Του Νεοκλή Συλικιώτη*

61 θάνατοι από σφαίρες ελεύθερων σκοπευτών. Μεταξύ τους ένα 8μηνο βρέφος, 6 παιδιά και 17 νοσοκόμοι. Πέραν των 2.000 τραυματιών. Οι 1.360 από πραγματικά πυρά. Όλα αυτά τα στοιχεία για μία μόνο μέρα στην κατεχόμενη Παλαιστίνη. Στην περιοχή της Γάζας, που μέσω του αποκλεισμού της από αέρα, γη και θάλασσα αποτελεί τη μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου. Σε μια περιοχή λίγο μεγαλύτερη της Πάφου διαμένουν 2 εκατομμύρια άτομα, με 96% του νερού να μην είναι πόσιμο. Με το Ισραήλ να αποκόπτει το ρεύμα συνεχώς και να απαγορεύει την πρόσβαση σε νοσοκομεία στο 42% των ασθενών.

Το Ισραήλ έδειξε ξανά το πραγματικό του αιματοβαμμένο πρόσωπο κάνοντας τη 14η Μαΐου 2018 την πιο αιματηρή μέρα μετά το 2014 για τον πολύπαθο λαό της Παλαιστίνης. Ένα λαό που διαδήλωνε για επιστροφή στη γη του. Για ελευθερία. Για δικαίωση. Διαδήλωνε για τα 70 χρόνια Νάγκμπα, το διωγμό δηλαδή των Παλαιστινίων από την ίδια τους τη γη και ενάντια στη μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ.

Η απόφαση Τραμπ αποτέλεσε αφορμή για άλλη μια ανήλεη επίθεση από μέρους του ισραηλινού στρατού ενάντια στους Παλαιστινίους. Ήταν επίσης μια τεράστια πρόκληση σε βάρος του παλαιστινιακού λαού. Η μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ δημιουργεί τετελεσμένα επί του εδάφους την ίδια ώρα που είναι μια κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και των σχετικών ψηφισμάτων και Αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Παίρνει την ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή πολλά χρόνια πίσω, και η διεθνής κοινότητα βλέπει ήδη την περιοχή να ξαναβάφεται στο αίμα. Επίσης, η συμπεριφορά του Ισραήλ με τη δολοφονία των άμαχων διαδηλωτών Παλαιστινίων αποτελεί ακόμα μία απαράδεκτη παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Η χρήση βίας και η σκόπιμη στοχοποίηση αμάχων συνιστά εγκληματική πράξη την οποία καταδίκασαν ήδη τα Ηνωμένα Έθνη. Θα πρέπει να όμως να αποτελέσει και αντικείμενο διεθνούς έρευνας, κάτι που σε επίπεδο Ηνωμένων Εθνών ασκεί βέτο η κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Οι λαοί όμως έδειξαν την αλληλεγγύη τους. Σε όλο τον κόσμο διοργανώνονται διαδηλώσεις και λαμβάνονται πρωτοβουλίες για την Παλαιστίνη. Επίσης πολλές κυβερνήσεις αντιδρούν τόσο ενάντια στην ανοικτή φυλακή που ονομάζεται Γάζα, όσο και στη σφαγή των Παλαιστινίων. 123 χώρες των Ηνωμένων Εθνών, μεταξύ τους και πολλές από την ΕΕ αντέδρασαν στην απόφαση Τραμπ για μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ, ενώ το Κατάρ κατέθεσε ψήφισμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Το ιρλανδικό κοινοβούλιο ύψωσε τη σημαία της Παλαιστίνης στο κτίριο του, και χώρες ανακάλεσαν τους πρεσβευτές τους από το Ισραήλ. Δυστυχώς όμως η στάση της κυπριακής κυβέρνησης είναι απογοητευτική. Ενώ παραδοσιακά η Κύπρος υποστήριζε τον δίκαιο αγώνα των Παλαιστινίων γιατί γνωρίζει τι σημαίνει κατοχή, προσφυγιά και αδικία, σήμερα η κυβέρνηση Αναστασιάδη-Συναγερμού στηρίζει τις δολοφονικές πράξεις του Ισραήλ.

Εμείς ως Αριστερά καταδικάσαμε και συνεχίζουμε να καταδικάζουμε το νέο κύμα δολοφονικής βίας σε βάρος του παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ και τις στρατιωτικές του δυνάμεις. Καταγγέλλουμε επίσης την απόφαση της κυβέρνησης των ΗΠΑ για μεταφορά της πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ. Απορρίπτουμε την πολιτική της ΕΕ των ίσων αποστάσεων ανάμεσα στον θύτη και το θύμα. Είναι τουλάχιστον απαράδεκτο, τη στιγμή που εξελίσσεται αυτό το αιματοκύλισμα και οι δολοφονίες παιδιών, η Ευρωπαϊκή Ένωση να καλεί «όλες τις πλευρές σε αυτοσυγκράτηση». Είναι πια καιρός η ΕΕ να τοποθετηθεί ευθέως ενάντια στη γενοκτονία των Παλαιστινίων και να προχωρήσει άμεσα σε πάγωμα της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ. Το Ισραήλ καταπατά κατάφωρα το άρθρο 2 της συμφωνίας που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα.  

Θα συνεχίσουμε να εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα των Παλαιστινίων μέσα και έξω από το ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Θα συνεχίσουμε να υψώνουμε φωνή αλληλεγγύης μαζί με τα κόμματα της Αριστεράς, αλλά και με όλες εκείνες τις προοδευτικές δυνάμεις που παλεύουν για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον δίκαιο αγώνα των Παλαιστινίων και το δικαίωμά τους σε ένα ανεξάρτητο κράτος στα σύνορα του 1967 και με την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα. Η αλληλεγγύη μας παραμένει τόσο προς τον αγωνιζόμενο παλαιστινιακό λαό, όσο και προς εκείνες τις δυνάμεις της ειρήνης και της αλληλεγγύης που αγωνίζονται μέσα στο ίδιο το Ισραήλ. Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

 

*Ευρωβουλευτής ΑΚΕΛ, πρόεδρος της αντιπροσωπείας του Ευρωκοινοβουλίου για σχέσεις με την Παλαιστίνη