Κι όμως φοβόμαστε να κοιτάξουμε την Ιστορία μας κατάματα


  • Καθημερινή ενημέρωση

    Κάθε πρωί η επικαιρότητα στο inbox σου.


Ο Τόνυ Αγκαστινιώτης ψάχνει την Ιστορία. Την Ιστορία της Κύπρου ως σύνολο κι όχι της Κύπρου των Ελλήνων ή των Τούρκων της χώρας μας. Αυτό τον οδήγησε το 2005 να φέρει στην επιφάνεια το μεγάλο έγκλημα που έγινε στα τρία τ/κυπριακά χωριά Αλόα, Μαράθα και Σανταλάρη.
Μεγάλωσε σε οικογένεια δεξιών καταβολών, με σχέσεις με την Εκκλησία, την ακροδεξιά και τον εθνικισμό. Χρειάστηκε να διανύσει τα πρώτα 30 χρόνια της ζωής του για να αρχίσει να ψάχνει τον εαυτό του, να ψάχνει τις κοινωνικές συνθήκες, να ψάχνει την Ιστορία. Και μέσα από όσα «ξέθαψε» δεν διστάζει να μιλήσει για τα εγκλήματα του ε/κυπριακού και του τ/κυπριακού εθνικισμού.

Untitled 4

Του  Μιχάλη Μιχαήλ

Ο Τόνυ Αγκαστινιώτης είναι ένα ανήσυχο πνεύμα. Διάνυσε τις σχεδόν πρώτες τρεις δεκαετίες της ζωής του στο χώρο της Δεξιάς και ακροδεξιάς. Ψάχνοντας να επαναπροσδιοριστεί ως άνθρωπος, έπεσε στα χέρια του ένα βιβλίο για τον Τσε Γκεβάρα. Τον εντυπωσίασαν, όπως είπε στη «Χαραυγή», οι ιδέες του Τσε για την κοινωνική δικαιοσύνη και τη συλλογική προσφορά στην κοινωνία. Εκεί κατανόησε ότι ήταν και ο ίδιος ένα παιδί του λαού, ένα παιδί της φτώχειας. Για πρώτη φορά, λέει με έκσταση, έμαθε τη λέξη αλληλεγγύη…

Αυτό μοιραία τον οδήγησε στο μαρξισμό και μέσα από αυτόν, όπως λέει ο ίδιος, άλλαξε η θέαση των πάντων. Άρχισε να κατανοεί τη λειτουργία της κοινωνίας, των οικονομικών συστημάτων, των ίδιων των ανθρώπων. Κατανόησε τις καταβολές και τον τρόπο δράσης του εθνικισμού, του καπιταλισμού και των αντιθέσεών του και έφτασε στα δικά του συμπεράσματα.

Η Τόχνη, η Αλόα, η Μαράθα και ο Σανταλάρης

Ο Τ. Αγκαστινιώτης έγινε γνωστός, κρίθηκε, επικρίθηκε και επαινέθηκε για τη δημιουργία του ντοκιμαντέρ για τις μαζικές δολοφονίες Τ/κυπρίων, ηλικιωμένων, γυναικών, παιδιών και βρεφών από μέλη και οπαδούς της ΕΟΚΑ Β’ τον Αύγουστο του 1974. Για πρώτη φορά γινόταν ευρέως γνωστό αυτό το έγκλημα στην ε/κυπριακή κοινότητα.

Όλα ξεκίνησαν όταν μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων είχε μάθει από το διαδίκτυο για το έγκλημα αυτό. Ξεκίνησε με το άλλο μαζικό έγκλημα της δολοφονίας 85 Τ/κυπρίων στο χωριό Τόχνη την ίδια περίοδο. Πήγε στο κατεχόμενο χωριό Βουνό όπου διαμένει ο μοναδικός επιζώντας εκείνης της δολοφονίας, μίλησε μαζί του και στη συνέχεια ξεκίνησε το ντοκιμαντέρ για τις δολοφονίες στα τρία τ/κυπριακά χωριά.

Πηγαίνοντας στα τρία χωριά βρήκε μεγάλες δυσκολίες. Αρχικά τον αντιμετώπισαν ως εχθρό, παρόλο που στόχος του δεν ήταν να αθωώσει τα μέλη της ΕΟΚΑ Β’ που έκαναν το έγκλημα. Κι όμως οι Τ/κύπριοι συγγενείς των 127 θυμάτων αρχικά έτσι το εκλάμβαναν.

Όταν έφτασε στην περιοχή, συναντήθηκε με τον Αλή Φαΐκ, του οποίου σκότωσαν τη σύζυγο, τα τρία παιδιά του, με τη μικρότερη κόρη του, τη Σελτέν, να ήταν μόλις 16 ημερών, τις αδελφές του κι άλλους συγγενείς του.

Ο Αλή αρχικά αρνήθηκε να του μιλήσει. Τη δεύτερη φορά μαλάκωσε και του είπε κάποια πράγματα, ιδιαίτερα όταν ο Τόνυ έγραψε ένα ποίημα για τη Σελτέν και το άφησε πάνω στον τάφο της με δάκρυα στα μάτια. Η αρχική επιφύλαξη στη συνέχεια μετατράπηκε σε φιλία. Και έτσι, όταν το 2018 πήγε ξανά ο Τόνυ στην περιοχή, ο Αλή τού εξέφρασε φόβους για την πιθανότητα έκρηξης πολέμου στην Κύπρο. Ο Τόνυ τού απάντησε ότι δεν πρέπει να φοβάται, διότι η Τουρκία είναι πιο δυνατή από την Κύπρο, για να πάρει την απάντηση ότι δεν είναι αυτό που φοβάται, αλλά φοβάται για τα παιδιά του Τόνυ!

Θυμάται χαρακτηριστικά, κι έχει αποτυπωθεί και στο ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε, ότι ξεκίνησε να του μιλά για τα συμβάντα ο Κιαζίμ Ερές, όταν ξαφνικά εμφανίζεται η σύζυγός του, η οποία άρχισε να φωνάζει. Μέσα στις διαμαρτυρίες της, είπε ο Τόνυ Αγκαστινιώτης, άθελά της μας έδωσε τη δική της μαρτυρία. Όταν όμως τελείωσε το ντοκιμαντέρ και συναντήθηκαν ξανά, αυτή τον αγκάλιασε και τον φίλησε, ενώ ο σύζυγός της, αγκαλιάζοντας τον Τόνυ, του ψιθύρισε στο αυτί ότι «κάναμε κι εμείς πολλά»!

Δεν έλειψαν όμως και τα παρατράγουδα, όταν κατά την επίσκεψή τους σε ένα από τα κοιμητήρια τους απείλησαν Τ/κ εθνικιστές, ακόμα και με πιστόλι!

Untitled 2

Η εχθρότητα από το κυπριακό κράτος

Η δουλειά του Τόνυ αντιμετωπίστηκε με εχθρότητα από το κυπριακό κράτος. Βρέθηκε στο στόχαστρο της ΚΥΠ, η οποία, όπως λέει, τον παρακολουθούσε σε κάθε του βήμα.

Τον κάλεσαν στην Υπηρεσία Αγνοουμένων, με τον ίδιο να νομίζει ότι τον ήθελαν για να αντλήσουν πληροφορίες για αγνοούμενους. Όμως η προσπάθεια ήταν να τον πείσουν να αποσύρει το ντοκιμαντέρ του, γιατί, κατά τη δική τους άποψη, αποτελούσε προπαγάνδα των Τούρκων.

Τα δε ε/κυπριακά τηλεοπτικά κανάλια απέκλεισαν διά παντός το ντοκιμαντέρ του.

Untitled 1

Στην Τουρκία μίλησε για τα εγκλήματα Ε/κ, Τ/κ και Τουρκίας

Με την προβολή των ε/κυπριακών εγκλημάτων άνοιξε την πόρτα για να μιλήσει και ενώπιον του τουρκικού λαού για τα εγκλήματα της Τουρκίας και των Τ/κυπρίων εναντίον των Ε/κυπρίων.

Σε σεμινάριο στην Κωνσταντινούπολη μίλησε για το έγκλημα στα τρία τ/κυπριακά χωριά, αλλά την ίδια ώρα μίλησε, για πρώτη φορά, και για τα τουρκικά εγκλήματα.

Αυτό τον έβαλε στο στόχαστρο των Τ/κ και Ε/κ εθνικιστών, αφού οι πρώτοι τον κατηγορούσαν ότι συκοφαντεί την Τουρκία και οι δεύτεροι ότι προβάλλει τουρκική προπαγάνδα.

Απαντώντας σε όσους Ε/κύπριους τον κατηγορούν, τόνισε ότι δεν υπάρχει κανένας άλλος Ε/κύπριος που να έχει μιλήσει στην Τουρκία και στα κατεχόμενα για εγκλήματα των Τ/κυπρίων και της Τουρκίας στην Κύπρο.

Τώρα ετοιμάζεται να εκδώσει τα άρθρα του που έγραφε για τρία χρόνια στην «Αφρίκα» για τους ομαδικούς τάφους στην Αλαμινό, στο Παλαίκυθρο και αλλού.

Untitled 3

Οι εγκληματίες της ΕΟΚΑ Β’ έδρασαν σε Τόχνη, Αλόα, Μαράθα και Σανταλάρη

Όλα ξεκίνησαν από την ημέρα του πραξικοπήματος, όταν μέλη της ΕΟΚΑ Β’, κυρίως από την Πηγή Αμμοχώστου, μετέβησαν στα τρία γειτονικά τ/κυπριακά χωριά και άρχισαν τις παρενοχλήσεις. Με την εκδήλωση της τουρκικής εισβολής μάζεψαν όλους τους ενήλικες άνδρες και τους μετέφεραν αρχικά στον Καράολο της Αμμοχώστου κι από κει στη Λάρνακα, όπου κρατήθηκαν για αρκετές μέρες. Σύμφωνα με πληροφορίες, τις μέρες εκείνες έκαναν και γλέντια, σφάζοντας τα ζώα των Τ/κυπρίων, καλώντας και χωριανούς από την Πηγή να πάνε για να γλεντήσουν μαζί.
Τα μέλη της ΕΟΚΑ Β’ ένιωθαν πανίσχυροι και σύμφωνα με μαρτυρίες προέβαιναν σε λεηλασίες και ωμότητες εναντίον των ανυπεράσπιστων γυναικόπαιδων και ηλικιωμένων.
Στις 14 Αυγούστου 1974 αποφάσισαν να τους εκτελέσουν μαζικά. Έτσι άρχισαν τις εκτελέσεις και στη συνέχεια τους τοποθετούσαν σε μαζικούς τάφους, τους έκαιγαν και τους έθαβαν.
Από τις εκτελέσεις γλίτωσε ένας βοσκός, ο οποίος κρυμμένος σε μια σπηλιά είδε όλο το σκηνικό. Και όταν έφτασε ο στρατός εισβολής, τους ενημέρωσε και ξεκίνησαν οι εκταφές στην παρουσία και ανδρών της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Οι φρικιαστικές εικόνες των καμένων πτωμάτων έκαναν το γύρο του κόσμου από τα διεθνή πρακτορεία που βιντεοσκοπούσαν τη διαδικασία. Η κυπριακή κυβέρνηση προσπάθησε να θάψει το θέμα και να παραπλανήσει, δηλώνοντας ότι επρόκειτο για προβοκάτσια. Τελικά όμως η αλήθεια βγήκε στο φως.

Ακολουθήστε μας στο Google News.
Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.