Μετά την πανδημία… τέσσερα βασικά συμπεράσματα



Του Άντρου Κυπριανού

Η Κύπρος και ο λαός μας βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια πρωτόγνωρη κατάσταση τους τελευταίους μήνες, την πανδημία και τις επιπτώσεις της.

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη – ΔΗΣΥ ισχυριζόταν για μεγάλο διάστημα ότι ήταν απόλυτα προετοιμασμένη για το ενδεχόμενο ύπαρξης κρουσμάτων κορονοϊού στη χώρα μας. Όταν αυτά δυστυχώς εμφανίστηκαν, αναδείχθηκαν σε όλη τους την έκταση οι ελλείψεις και οι αδυναμίες των δομών του κράτους να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Αυτό γιατί οι πολιτικές τους αποδυνάμωσαν τα δημόσια νοσηλευτήρια.


Η πρώτη αντίδραση της κυβέρνησης δεν ήταν επαρκής. Μετά από την κατακραυγή της κοινωνίας και την αξιοποίηση των ειδικών επιστημόνων, λήφθηκαν αποφάσεις που συνέβαλαν στην αποφασιστική αντιμετώπιση της πανδημίας.

Το ΑΚΕΛ όλο αυτό το διάστημα κατέβαλε ουσιαστική προσπάθεια να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που προέκυψαν. Έθεσε ως κορυφαία προτεραιότητα την προστασία της δημόσιας υγείας. Επίσης, σε συνεργασία με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, θέσαμε ως προτεραιότητα τη στήριξη των εργαζομένων, τη στήριξη όσων έχουν ανάγκη, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των αυτοτελώς εργαζομένων. Λάβαμε επίσης πρωτοβουλίες κοινωνικής αλληλεγγύης. Καταρτίσαμε κατάλογο στελεχών, τον οποίο θέσαμε στην υπηρεσία του κρατικού μηχανισμού για να στηρίξουμε εθελοντικά ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού. Επιπλέον, πετύχαμε η κυβέρνηση να αναθεωρήσει αρκετές αποφάσεις της που δεν έθεταν στο επίκεντρό τους την πλειοψηφία της κοινωνίας. Δεν περιοριστήκαμε μόνο σε αυτά. Καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις για την υγεία, την παιδεία, τον τουρισμό, τους αγρότες και τους ανθρώπους του πολιτισμού. Θέσεις για τη χρηματοδότηση της οικονομίας, των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Προτάσεις για τη μείωση των ενοικίων, τη μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος, για την αναστολή των δανείων, καθώς και για την αναστολή των εκποιήσεων και των εξώσεων, οφειλών στο δημόσιο κ.λπ.

Με τη σημαντική βοήθεια των ειδικών επιστημόνων, την υπεράνθρωπη προσπάθεια των επαγγελματιών υγείας, τις αποφάσεις της κυβέρνησης, το θετικό ρόλο των κομμάτων και τη συνεργασία του λαού έγινε κατορθωτό να ελεγχθεί η πανδημία. Τώρα η κυβέρνηση Αναστασιάδη – Συναγερμού αλλά και όλοι πρέπει να εξαγάγουμε τα σωστά συμπεράσματα. Πρώτον, ότι ο ρόλος του κράτους είναι αναντικατάστατος και απαραίτητος σε ό,τι αφορά τη διασφάλιση βασικών δικαιωμάτων, όπως τα δικαιώματα στην υγεία, την εργασία, τη στέγαση, την παιδεία και την κοινωνική πρόνοια. Δεύτερον, ότι η κρατική παρέμβαση είναι απαραίτητη σε ζωτικούς και στρατηγικούς τομείς της χώρας, όπως είναι η ενέργεια, οι επικοινωνίες και οι μεταφορές. Τρίτον, ότι η κλιματική κρίση και η υποβάθμιση του περιβάλλοντος έχουν ως αποτέλεσμα τις πανδημίες και τις άμεσες επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Τέταρτον, ότι η οικονομία της Κύπρου δεν μπορεί να στηρίζεται σε ευκαιριακούς και εύθραυστους παράγοντες.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση Αναστασιάδη – Συναγερμού έχει αποδείξει ότι δεν αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα του καθενός από τα τέσσερα αυτά συμπεράσματα που προκύπτουν και από την πανδημία. Για εφτά και πλέον χρόνια βαδίζει στην αντίθετη κατεύθυνση. Άφησε τα δημόσια νοσηλευτήρια να παραπαίουν, εμφανίστηκε πρόθυμη να εκχωρήσει κοινωνικές υπηρεσίες σε ιδιώτες με τις προτάσεις της για outsourcing, επιχείρησε να προωθήσει ιδιωτικοποιήσεις σε οργανισμούς δημόσιας ωφελείας, να προωθήσει πολιτικές και έργα που πλήττουν κατάφωρα το περιβάλλον και να επιμένει πεισματικά στην ανάπτυξη οικονομίας της αρπαχτής και της φούσκας.

Η πανδημία και τα όσα περάσαμε ως χώρα τους τελευταίους μήνες πρέπει να χτυπήσουν καμπανάκι για τους κυβερνώντες. Πρέπει να τους πείσει να αφήσουν κατά μέρος τις ιδεοληψίες, τους δογματισμούς και την ταξική τους πολιτική. Να συνειδητοποιήσουν ότι οι πολιτικές τους δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πολλών. Υπάρχει ανάγκη για ριζική αλλαγή, διαφορετική πολιτική που να βάζει στο επίκεντρό της τα βασικά για τις ανάγκες των πολλών. Υγεία, Παιδεία, Κοινωνικό Κράτος, Στέγη, Δουλειά, Δικαιώματα, Αξιοπρέπεια.

Ο κυπριακός λαός θυσίασε πολλά, ξανά, για το κοινό καλό. Είναι ώρα να νιώσει ότι οι κόποι και οι θυσίες του δεν πάνε χαμένα. Αυτό θα γίνει μόνο αν υπάρξει αλλαγή στις πολιτικές που εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο. Σε αυτή την προσπάθεια το ΑΚΕΛ θα πρωταγωνιστήσει.