Μεγάλες ατάκες από τον Κλοπ στο επικό ντοκιμαντέρ της Λίβερπουλ (Bίντεο)

Ο Γιούργκεν Κλοπ σε μια από τις πιο ειλικρινείς και γεμάτες ουσία συνεντεύξεις του για χάρη του επικού ντοκιμαντέρ της Λίβερπουλ για τη σεζόν που επανέφερε την ομάδα στην κορυφή έπειτα από 30 χρόνια, τα λέει όλα! Για τη στιγμή που κατάλαβε ότι ο τίτλος θα γινόταν «κόκκινος», για όσα σημαίνει για εκείνον ο σύλλογος, για την πανδημία και για τη στιγμή του… ιστορικού πέναλτι της Τσέλσι.

Ο Kloppo κάθισε αναπαυτικά, θυμήθηκε πολλά και τα εξιστόρησε με τον δικό του μοναδικό τρόπο στο ντοκιμαντέρ που ετοίμασε και επιμελήθηκε το τιμ της Λίβερπουλ και που θα προβληθεί το προσεχές Σάββατο.



 


«Είναι μια μεγάλη ευλογία η ποδοσφαιρική μου ζωή. Τολμώ να πω ότι το να κατακτήσεις έναν τίτλο με τη Λίβερπουλ είναι κάτι πολύ διαφορετικό από το να πάρεις ένα τρόπαιο με οποιαδήποτε άλλη ομάδα» αναφέρει ο Γερμανός προπονητής, που επισημαίνει:

«Ήμασταν τρομερά συνεπείς όλη τη σεζόν γι’ αυτό και φτάσαμε σε αυτά τα επίπεδα των βαθμών που συγκεντρώσαμε. Δεν το έχω ξαναδεί ποτέ μου αυτό. Δεν χρειάστηκε ποτέ να πω στα παιδιά “μην τα παρατάτε”. Είχαμε συμφωνήσει προ πολλού πως αν θέλαμε, θα μπορούσαμε να πετύχουμε εφτά γκολ στα τελευταία πέντε λεπτά».

Έχει ιδιαίτερη σημασία αυτό που δηλώνει για τη νίκη (2-0) στο εντός έδρας ντέρμπι με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, στο γκολ του Σαλάχ στις καθυστερήσεις από την ασίστ του Άλισον και την πρώτη βραδιά που ο κόσμος φώναξε στο «Άνφιλντ» πως η Λίβερπουλ θα γινόταν πρωταθλήτρια… «Ήταν η στιγμή που καταλάβαινες πως κάποια ανώτερη δύναμη έχει πλέον αποφασίσει ότι αυτή θα ήταν η χρονιά μας…» είπε ο Κλοπ.

Η πανδημία στιγμάτισε τη σεζόν που οι «κόκκινοι» κατέκτησαν το πρωτάθλημα για πρώτη φορά έπειτα από 30 χρόνια, με τον κόουτς των θριαμβευτών να λέει: «Είμαι 53 και είναι το πιο σοβαρό που συνέβη στη ζωή μου, όμως μας έδειξε τι είναι σημαντικό στη ζωή».

Όσο για εκείνη τη νύχτα που η Τσέλσι επικράτησε 2-1 της Σίτι και οριστικοποιήθηκε η μεγάλη επιστροφή της Λίβερπουλ στον αγγλικό θρόνο μετά το 1990, ο Κλοπ ανέφερε για το… πάρτι που είχαν στήσει μαζί με τους ποδοσφαιριστές του:

«Έπρεπε να είμαστε μαζί όλοι. Όλοι φώναξαν για χέρι και μετά το πέναλτι όλοι πανηγύρισαν. Μια από τις πιο σπουδαίες ποδοσφαιρικές εμπειρίες της ζωής μου. Μεγάλη ανακούφιση και κλάμα…».