ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ τη βραδιά Last Night a Poet Saved my Life | DJ Set (με θέμα: this is not a love song) η οποία είναι επανάληψη μιας από τις νύχτες που γίνονται κάθε μήνα στην Αθήνα, σύλληψη του ποιητή και μεταφραστή ποίησης Γιάννη Αντιόχου και θα γίνει στη Λευκωσία, στο καφενείο Πρόζακ, το Σάββατο 13 Φεβρουαρίου στις 21:00, η ποιήτρια Ευτυχία Παναγιώτου μιλά στον Ορίζοντα:

Last Night a Poet Saved my Life. Αν το εκλάβει κανείς κυριολεκτικά, θα απογοητευτεί. Εδώ σκηνοθετούμε, φανταζόμαστε, αφηνόμαστε σε αισθήσεις. Είναι ένα σχήμα λόγου, μια μεταφορά. Κάθεσαι ήσυχα σε ένα μπαρ, ακούς μια φράση, μία φράση μόνο, που σε συγκλονίζει αιφνίδια. Δεν ξέρεις γιατί, δεν ξέρεις ποιος την είπε, αλλά έχεις συγχρονιστεί/συντονιστεί με τη φωνή ενός ποιητή. Υποψιάζεσαι τότε ποιος είσαι ή πού θέλεις να πας. Χρειάστηκε μια νύχτα ή διάρκεσε μια νύχτα: «Γιατί υπάρχει ένας κόσμος που δεν καταλαβαίνει/ πώς καταντά μια επιθυμία που μένει κρυμμένη».

Η ποίηση χωράει όσα διάφοροι ακατανόητοι κοινωνικοί κανόνες λογοκρίνουν αθόρυβα, πριν προλάβουμε να σκεφτούμε ή να νιώσουμε το οτιδήποτε. Γι’ αυτό θεωρείται περιττή, ένα είδος πολυτέλειας. Την ίδια ώρα που αποτελεί ουσιαστική ρύθμιση του χρόνου που μας προσπερνά. Η ποίηση είναι σωτηρία; Ο παλαιστίνιος ποιητής Άσραφ Φαγιάντ έχει καταδικαστεί σε θάνατο. Αν η ποίηση σκοτώνει, διασώζει τουλάχιστον ένα νόημα.

Στην ποίηση βρήκα τρόπους να λέω αυτό που εννοώ με ακριβή και πρωτότυπο τρόπο και λέγοντάς το να υπερβαίνω την πλήξη, τον πόνο, να προχωρώ δημιουργώντας από το τίποτα. Χρειάστηκε πολύ διάβασμα, κοινωνική παρατήρηση, αυτοέκθεση και ισχυρή αυτοκριτική. Βρήκα εντέλει έναν τρόπο να λέω λίγα και να κάνω περισσότερα.

Κάποιοι ποιητές και ποιήτριες μου άλλαξαν τη ζωή, αλλά δεν θέλω ακόμα να μιλήσω με ονόματα. Τους ακούω μέσα στα ποιήματά τους. Σκέφτομαι τι λένε, γιατί το είπαν έτσι, σε ποια ιστορική συγκυρία έγραψαν, με ποια αγωνία σφηνωμένη στο κεφάλι. Ενώ ποτέ δεν αποστήθισα στίχους, οι στίχοι τους έρχονται αιφνίδια ως ξόρκια αλλά και ως ισχυρά επιχειρήματα.

Στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες ο έρωτας μπαίνει σε καλούπια, φοράει στολές. Δεν το καταλαβαίνουμε ίσως, αλλά όσο εστιάζουμε στο χρήσιμο, στο χρήμα, στην επιτυχία, χάνουμε πολλά σε ερωτισμό, σαγήνη, παιχνίδι. Αν λάβει κανείς την ισχύ της ψυχανάλυσης, τον ατομισμό, τις έμφυλες διαφορές, το φόβο για τον Άλλο, το ωράριο, πώς να γραφτούν ποιήματα χειραφέτησης και ένωσης; Στην ποίηση επιβιώνει η τραγωδία της επιθυμίας, η στερνή γνώση. Αλλά, παραθέτω στίχο, «έρχεται η ώρα της εκδίκησης, και σ’ αγαπώ» (PabloNeruda).

Η βραδιά αυτή υπάρχει ως ανάγκη να συνυπάρχουμε σε ένα ποιητικό περιβάλλον χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα διαβάζουμε ασταμάτητα ποιήματα (γι’ αυτό δεν γίνεται μια κλασική παρουσίαση βιβλίου). Θα ήθελα να δω μια αυθόρμητη αντίδραση στο όλο δρώμενο, μια μέθη. Την αίσθηση ότι η ζωή σου μπορεί να αλλάξει σε ένα βράδυ.

Κλείνω με δύο στίχους που δεν μπορούν να λείπουν από μια τέτοια βραδιά:

There is no Life or Death / only activity (Mina Loy)

Do not go gentle into that good night (Dylan Thomas)»

Σάββατο 13/1/2016 Καφενείο Πρόζακ, 21:00, Eίσοδος ελεύθερη, Πληροφορίες: 22104244