Συναντήσεις / Ορίζοντας

Μαρία -Ιόλη Καρολίδου: Το «Τέρας» αντανακλά τη δύναμη και την ορμή της νεανικής ψυχής

 Ο Αντώνης Γεωργίου συναντάει τη Μαρία -Ιόλη Καρολίδου και μιλάνε για το Τέρας του Ντάνκαν Μακμίλαν που σκηνοθετεί στις Αποθήκες ΘΟΚ στο πλαίσιο των Δράσεων Νε@ σε έρημο νησί 2021-2022

Όταν οι μαθήτριες και οι μαθητές αντιμετωπίζονται ως «πρόβλημα» στη λειτουργία του συστήματος

Το Τερασ

Σκηνοθετείς ακόμα ένα έργο του Μακμίλαν μετά τους Πνεύμονες, τι είναι αυτό που σε κινητοποιεί στη γραφή του;


Κατεβάστε το  Dialogos App
Apple | Android | Huawei



Καταρχήν η αμεσότητά του θα έλεγα. Ο συγκεκριμένος συγγραφέας καταφέρνει να αποτυπώσει με άμεσο τρόπο τον σύγχρονο μηχανισμό σκέψης: την ελλειπτικότητα και την αγωνία που συνεπάγεται από την έλλειψη του ολόκληρου, την απουσία βεβαιότητας. Ως σύγχρονα όντα που ζούμε σε μια κοινωνία που ευνοεί την αποσπασματικότητα, τον διαχωρισμό, την κατηγοριοποίηση βρίσκουμε τους εαυτούς μας σε μια αέναη συνθήκη σύγκρουσης ανάμεσα σε αυτό που θέλουμε να εκφράσουμε και την αδυναμία μας να εκφραστούμε. Αυτό εκδηλώνεται με τη μορφή ανολοκλήρωτων σκέψεων, ιδεών, ανολοκλήρωτου λόγου. Έχουμε χάσει πιστεύω την ικανότητα της αφοσίωσης, της βαθιάς σκέψης, του «ανήκειν».

Είναι σημαντικό ότι το «Τέρας» ανεβαίνει σε ένα δημιουργικό πλαίσιο το οποίο έχει στο επίκεντρο του την/τον έφηβο και τον κόσμο της/του.

Σε αυτό το έργο ποια ήταν για σένα τα ερωτήματα που τίθενται;

Για μένα το κυριότερο θέμα που αναδύεται μέσα από το συγκεκριμένο έργο είναι η λειτουργία των συστημάτων (οικογενειακό, εκπαιδευτικό, κοινωνικό), ο τρόπος που λειτουργούμε μέσα σε αυτά, το conditioning που υφιστάμεθα (οικογενειακό, εκπαιδευτικό, κοινωνικό) και η ικανότητα-μη ικανότητα να το υπερβούμε.

Ιδιαίτερα όσον αφορά το εκπαιδευτικό σύστημα  το έργο σχολιάζει το τι συμβαίνει όταν οι μαθήτριες και οι μαθητές παύουν να αντιμετωπίζονται ως νέοι άνθρωποι αλλά ως «πρόβλημα» στη λειτουργία του συστήματος. Πώς λειτουργεί τελικά αυτό το σύστημα: τι είναι αποδεκτό και τι κατακριτέο, ποια είναι τα όρια, οι περιορισμοί, το modus operandi του; Πώς επιβιώνει κανείς, πώς επιτυγχάνει όντας μέρος του συστήματος; Πώς δοκιμάζεται και πώς διαλύεται λόγω του συστήματος;

Πόσο σε επηρέασε στη σκηνοθετική σου προσέγγιση το γεγονός ότι το έργο ανεβαίνει στις στο πλαίσιο των Δράσεων «Νέος σε Έρημο νησί»;

Είναι σημαντικό ότι το «Τέρας» ανεβαίνει σε ένα δημιουργικό πλαίσιο το οποίο έχει στο επίκεντρο του την/τον έφηβο και τον κόσμο της/του. Είναι επίσης σημαντικό ότι η συγκεκριμένη παράσταση δεν είναι μια «ξεκάρφωτη» πρωτοβουλία αλλά έχει τη στήριξη και την φιλοσοφία ενός προγράμματος ( με εργαστήρια, προβολές, συζητήσεις) που εστιάζει στη συναισθηματική καλλιέργεια, την δημιουργικότητα, την ενδυνάμωση της νεανικής φωνής και παρουσίας. Σίγουρα αυτό με οδήγησε να επικεντρωθώ με αυξημένη ευαισθησία στον χαρακτήρα του Ντάριλ (του έφηβου -στο έργο- που παρουσιάζει παραβατική συμπεριφορά) και στα θέματα που αντιμετωπίζει. Για αυτό στην έρευνά μας ήταν καίρια η συμβολή ψυχολόγων, ψυχοθεραπευτών και εκπαιδευτικών.

243397468 4226672410735389 3106604929809670310 N 243572210 4226672237402073 8368917315130234934 N 243766122 4226672120735418 7553514056917338467 N

 «Ένα παιδί είναι» τι είναι αυτό που κάνει τόσο «δύσκολη» την ανατροφή του;

Είναι ένας νέος άνθρωπος, μια νέα ψυχή, ένα νέο ανθρώπινο ον. Είναι η κατοχύρωση της ανθρώπινης εξελιξιμότητας, της αλλαγής, ενός δυνητικού θαύματος αλλά ταυτόχρονα και μια υπενθύμιση της εφημερότητας και της θνητότητάς μας. Είναι ένα ον που έρχεται να διαταράξει τις βεβαιότητες, τις θεωρίες μας, τον τρόπο ζωής μας. Ίσως είναι δύσκολη αυτή η συνδιαλλαγή σε σχέση με το τι φέρει ένας νέος άνθρωπος και την επικείμενη σύγκρουση αυτής της νεανικής ανησυχίας και ασυμβατότητας με το κατεστημένο, αυτό που έχουμε χτίσει, το πλαίσιο μέσα στο οποίο έχουμε μάθει να λειτουργούμε.

Το έργο ερευνά το σκοτεινό φορτίο του εαυτού μας, το ανομολόγητο τέρας εντός μας, την αιτία της αέναης εσωτερικής μας πάλης

Είναι ένα έργο για εφήβους ή περισσότερο για γονείς, εκπαιδευτικούς και πολιτικούς που ασχολούνται με τα θέματα εκπαίδευσης;

Το έργο αντανακλά τη δύναμη και την ορμή της νεανικής ψυχής σχολιάζοντας θέματα που αφορούν στον τρόπο λειτουργίας του εκπαιδευτικού συστήματος και καυτηριάζοντας παράλληλα τις κοινωνικές και οικογενειακές δομές. Οπότε σίγουρα έχει πολλά να επικοινωνήσει με τις ομάδες των εφήβων, των γονέων, των εκπαιδευτικών και των υπευθύνων για τον σχεδιασμό της εκπαιδευτικής πολιτικής. Συγχρόνως όμως το έργο ερευνά το σκοτεινό φορτίο του εαυτού μας, το ανομολόγητο τέρας εντός μας, την αιτία της αέναης εσωτερικής μας πάλης.

Τους εφήβους τους προσεγγίζει κανείς με ειλικρίνεια και ανοικτό μυαλό. Αναπτύσσοντας μια σχέση εμπιστοσύνης μαζί τους.

 Ποια η σημασία πιστεύεις του θεάτρου για εφήβους (εφηβικού θεάτρου);

Μια από τις πιο βασικές λειτουργίες του θεάτρου είναι να δημιουργεί κοινότητες μέσα από τις οποίο ηθοποιοί και θεατές καλούνται να συναντηθούν για να στοχαστούν και να συνδιαλλαγούν σε σχέση με το τι εξελίσσεται πάνω στη σκηνή. Μέσω της ενσυναίσθησης μπαίνουμε στη θέση των χαρακτήρων, των προκλήσεων τους και του κόσμου μέσα στον οποίο ζουν. Συγκρίνουμε και αντιπαραβάλλουμε τον δικό μας τρόπο ζωής, τις δικές μας πεποιθήσεις, τα δικά μας βιώματα σε μια απόπειρα να κατανοήσουμε τη δική μας ύπαρξη, τις σχέσεις μας, τους εαυτούς μας , τον κόσμο γύρω μας, τον κόσμο μέσα μας. Αυτή η διαδικασία είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους έφηβους, που βρίσκονται σε ένα στάδιο της ζωής τους κατά το οποίο βιώνουν σημαντικές σωματικές,  συναισθηματικές, ψυχολογικές αλλαγές. Το θέατρο μπορεί να τους βοηθήσει να βιώσουν αυτές τις αλλαγές πιο ομαλά, να κατανοήσουν λίγο καλύτερα τους εαυτούς τους, τη συμπεριφορά τους, το περιβάλλον, τις σχέσεις τους,  τους φόβους και τις αγωνίες τους. Μπορεί να τους ενδυναμώσει, να διευρύνει τον ορίζοντα της σκέψης τους και να ενισχύσει τις επιλογές τους.

Πώς προσεγγίζει κανείς τους εφήβους, πως πρέπει να τους αντιμετωπίζει για να μπορέσει να έχει μια ουσιαστική «συνομιλία» μαζί τους, μέσω του θεάτρου;

Με ειλικρίνεια και ανοικτό μυαλό. Αναπτύσσοντας μια σχέση εμπιστοσύνης μαζί τους. Μη προσπαθώντας να επιβάλουμε το δικό μας όραμα και τις δικές μας ιδέες. Δίνοντας τους τις ευκαιρίες να αναπτύξουν τις δεξιότητες, τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους. Αφήνοντας τους χώρο να προτείνουν, να δοκιμάσουν, να πειραματιστούν.

Το Τέρας δεν επιχειρούμε να το ακυρώσουμε, να το διαγράψουμε αλλά να το αναγνωρίσουμε και να συνομιλήσουμε μαζί του

Τελικά ποιο είναι το (πραγματικό) Τέρας; Πώς παλεύει κανείς με αυτό;

Το Τέρας είναι τα τραύματα, οι φόβοι μας, ο αδυσώπητος Κριτής μας. Το Τέρας δεν επιχειρούμε να το ακυρώσουμε, να το διαγράψουμε αλλά να το αναγνωρίσουμε και να συνομιλήσουμε μαζί του. Αν συμβεί αυτό τότε υπάρχει ελπίδα να το εκφράσουμε, να το μοιραστούμε, να το μεταμορφώσουμε σε σύμμαχο, σε σχέση ενοποιητική του μέσα με το έξω μας.

243397471 4226671680735462 4813371837087983466 N

 

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.

Κατεβάστε το  Dialogos App
Apple | Android | Huawei