Ο Μάρκος Τράγκολας μιλά στη «Χαραυγή» για το πρωτοφανές για την Κύπρο έγκλημα εναντίον γυναικών μεταναστριών

Συνέντευξη στην Κάλια Ανδρέου

Ο διευθυντής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, Μάρκος Τράγκολας, μίλησε στη «Χαραυγή» για όλα όσα βίωσε ο ίδιος αλλά και όλη η ομάδα κατά τη διάρκεια των ερευνών για την ανεύρεση των επτά θυμάτων του καθ’ ομολογία κατά συρροή δολοφόνου Νίκου Μεταξά, που αφορούν σε γυναίκες μετανάστριες. Στη συνέντευξη που ακολουθεί αναφέρεται σε εικόνες που «όλοι όσοι τις αντίκρισαν δεν θα τις ξεχάσουν ποτέ». Μιλά για τις ανησυχίες του κατά τη διάρκεια των ερευνών, τους κινδύνους, τις στιγμές που ένιωσε απογοήτευση αλλά και το ασήκωτο βάρος της ευθύνης που είχε. Οι έρευνες ολοκληρώθηκαν μετά και τον εντοπισμό της μικρής Σιέρρα. Αυτό που σημαδεύει όποιον τον ακούσει να μιλά για όσα βίωσε είναι ο τρόπος με τον οποίο χαρακτηρίζει τα δύο ανήλικα θύματα. Χρησιμοποιώντας τη λέξη «μωρά» ξεσκεπάζει το πέπλο αποστασιοποίησης που σε πολλές περιπτώσεις απαιτεί το επάγγελμά του.

Την Τετάρτη οι έρευνες ολοκληρώθηκαν με την ανεύρεση της μικρής Σιέρρα. Έκλεισε ο κύκλος πιστεύετε;

Οι έρευνες έχουν ολοκληρωθεί για την Πυροσβεστική Υπηρεσία με εκατό τοις εκατό επιτυχία. Σχετικά με τις έρευνες, όλες οι πληροφορίες τις οποίες είχε δώσει ο δράστης προς το ΤΑΕ Λευκωσίας, οι οποίες διαβιβάστηκαν στην ΠΥ, αλλά και με βάση τις επαφές που είχαμε στο χώρο, ανταποκρίθηκαν στην πραγματικότητα.

Το γεγονός ότι την τελευταία φορά ο Νίκος Μεταξάς υπέδειξε άλλο σημείο στη λίμνη Μεμί από αυτό που υπέδειξε αρχικά, δημιουργεί υποψίες για το αν τελικά έχει ομολογήσει όλη την αλήθεια;

Μέχρι στιγμής οι πληροφορίες που έδωσε αποδείχθηκαν βάσιμες. Ο λόγος για τον οποίο κλήθηκε ο ύποπτος να μας δώσει κάποιες διευκρινίσεις σε σχέση με το σημείο που μας υπέδειξε αρχικά ήταν επειδή στον συγκεκριμένο χώρο παρουσιαζόταν μια απότομη κάθοδος, ένας γκρεμός, και θεωρήσαμε ότι ήταν αδύνατο να κατέβει από εκείνο το σημείο. Ο ύποπτος μάς διευκρίνισε ότι λόγω του ότι ήταν βράδυ δεν έβλεπε καλά και δεν ήταν σίγουρος αν τη σορό του μωρού την έριξε από εκείνο το σημείο. Στον χώρο όπου βρέθηκε το μωρό υπήρχαν καλαμιώνες. Ο λόγος που ζητήσαμε αφαίρεση του νερού για πέντε μέτρα και όχι άδειασμα της λίμνης, όπως λέχθηκε από κάποιους, ήταν επειδή με την αφαίρεση του νερού θα φαίνονταν οι καλαμιώνες και οι θάμνοι. Το σημείο που υπέδειξε όταν κλήθηκε για τελευταία φορά στη λίμνη Μεμί είναι ακριβώς δίπλα από το πρώτο σημείο το οποίο υπέδειξε αρχικά. Απείχε δηλαδή μόνο μερικά μέτρα το ένα από το άλλο, αλλά για εμάς τα μερικά μέτρα είχαν μεγάλη σημασία, καθώς ξέραμε ότι στα μερικά μέτρα υπήρχαν καλαμιώνες, το θύμα δεν μπορούσε να μετακινηθεί, αφού σύμφωνα με την ομολογία του υπόπτου ήταν δεμένο με τσιμεντομπλόκ. Ξέραμε δηλαδή ότι δεν θα συνέβαινε ό,τι συνέβη με τις βαλίτσες, οι οποίες «ταξίδεψαν». Οι δύο βαλίτσες είχαν «ταξιδέψει» ανατολικά της Κόκκινης Λίμνης και η άλλη δυτικά -και αρκετά μακριά από τον χώρο που μας υπέδειξε. Σε αυτή την περίπτωση επρόκειτο για μεγάλο τούβλο πάνω στο οποίο έδεσε το μωρό με συγκεκριμένο τρόπο, τον οποίο μας επεξήγησε με επιπρόσθετες πληροφορίες και διευκρινίσεις στις 12 Ιουνίου.

Για δύο μήνες περίπου είχατε έρθει αντιμέτωπος με ένα πρωτοφανές για τα κυπριακά δεδομένα έγκλημα. Περιγράψτε μας λίγο το ιστορικό και πώς λάβατε την πρώτη ενημέρωση.

Η υπόθεση ξεκίνησε με μια πληροφορία που ήρθε από την αστυνομία για να ανασύρουμε ένα πτώμα από το φρεάτιο στο Μιτσερό. Θυμάμαι ότι ήταν Κυριακή απόγευμα, βρισκόμουν στο εξωτερικό και με είχαν ενημερώσει ότι είχαμε αυτό το επεισόδιο. Οπότε ανταποκρίθηκε η ΕΜΑΚ, καθώς επρόκειτο για ειδική διάσωση με ειδικούς κινδύνους. Έτσι, ανασύρθηκε η πρώτη σορός. Στη συνέχεια μάς είχαν δώσει πληροφορία για να συνεχίσουμε με έρευνα στο ίδιο φρεάτιο, γιατί υπήρχε πιθανότητα να υπάρχει ακόμα μία σορός. Την αμέσως επόμενη μέρα έγινε κατορθωτό να βγάλουμε στην επιφάνεια ακόμα μία σορό από το φρεάτιο. Συνεχίσαμε τις έρευνες με ρομποτική κάμερα, την οποία διέθετε ιδιωτική εταιρεία, η οποία ασχολείται αποκλειστικά με εργασίες και έρευνες κάτω από το νερό. Ερευνήθηκε όλο το φρεάτιο -και τα 130 μέτρα- ξεκαθαρίζοντας ότι δεν υπήρχε μέσα άλλη σορός. Στη συνέχεια είχαμε πάρει οδηγίες να αρχίσει έρευνα στη λίμνη Μεμί, καθώς υπήρχε πληροφορία ότι εκεί ρίχτηκε ένα μωρό. Αρχικά η αστυνομία άρχισε τις έρευνες μέσω της Λιμενικής, στη συνέχεια έγινε μια προσπάθεια να εμπλακούν οι δύτες της ΕΜΑΚ και των ΟΥΚ και ανέλαβα τον συντονισμό αυτών των υπηρεσιών. Όμως τα δεδομένα εκεί μιλούσαν για πολύ δύσκολο εγχείρημα, ενώ για να γίνει η έρευνα στο συγκεκριμένο σημείο χρειαζόταν εξειδικευμένος εξοπλισμός. Γι’ αυτό ήρθαμε σε επαφή με την ιδιωτική εταιρεία και άρχισε η έρευνα στη λίμνη.

Πώς έγινε και από τη λίμνη Μεμί μετακινηθήκατε στην Κόκκινη Λίμνη;

Ενώ ασχολούμασταν στη λίμνη Μεμί, το ΤΑΕ μάς έδωσε άλλη πληροφορία ότι στην Κόκκινη Λίμνη ο δράστης έριξε μέσα τρεις βαλίτσες, δύο μεγάλες και μια μικρή. Τότε, σταματήσαμε τις έρευνες στη λίμνη Μεμί και μετακινηθήκαμε πλέον στην Κόκκινη Λίμνη, επειδή εκεί αναζητούσαμε συγκεκριμένο αντικείμενο και ήταν τρία τα θύματα, ενώ στη λίμνη Μεμί ήταν πολύ διαφορετικά τα δεδομένα. Η σορός του μωρού ήταν τυλιγμένη με σεντόνι, γι’ αυτό ήταν πολύ πιο δύσκολο να την εντοπίσουμε. Στην Κόκκινη Λίμνη κατορθώσαμε σε μια εβδομάδα να βρούμε τη μεγάλη βαλίτσα μέσω της ρομποτικής κάμερας. Καταλυτικό παράγοντα έπαιξαν φωτογραφίες πολιτών που δόθηκαν στο ΤΑΕ, μέσα στις οποίες φαινόταν ακριβώς το μέγεθος και το χρώμα της βαλίτσας. Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν όταν η λίμνη ήταν αποξηραμένη. Την αμέσως επόμενη Κυριακή βρήκαμε τη μικρή βαλίτσα, μέσα στην οποία βρισκόταν το μωρό. Αυτή η βαλίτσα βρέθηκε με τη βοήθεια του συστήματος σόναρ. Τότε είχε μείνει να βρούμε άλλη μια βαλίτσα, συγκεκριμένου χρώματος και μεγέθους, σύμφωνα με πληροφορίες που μας έδωσε ο δράστης.

Πώς καταλήξατε στην ανάγκη για επικοινωνία με το Ισραήλ;

Όταν χρονομετρήσαμε τις μέρες που χρειαζόμασταν για να ολοκληρώσουμε τις έρευνες, και καταλήξαμε ότι χρειαζόμαστε γύρω στις 15 μέρες, τότε είχαμε κάνει μια επαφή με το πυροσβεστικό σώμα του Ισραήλ. Τελικά οι διαδικασίες έγιναν ώστε να σταλούν δύτες. Όταν πληροφορήθηκαν για τα δυσμενή δεδομένα της Κόκκινης Λίμνης, αποφάνθηκαν ότι θα στρέφονταν προς τη λίμνη Μεμί με ρομποτική κάμερα. Την τρίτη βαλίτσα την βρήκαμε σε ύψος δύο μέτρων, όπως είχαμε υπολογίσει. Και έτσι έκλεισε το κεφάλαιο της Κόκκινης Λίμνης. Στη συνέχεια στραφήκαμε προς τη λίμνη Μεμί, εκεί όπου βρήκαμε το μωρό σε βάθος έξι μέτρων και απόσταση από την ακτή περίπου επτά με οκτώ μέτρα.

Ποια ήταν η μεγαλύτερη ανησυχία σας;

Υπήρχαν πάρα πολλοί κίνδυνοι τόσο για τους δύτες όσο και για όλο το προσωπικό, καθώς επρόκειτο για έναν κρατήρα μέσα στον οποίο βρισκόταν ένα εκατομμύριο κυβικά μέτρα νερού, υπήρχαν γκρεμοί και τεράστιοι όγκοι λάσπης. Η μεγάλη ανησυχία μου ήταν η ασφάλειά τους. Ένιωθα να έχω την ευθύνη σαν συντονιστής. Μια άλλη ανησυχία που είχα ήταν η σωστή διαχείριση των ΜΜΕ. Είχε τεράστια σημασία, γι’ αυτό και ανέλαβα την ενημέρωσή τους, για να διοχετεύονται ίσα και σωστά οι πληροφορίες.

Πώς νιώθατε τις μέρες που οι έρευνες δεν είχαν αποτέλεσμα;

Νιώθαμε μεγάλη απογοήτευση και πίεση. Ότι περνά ο χρόνος και δεν έχουμε αποτέλεσμα, αλλά δεν είχαμε ούτε άλλες επιλογές. Σε κάθε στιγμή απογοήτευσης διερωτώμουν τι θα γίνει στην περίπτωση που δεν βρεθούν.

Ποιες ήταν οι στιγμές που σας σημάδεψαν;

Η ανεύρεση των δύο μικρών σορών ήταν συνταρακτικές στιγμές για όλη την ομάδα. Για μένα υπήρξαν δύο. Με την ανεύρεση της Μαρικάρ, η σορός της οποίας βρισκόταν στην τρίτη βαλίτσα, καθώς μετά τον εντοπισμό της ένιωσα να κλείνει το κεφάλαιο της Κόκκινης Λίμνης και τέλος, με την ανεύρεση του μωρού στη λίμνη Μεμί, καθώς με τον εντοπισμό του έχει κλείσει ο κύκλος ερευνών.

Πώς αντιδρούσε η ομάδα τη στιγμή της ανεύρεσης των θυμάτων;

Εμείς δεν αντιδρούσαμε σαν ψυχροί επαγγελματίες, ενεργούσαμε καθαρά με συναίσθημα και με υπευθυνότητα. Έπρεπε να βρούμε τις σορούς, να ταφούν, να αναπαυθούν οι ψυχές τους. Γι’ αυτό ο εντοπισμός τους μάς χαροποιούσε. Η στιγμή του εντοπισμού ήταν ένα πανηγύρι χαράς, αλλά αργότερα, στο άνοιγμα των βαλιτσών και του σεντονιού, που ήταν τυλιγμένο το μωρό, λυγίσαμε. Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν θα λύγιζε αν αντίκριζε αυτή την εικόνα.

Πώς βιώνετε την επόμενη μέρα μετά και την ολοκλήρωση των ερευνών;

Όλα τα μέλη έζησαν τραγικές στιγμές. Γι’ αυτό φροντίζουμε να δίνουμε ψυχολογική στήριξη στους πυροσβέστες και με οδηγίες του Αρχηγού της Αστυνομίας έγινε μια πρώτη συνάντηση με έναν ψυχολόγο για ανάλυση αυτής της κατάστασης. Όσον αφορά εμένα, λόγω του ότι εξ αρχής είχα αναλάβει τον συντονισμό, ένιωθα ότι φέρω την ευθύνη. Με αυτή την υπόθεση ταυτίστηκα. Τις εικόνες που είδαμε δεν θα τις ξεχάσουμε ποτέ.