Μαρία Ιωάννου: Να εκφράσω λεκτικά τον γοητευτικά σκοτεινό κόσμο του Black Mountain

Κινηματογραφικές Αναγνώσεις: Words on Film
  • Tην Τετάρτη 17 Οκτωβρίου, 17:30-19:30 στο Παλιό Ξυδάδικο στην Λεμεσό στο πλαίσιο του παράλληλου προγράμματος του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Κύπρου, που συνεχίζει στο Θέατρο Ριάλτο μέχρι τις 19 Οκτωβρίου, και με τη συνεργασία του Βιβλιοτροπίου, τέσσερις Κύπριοι συγγραφείς, ερμηνεύουν με το δικό τους τρόπο τέσσερις ιδιαίτερες ταινίες μικρού μήκους, οι οποίες δεν έχουν διάλογο, διαβάζοντας ζωντανά σε παράλληλη προβολή των ταινιών το κείμενο το οποίο έχουν δημιουργήσει, αντλώντας έμπνευση από αυτές.

Να εκφράσω λεκτικά τον γοητευτικά σκοτεινό κόσμο του Black Mountain

Με την Μαρία Ιωάννου

Πόσο εύκολο ήταν το εγχείρημά σας να «επενδύσετε» με κείμενο τις ταινίες;

Τη στιγμή που έφτασε η ταινία Black Mountain στον υπολογιστή μου είχα μόλις ξεκινήσει να γράφω ένα καινούριο διήγημα στην κυπριακή διάλεκτο, το Καλάμιν. Με ενθουσιασμό διαπίστωσα ότι η συγκεκριμένη ταινία είχε απόλυτη σχέση με αυτό που έγραφα εκείνη τη στιγμή. Υποθέτω ήταν μια σύμπτωση, αλλά μ’ αρέσει να την σκέφτομαι και ως μια καρμική στιγμή, λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη ότι δημιουργός της ταινίας είναι η Μαριάννα Χριστοφίδου, την οποία είχα γνωρίσει το 2009 στην Μπιενάλε Νέων Δημιουργών στα Σκόπια. Αφού ολοκλήρωσα τη συγγραφή του διηγήματος, η ανάγνωσή του, σε συγχρονισμό με τη δυστοπική και γεμάτη συμβολισμούς εναλλαγή εικόνων του Black Mountain, με οδήγησε σε περαιτέρω μετατροπές στο κείμενο, ιδιαίτερα σε θέματα παύσεων και ρυθμού. Οπότε η όλη διαδικασία για μένα κύλησε πολύ ομαλά και δημιουργικά.

Η συνθήκη που σας δόθηκε, ένα έτοιμο «εικαστικό περιβάλλον», λειτούργησε για σας περιοριστικά ή αντίθετα άνοιξε ορίζοντες;

Η συνθήκη του Black Mountain δεν με περιόρισε καθόλου, μιας και η ατμόσφαιρα που δημιουργεί η ταινία μάς προσκαλεί να την ερμηνεύσουμε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Δεν εστίασα μόνο σε αυτό που έβλεπα, αλλά περισσότερο στις σκέψεις και τα συναισθήματα που μου δημιουργούσε η εικόνα σε συνδυασμό με τον ήχο. Εστίασα, επίσης, στο πώς το άψυχο στοιχείο, ένα δίχτυ, φαντάζει έμψυχο στη συγκεκριμένη ταινία, μια πτυχή που εξερευνώ και εγώ στις ιστορίες που γράφω. Δεν προσέγγισα την ταινία περιγραφικά, αν και υπάρχει άμεση σχέση του κειμένου με αυτό που βλέπεις, προσπάθησα μέσα από τη δική μου αλληγορία και χρήση της κυπριακής διαλέκτου να εκφράσω λεκτικά τον γοητευτικά σκοτεινό κόσμο του Black Mountain, το κενό, την επαναληπτικότητα, την αναπόφευκτη παρακμή ανθρώπων και αντικειμένων.

Θα ήθελες κάποτε να έγραφες ένα σενάριο ή να έβλεπες ένα βιβλίο σου, μια ιστορία σου, στον κινηματογράφο;

Έχω φανταστεί ιστορίες μου ως ταινίες μικρού μήκους, κυρίως λόγω του ότι ασχολούμαι με τη σύντομη λογοτεχνική φόρμα (διήγημα/μικροδιήγημα) και υπάρχουν πολλά κοινά στον τρόπο σύλληψης, επεξεργασίας και δημιουργίας των δύο. Έχω αδυναμία στις ταινίες που προβάλλουν μια λοξή πλευρά της πραγματικότητας, που βλέπουν λοξά αυτή την πραγματικότητα, έχουν τόσα να πουν, κι ακόμη περισσότερα όταν πέσουν οι τίτλοι.

 

Ακολουθήστε μας στο Google News.
Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.