Με αφορμή τη βράβευση της στα UK Latin awards ( LUKAS) που τιμούν την αυξανόμενη παγκόσμια επίδραση της Λατινικής Αμερικής στη μουσική, χορό, καλές τέχνες και αθλητισμό η κύπρια Δέσποινα Βιολάρη που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο μιλάει στον Ορίζοντα: 

Άρχισα τις σπουδές µου το 2010 στο SLP College UK, µε DADA ( Dance and Drama Award) υποτροφία για τη τριετή μάθησή µου κατορθώνοντας να αποφοιτήσω µε National trinity Diploma in Musical Theatre. Στη συνέχεια ακολούθησα τη συμβουλή της οικογένειάς µου να μετατρέψω το δίπλωµα σε BA in Theatre Studie (Surrey University) ενώ ταυτόχρονα στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου ολοκληρώνω το Master στις Θεατρικές Σπουδές.

Μεγάλωσα έχοντας ως είδωλο µου τον θείο µου Νεοκλή Νεοκλέους, τον καµάρωνα στο θέατρο και πάντα ένιωθα πως ανήκα στο σανίδι. Ο χορός πάντα νικούσε το θέατρο και γι αυτό το λόγο ακολούθησα μουσικό θέατρο ώστε να έχω πιο πολλές πόρτες ανοικτές για το μέλλον και παρόν µου.

Τα UK Latin awards ( LUKAS), είναι μοναδικά στην Ευρώπη και τιμούν την αυξανόμενη παγκόσμια επίδραση της Λατινικής Αμερικής στη µουσική, χορό, καλές τέχνες και αθλητισµό.  Επιλέκτηκα στη κατηγορία του «Χορού» και βραβεύτηκα ως «Outstanding Female Dance Performer Of The Year 2019 για το ρόλο μου στο μιούζικαλ «On your feet». Ο αναπληρωτής σκηνοθέτης του μιούζικαλ «On your feet», (η ιστορία του Εµίλιου και της Γκλόρια Εστέφαν),  Andy Señor Jr, µε είχε δει να χορεύω σε ένα  χριστουγεννιάτικο  event τανγκό µε τον παρτενέρ µου Yonly Leyva Desdunes, και αµέσως µας έστειλε προσωπική πρόσκληση για την ακρόαση.

Αρχικά θα έλεγα πως είμαι χορεύτρια-ηθοποιός. Ζω στην Αγγλία 9 χρόνια τώρα και παλεύω για την επίτευξη των στόχων µου στο Λονδίνο εδώ και 6 χρόνια. Τίποτα δεν είναι εύκολο, θέλει πείσµα, θετική ενέργεια και επιµονή. Η συγκεκριμένη παραγωγή ήταν ραμμένη στα μέτρα µου. Χρειαζόμουν µόνο το εισιτήριο για την ακρόαση, τα υπόλοιπα ήρθαν οµαλά. Έκανα αυτό που ξέρω πολύ καλά, χόρεψα «cuban dance».

Όνειρο είναι η κάθε παράσταση στην οποία ζω και αναπνέω κάθε βράδυ από την αρχή μέχρι που πέφτει η αυλαία. Είναι τόσο όµορφο να δουλεύεις µε τόσο ταλαντούχα παιδιά, είµαστε µια οµάδα, µια οικογένεια στη σκηνή, γελάµε, τσακωνόµαστε, αλληλοβοηθιόμαστε, µαθαίνουµε.

Η βραδιά της βράβευσης ήταν µια πολύ ξεχωριστή βραδιά θα έλεγα, περισσότερο γιατί µε το βραβείο έχω αποδείξει στον εαυτό µου πως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο καθώς µου έφερε στο μυαλό αναμνήσεις για το πώς ξεκίνησα έχοντας πάντα τη συµπαράσταση της οικογένειας µου, των φίλων µου και του συντρόφου µου. Το βραβείο είναι απλά ένας τίτλος, δεν θέλω να πιστεύω πως τα µμετέπειτα µου βήµατα θα οφείλονται αποκλειστικά σε αυτό, παρόλο που γνωρίζω πως στην Αγγλία  και γενικότερα στην Ευρώπη ένα τέτοιο βραβείο κάνει την επαγγελματική  σου ζωή πιο «εύκολη».

Δεν θα έλεγα πως έχω «επόµενα σχέδια», είναι δύσκολο να προσχεδιάσω τη ζωή µου, συνήθως όλα πάνε στραβά όταν κάνω πλάνα. Ακολουθώ τη ροή των πραγµάτων, επιβλέπω τι γίνεται γύρω µου και δρω ανάλογα.  Πέραν αυτού, µ’ αρέσει το «challenge», κάνω αρκετά µικρά χορευτικά projects, αλλά στη τελική θα ήθελα να ασχοληθώ λίγο περισσότερο µε το χορόδραµα, να χορογραφώ και να σκηνοθετώ περισσότερο και γιατί όχι να κάνω intership µε χορογράφους και σκηνοθέτες. Γενικά µου αρέσει να δηµιουργώ, να είµαι εν δράση, δεν μπορώ τη ρουτίνα. Κάτι που θα ήθελα πολύ να κάνω  είναι να μπω στο «German Cornejo’s Tango Company» και αν δεν «βαρεθώ» μέχρι τότε σε δύο άλλα μιούζικαλ: «Moulin Rouge» και «West Side Story». Σε ταινία θα ήθελα επίσης να παίξω αλλά ποιός ξέρει…

Το θέατρο, ο χορός, οι τέχνες δεν είναι απλά η φυγή µου από τη τοξική κοινωνία που συνυπάρχουμε, είναι η προσωπικότητά µου. ‘Έχω μάθει από μικρή πως το θέατρο είναι πηγή μάθησης, ένας θετικός τρόπος εξέλιξης του ανθρώπινου νου. Ο χορός είναι πηγή ενέργειας, έκφρασης σωµατικών λέξεων και ένωσης κουλτούρων, ανθρώπων. Για µένα οι τέχνες είναι τρόπος επανάστασης ενάντια στο κατεστηµένο, χωρίς αυτές δεν υπάρχει εξέλιξη, ζωή.