακόμισης από τον ένα χώρο στον άλλο.

Η έκθεση επικαλείται την έννοια του χώρου του καλλιτέχνη: ο προσωπικός χώρος, το στούντιο, μεταφέρεται στον μουσειακό χώρο και το ιδιωτικό μετατρέπεται έτσι σε κοινό χώρο. Μέσα σε μια χωρική διάταξη έργων και αντικειμένων, ο θεατής καλείται να παρατηρήσει τη σχέση μεταξύ καλλιτέχνηχώρου. Η συμμετοχή του θεατή στον νέο χώρο, στην έκθεση, καθιστά το έργο που παρουσιάζεται συλλογικό.

Την έκθεση επιμελούνται η Δρ Μόνικα Ασημένου και Μαρίνα Χριστοδουλίδου σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα Μιχάλη Βασιλειάδη.

Μουσείο Λουκίας και Μιχαλάκη Ζαμπέλα 9 Μαρτίου – 14 Απριλίου 2018

Στα πλαίσια της έκθεσης διοργανώνεται συμπόσιο με θέμα «Ο Χώρος, ο Λόγος και η Ευθύνη του Καλλιτέχνη» στην αίθουσα Μελίνα Μερκούρη στις 26 Μαρτίου 2018.