Με αφορμή… τη θεατρική διασκευή του πρώτου αναγνωστικού στη δημοτική, «Τα Ψηλά Βουνά» του Ζαχαρία Παπαντωνίου που παρουσιάζει το Θέατρο Δέντρο, ο Αλέξανδρος Αχτάρ και ο Παναγιώτης Μπρατάκος που συνυπογράφουν τη σκηνοθεσία-θεατρική απόδοση μιλάνε στον Ορίζοντα:

Γιατί αποφασίσατε να διασκευάσετε για το θέατρο τα Ψηλά Βουνά του Ζαχαρία Παπαντωνίου;

Αλέξανδρος Αχτάρ: Μετά τον Οθέλλο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ που σκηνοθετήσαμε την προηγούμενη σεζόν στην Αθήνα συζητούσαμε τα επόμενα βήματά μας και σίγουρα θέλαμε να πειραματιστούμε με κάτι καινούργιο, διαφορετικό. Όταν μας έγινε η πρόταση από το θέατρο Δέντρο να αναλάβουμε τη σκηνοθεσία μιας παιδικής παράστασης, η πρώτη μας συζήτηση με τον Παναγιώτη ήταν σχετικά με το πώς ερμηνεύουμε εμείς τη φράση «παιδική παράσταση», τι σημαίνει για εμάς το θέατρο για παιδιά. Προσπαθήσαμε να νιώσουμε γονείς και παιδιά ταυτόχρονα.

Γελάσαμε πολύ, συγκινηθήκαμε, τραγουδήσαμε, θυμηθήκαμε, νοσταλγήσαμε. Και κάπου εκεί συναντήσαμε την ανάγκη μας για φύση, για περιπέτεια, για εξερεύνηση έξω από την πόλη και τις ταχύτητές της. Γεννήθηκε η επιθυμία μιας εκδρομής σε πράσινο χρώμα. Και αυτή η εκδρομή έφερε «Τα Ψηλά Βουνά» του Ζαχαρία Παπαντωνίου στα χέρια μας. Και με αυτό το βιβλίο ταξιδέψαμε σε βουνό, δροσιστήκαμε κάτω από πεύκα και θαυμάσαμε τον ήλιο χωρίς τσιμεντένια εμπόδια, για να σχεδιάσουμε μια παράσταση που να προσφέρει για μια ώρα αυτήν την εκδρομή στους γονείς και τα παιδιά τους.

Ήταν ένα «διαφορετικό» αναγνωστικό, ποια η ιδιαιτερότητά του;

Παναγιώτης Μπρατάκος: Με συγκινεί το γεγονός ότι από το 1918 και για αρκετές γενιές οι μαθητές στα σχολεία της Ελλάδας ξεκινούσαν τη μαθητική τους πορεία με ένα αναγνωστικό το οποίο έσπερνε στις καρδιές τους την αρμονία του ανθρώπου με τη φύση, τις αρετές της ελευθερίας, της ομάδας, της συνεργασίας. Το έργο αυτό γράφτηκε μέσα σε μια ταραχώδη ιστορική περίοδο και η πνοή της ειρήνης και της δημοκρατίας διαπερνά κάθε φράση του. Αυτό το καθιστά ιδιαίτερα επίκαιρο σήμερα, ειδικά σε μια περίοδο που η εκπαίδευση στοχεύει στη μελλοντική επιχειρηματική αξιοποίηση του ατόμου από την κοινωνία και κινείται περισσότερο στην ανάπτυξη ατόμων και όχι ομάδων.

Δεν φοβηθήκατε μην πέσετε στην παγίδα της νοσταλγικής απεικόνισης μιας άλλης εποχής, όμορφης αλλά ξένης ίσως προς το σήμερα;

Αλέξανδρος και Παναγιώτης: Καθόλου! Είμαστε νέοι! Για να μας γοητεύσει κάτι σημαίνει πως έχει σαφέστατη αναφορά στο σήμερα και στην εποχή μας. Και σίγουρα μας ενδιαφέρει να αποτυπώσουμε αυτήν την αναφορά στην παράσταση και όχι να αναπαραστήσουμε μια άλλη εποχή. Κάνουμε θέατρο για την εποχή μας.

Όσοι το διαβάσαμε νομίζω το θυμόμαστε ακόμα. Κυρίως την αίσθηση της ελευθερίας που είχαν εκείνα τα παιδιά εκεί στα Ψηλά Βουνά, πρωτόγνωρη για την εποχή του και τη δική μας. Τι είναι αυτό πιστεύετε στο βιβλίο που συνεχίζει να «αφορά» τα σημερινά παιδιά;

Παναγιώτης: Η άλλη ανάσα. Η πιο βαθιά ανάσα. Η ελευθερία, η φύση, η εμπιστοσύνη του ανθρώπου στον συνάνθρωπο, η αληθινή δημοκρατία βαθαίνει την ανάσα, αναπνέεις καλύτερα. Γιατί ζεις καλύτερα. Δεν ζεις με φόβο, δεν ζεις με άγχος. Αυτή την πρόταση θέλουμε να κάνουμε με την παράσταση στους γονείς και τα παιδιά. Να θυμηθούν τη βαθιά καθαρή ανάσα των ελεύθερων ανθρώπων.

Ποιο είναι πιστεύετε το ζητούμενο στο παιδικό θέατρο γενικότερα; Πώς προσεγγίζει κάποιος τα παιδιά;

Αλέξανδρος: Τα παιδιά πιστεύω προσεγγίζονται αν συνδυαστεί η εμπειρία του ενήλικα με τη φαντασία και το θάρρος του παιδιού που έχουμε όλοι μέσα μας. Πρέπει να επικοινωνήσουν και οι δύο πλευρές και να έρθουν σε ισοπαλία. Το ζητούμενο είναι να γεννηθεί ένας κόσμος παιδικότητας και όχι ένας κόσμος όπου ένας ενήλικας υποτιμά την παιδική αντίληψη, παρουσιάζοντας σαν παιδικό θέατρο μια κακή ανάμνηση της παιδικής αφέλειας. Τα παιδιά είναι πανέξυπνοι θεατές και εξαιρετικά αυστηροί κριτικοί. Αν υποτιμήσουμε την αντίληψη των σημερινών παιδιών, πρώτα εκείνα θα μας πουν αφελείς.

Πώς θα θέλατε να φεύγουν από την παράστασή σας οι θεατές, μικροί και μεγάλοι;

Αλέξανδρος και Παναγιώτης: Μια γιορτή φτιάξαμε πάνω στη σκηνή. Κάθε φορά που τελειώνει θέλουμε να βλέπουμε να φεύγουν από το θέατρο αγκαλιασμένες οικογένειες που ανυπομονούν για μια όμορφη κυριακάτικη εκδρομή!

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Παραγωγή: Θέατρο Δέντρο

Σκηνοθεσία – Θεατρική Απόδοση: Αλέξανδρος Αχτάρ, Παναγιώτης Μπρατάκος, Πρωτότυπη μουσική: Άρτεμις Μπρατάκου – Παντελής Πολίτης, Σκηνογραφία – διαμόρφωση σκηνικού χώρου -ενδυματολογία: Σωσάννα Τομάζου, Κατασκευή σκηνικού: Θεόδωρος Γεωργίου, Σχεδιασμός φωτισμού/φωτογραφίες/trailer: Χρίστος Γωγάκης

Παίζουν οι ηθοποιοί: Ειρήνη Ανδρονίκου, Αλέξανδρος Αχτάρ, Αλίκη Ευγενίου, Ηρώ Κλείτου, Φίλιππος Κωνσταντίνος, Άντονι Παπαμιχαήλ.

Στο Θέατρο Δέντρο στη Λευκωσία μέχρι Κυριακή 29 Απριλίου 2018: Σάββατο στις 4.00 μ.μ. και Κυριακή στις 11.00 π.μ.

Λεμεσός, Τεχνοχώρος της ΕΘΑΛ, το Σάββατο 28 Απριλίου

ψηλα βουνα