Μέχρι να γίνουν και οι 365, μέρες γυναίκας

Vector illustration of diverse cartoon women standing together and holding a placard over their heads. Isolated on background.
  • Καθημερινή ενημέρωση

    Κάθε πρωί η επικαιρότητα στο inbox σου.


Της Ελένης Μαύρου

Πλησιάζει και φέτος η 8η του Μάρτη. Οι γυναίκες θα ακούσουν πάλι υποσχέσεις και ωραία λόγια. Σε μια εποχή που εξακολουθούν, σε ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο, να είναι οι απρόσωπες μάζες που γεμίζουν τους πίνακες του τρόμου και της κακουχίας.

Οι γυναίκες είναι τα αφανή θύματα της εποχής μας. Τα περισσότερα θύματα πολέμου είναι γυναίκες και παιδιά. Τα περισσότερα θύματα της εμπορίας ανθρώπινων ψυχών είναι γυναίκες και κορίτσια. Οι περισσότεροι πρόσφυγες στον κόσμο είναι γυναίκες και παιδιά. Οι περισσότεροι από τους φτωχούς του κόσμου είναι γυναίκες και παιδιά.

Σε πολλές χώρες οι γυναίκες είναι καταδικασμένες σε έναν κοινωνικό αποκλεισμό που περιλαμβάνει σχεδόν τα πάντα: τη φτώχεια, τη βία, την ανεργία, την ανεπάρκεια ιατρικής περίθαλψης, την ανεπάρκεια του εκπαιδευτικού συστήματος, την αδυναμία πρόσβασης σε οικονομικούς πόρους… Η πραγματικότητα είναι ακόμα χειρότερη για τις γυναίκες που ανήκουν σε μειονότητες, για τις ηλικιωμένες, για τις γυναίκες με αναπηρία, για τις γυναίκες μετανάστες και πρόσφυγες.

Οι γυναίκες είναι αποκλεισμένες από τις κορυφαίες θέσεις στην πολιτεία, την κοινωνία, την οικονομία -οι άντρες είναι κατά μέσο όρο τριπλάσιοι στα κοινοβούλια σε όλο τον κόσμο. Το μισθολογικό χάσμα μεταξύ των φύλων καλά κρατεί -σύμφωνα με έρευνα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, θα χρειαστούν 275 χρόνια για να γεφυρωθεί. Όσο για τη βία, την παρενόχληση και τη σεξιστική συμπεριφορά, είναι καλό που αρχίζουν και «ανοίγουν τα στόματα». Για να έχει όμως αυτό αποτέλεσμα, πρέπει να ανοίξουν και τα αυτιά και τα μυαλά όλων.

Η Κύπρος δεν αποτελεί εξαίρεση. Εν έτει 2021 παλεύουμε ακόμα για πράγματα που θα έπρεπε να ήταν πλέον αυτονόητα.

Οι κυβερνητικές πολιτικές του «λιγότερου κράτους» συρρίκνωσαν τις υποδομές φροντίδας των παιδιών και ηλικιωμένων, όσα δηλαδή ανακουφίζουν τις γυναίκες από τις ευθύνες που τους επιβάλλουν τα στερεότυπα. Οι ιδεολογικές εμμονές του ΔΗΣΥ για την «ελεύθερη αγορά» που… τα ρυθμίζει όλα, εξοντώνουν τις εργαζόμενες στο λιανικό εμπόριο. Εννιά χρόνια τώρα με τις πολιτικές τους κρατούν την Κύπρο στον πάτο των ευρωπαϊκών και διεθνών κατατάξεων στα θέματα ισοτιμίας των φύλων. Γιατί η ισότητα απαιτεί πολιτικές που να συνοδεύονται με έργα. Και στην Κύπρο, σήμερα, απουσιάζει και το ένα και το άλλο.

Τιμούμε αυτές τις μέρες τους αγώνες του γυναικείου κινήματος. Τιμούμε τις γυναίκες που ξεσηκώθηκαν τον Μάρτη του 1857 για να διεκδικήσουν ισομισθία. Τιμούμε τη γυναίκα που δουλεύει 10 και 12 ώρες τη μέρα, ακόμα και την Κυριακή, για έναν ξερό μισθό. Τη γυναίκα που επέλεξε ή έτυχε να μεγαλώνει μόνη της τα παιδιά της και αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα. Τη γυναίκα που βιάστηκε, γιατί κάποιος εξακολουθεί να τη βλέπει ως αντικείμενο. Τη γυναίκα που παλεύει με τα κύματα αγκαλιά με το παιδί της, αναζητώντας καλύτερη ζωή. Τη γυναίκα που ο πόλεμος τής σκότωσε τα πάντα, ακόμα και την ελπίδα.

Η 8η του Μάρτη, λοιπόν, δεν είναι παρά μια ακόμα μέρα, μαζί με τις άλλες 364, που η γυναίκα βιώνει την ανισότητα και παλεύει για την ισότητα.

Ακολουθήστε μας στο Google News.
Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.