Σημεία κοινού/Ορίζοντας

Με τη σκευή του φιλολόγου και τη συνείδηση του ποιητή

Εύα Νεοκλέους, Λευκή Σελίδα (Το Ροδακιό 2020)

Στη δεύτερη ποιητική συλλογή της,  με τίτλο Λευκή Σελίδα (Το Ροδακιό 2020),  η Εύα Νεοκλέους ανανεώνει και προεκτείνει τα όρια του ποιητικού της λόγου κατορθώνοντας   να δημιουργήσει ένα ιδιαίτερο ποιητικό σύμπαν. Η Εύα  Νεοκλέους γράφει ποίηση με τη σκευή του φιλολόγου και τη συνείδηση του ποιητή. Χωρίς κανένα ίχνος σολιψισμού ή  συναισθηματολογίας, στοχάζεται εντός αλλά και πέρα από τη μετρημένη καθημερινότητα, μετεωρίζεται μεταξύ καθήλωσης και διαφυγής αλλά και μεταξύ εξωτερικών αναγκών και εσωτερικών επιλογών.  Ο άλλος μέσα από τις ποικίλες εκδοχές του (γνωστός, άγνωστος, συνοδοιπόρος, σύντροφος, γονέας, φίλος) δεν είναι ξένος:  αποτελεί διαθλασμένη αντανάκλαση του εαυτού και καταλύτη  σύμπνοιας και διαμόρφωσης της  ταυτότητας. Το «εγώ» και το «εσύ», το «εντός» και το «εκτός», το «παρόν» και το «παρελθόν» συνδιαλέγονται με γλώσσα που δεν υπερθερμαίνεται και  υπό συνθήκες χαμηλότονου διαλόγου, ενίοτε και αντιλόγου.  Η  γυναικεία οπτική στην ποίηση της Εύας Νεοκλέους  ανασύρει από τον βιωμένο χρόνο είτε υλικό είτε εμπειρίες είτε  εικόνες- σπαράγματα του παρελθόντος. Η μελαγχολική  σχολαστικότητα της ποίησής της, η έντονη ατμόσφαιρα απουσίας, καθώς και το κενό σιωπής που μεσολαβεί ανάμεσα στους στίχους της (άκου τις σιωπές μου εσύ/και χαμογέλα) αποτελούν  κατεξοχήν διακριτά στοιχεία της ποίησής της. Ο ποιητικός της κόσμος   κατοικείται  από  αρχετυπικά και επαναλαμβανόμενα μοτίβα που κουβαλούν ένα  ειδικό σημασιολογικό  φορτίο ενώ αντλεί από τον μύθο, την ιστορία, τους μήνες, τις εποχές, κυρίως όμως  από πτυχές και ρωγμές της πραγματικότητας παρά από το κέντρο της.

Άριστος Τσιάρτας