Λουδισμός


  • Καθημερινή ενημέρωση

    Κάθε πρωί η επικαιρότητα στο inbox σου.


Ο εργάτης ακόµα δεν κατανοεί ποιος είναι ο ταξικός αντίπαλός του και θεωρεί ότι η καταστροφή των µηχανών θα επαναφέρει την προϋπάρχουσα κατάσταση

 

Με αυτή την ονοµασία παρέµεινε στην ιστορία το κίνηµα που είχε ως στόχο την καταστροφή των πρωτοεµφανιζόµενων µηχανών και των δηµιουργούµενων εργοστασίων.

Το κίνηµα πρωτοεµφανίσθηκε στην Αγγλία στα τέλη του 18ου – αρχές του 19ου αιώνα. Η εισαγωγή στην παραγωγική διαδικασία, αρχικά στην υφαντουργία, της µηχανής, που αντικαθιστούσε το χειρωνακτικό εργαστήριο µε το µηχανοποιηµένο εργοστάσιο, ήταν µια σηµαντική περίοδος στην πορεία ανάπτυξης του καπιταλισµού. Την περίοδο αυτή συντελείται η πρώτη βιοµηχανική επανάσταση στον καπιταλισµό, µε την κλασικότερη µορφή της να εµφανίζεται στην Αγγλία.

Αυτό σηµαίνει ότι ο καπιταλισµός µετεξελίσσεται από χειρωνακτικό σε µηχανοποιηµένο µε όλες τις συνέπειες, ως αποτέλεσµα αυτών των ουσιωδών αλλαγών. Αναπτύσσονται µεν και αυξάνονται οι ρυθµοί της παραγωγής, αλλά από την άλλη οδηγεί στην πτώχευση τους εξειδικευµένους τεχνίτες της χειρωνακτικής εργασίας. Παράλληλα, εντατικοποιείται η εργασία και αυξάνεται η χρήση παιδικής, γυναικείας και ανειδίκευτης εργασίας, αφού δεν απαιτούνταν ιδιαίτερες γνώσεις για την τροφοδοσία και χειρισµό των µηχανών. Όλα αυτά οδηγούν στην αύξηση της ανεργίας, στην πτώση των µισθών, εποµένως η φτώχεια και η µιζέρια αγκαλιάζουν τη µεγάλη πλειοψηφία των εργαζοµένων.

Μπορεί για τους κεφαλαιοκράτες βιοµήχανους η εκβιοµηχάνιση να συνοδεύτηκε µε αύξηση του υπερκέρδους, αλλά για το σύνολο των εργαζοµένων πολλαπλασίασε το βαθµό εκµετάλλευσης και χειροτέρεψε ακόµα περαιτέρω τις συνθήκες ύπαρξης και επιβίωσής τους. Η κατάσταση όξυνε την ταξική πάλη, ιδιαίτερα στους κλάδους της υφαντουργίας όπου κυριαρχούσαν οι εξειδικευµένοι µικροτεχνίτες και οι χειρωνακτικές βιοτεχνίες. Όσο λοιπόν αυξανόταν ο αριθµός των µηχανικών αργαλειών στην παραγωγική διαδικασία, άλλο τόσο αυξανόταν η ανεργία, η ανέχεια και η αντίδραση.

Βρισκόµαστε στην περίοδο που η εργατική τάξη ακόµα δεν συνειδητοποιεί την ταξική της θέση και δρα αυθόρµητα και στασιαστικά. Ο εργάτης ακόµα δεν κατανοεί ότι ο ταξικός αντίπαλος είναι ο κεφαλαιοκράτης βιοµήχανος. Αυτό που αντιλαµβάνεται είναι ότι στη µιζέρια και την ανεργία τον ρίχνει η µηχανή. Ως εκ τούτου, θεωρεί ότι η καταστροφή των µηχανών και ο εµπρησµός των εργοστασίων θα επαναφέρει την προϋπάρχουσα τάξη πραγµάτων. Το κίνηµα του Λουδισµού κράτησε µερικές δεκαετίες και πήρε διαστάσεις µε συγκρούσεις µε την αστυνοµία και τον στρατό, µε φυλακίσεις και απαγχονισµούς εξεγερµένων εργατών, όµως δεν µπόρεσε να ανακόψει την πορεία των πραγµάτων, γιατί απλά ήταν µια αδιέξοδη πορεία.

∆ιδασκόµενη όµως από τις εµπειρίες της η εργατική τάξη, από τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα, µετατρέπεται σε τάξη για τον εαυτό της και συγκρούεται ανοικτά πλέον µε την αστική τάξη, µε πρώτα παραδείγµατα τις εξεγέρσεις των υφαντουργών στη Λιόν και τη Σιλεσία και το Κίνηµα των Χαρτιστών στην Αγγλία.

Ακολουθήστε μας στο Google News.
Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.