Μη εν πολλοίς ολίγα λέγε, αλλ’ εν ολίγοις πολλά

Του
Ανδρέα Παπαχαραλάμπους

 

Οι συζητήσεις γύρω από το πόρισμα της Επιτρόπου Διοικήσεως για το θάνατο του Στυλιανού δίνουν και παίρνουν. Αυτές όλες οι συζητήσεις έπρεπε να γίνονται εδώ και χρόνια. Δεν υπήρξε καμία κυβέρνηση που δεν γνώριζε ότι το Γραφείο Ευημερίας έπασχε και τολμώ να πω ότι συνεχίζει να πάσχει. Ο κάθε Υπουργός που αναλαμβάνει το Υπουργείο στο οποίο υπάγεται το  Γραφείο Ευημερίας και το κάθε Υπουργείο όφειλε και οφείλει με την ανάληψη των καθηκόντων του να εντοπίσει τα προβλήματα του Υπουργείου, κατ’ άλλους τα κακώς κείμενα.

Ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν διορίζει κάποιον στη θέση του Υπουργού με το ζόρι, αλλά με τη θέλησή του. Από την άλλη, ένας Υπουργός που αναλαμβάνει οφείλει να γνωρίζει ότι η θέση του δεν έχει μονιμότητα, αντιθέτως είναι προσωρινή. Στην περίπτωση του μικρού Στυλιανού βλέπουμε πράγματα και θαύματα. Κανένας μα κανένας δεν έχει συνειδητοποιήσει την έκταση του δράματος.


Όλοι μιλήσαμε και μιλούμε για συγκλονιστικό γεγονός. Το σίγουρο για όλους εμάς είναι ότι δεν είναι ούτε παιδί ούτε εγγόνι μας. Για τις ανικανότητες μιας υπηρεσίας βρεθήκαμε μπροστά σε μια αυτοκτονία ενός παιδιού το οποίο παιδί δεν μας άντεξε, μας βαρέθηκε, μας έφτυσε και έφυγε στέλνοντας πολλά μηνύματα, τα οποία μηνύματα δυστυχώς δεν έτυχαν μέχρι σήμερα αποδοχής. Μετά το θάνατο του Στυλιανού και τι δεν ακούσαμε από επώνυμους και ανώνυμους. «Θα φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο». «Όσοι ευθύνονται θα υποστούν τις συνέπειες». «Το πόρισμα θα καλύψει όλο το φάσμα των ευθυνών ποινικών, πειθαρχικών και πολιτικών».

Οι συγκινήσεις έπαιρναν και έφερναν για το χαμό του Στυλιανού. Λόγια, λόγια, λόγια. Πέρασαν μήνες, θα περάσουν χρόνια, θα παύσουμε να πονάμε και τίποτα δεν θα γίνει. Το πρόβλημα δεν το αγγίζει κανένας ούτε και θέλει να το λύσει. Τις ευθύνες δεν τις αναλαμβάνει κανένας και ούτε θα τις αναλάβει. Το μαχαίρι μόλις βγήκε από το θηκάρι. Μέχρι να φτάσει στο κόκκαλο χρειάζεται αρκετός χρόνος. Θα προκύψει άλλο πρόβλημα, θα σκεπάσει το προηγούμενο πρόβλημα και η ζωή συνεχίζεται. Με την πάροδο τόσου χρόνου καταλήξαμε στη συγγραφή πορίσματος. Προς πίστη της Επιτρόπου Διοικήσεως ολοκλήρωσε το έργο της, μπορώ να πω, πολύ σύντομα. Το πόρισμα κάλυψε σχεδόν όλα. Το πόρισμα σε σχέση με τις δηλώσεις όλων αντιστοιχεί με το βγάλσιμο του μαχαιριού από το θηκάρι. Ο δρόμος μέχρι να φτάσει στο κόκκαλο είναι μακρύς. Με την ανάγνωση του πορίσματος η Υπουργός έθεσε σε διαθεσιμότητα τέσσερις λειτουργούς του Γραφείο Ευημερίας. Αποτέλεσμα της διαθεσιμότητας δεν ήταν άλλο από του να προχωρήσει ολόκληρο το τμήμα σε απεργία.

Στη συνέχεια οδηγήθηκε το πόρισμα προς συζήτηση στη Βουλή στην παρουσία όλων των ιθυνόντων. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί το όλο θέμα ή το κάθε θέμα φτάνει στη Βουλή. Ολόκληρη η Βουλή και η νυν και οι προηγούμενες είναι και ήταν ενήμερες για το δράμα του Γραφείο Ευημερίας. Και τι έκαναν ή τι θα κάνουν; Μια τρύπα μέσα στο νερό. Δεν αντελήφθησαν οι βουλευτές μας ότι η δουλειά τους είναι να νομοθετούν. Και να νομοθετούν όχι ανάλογα με τα κομματικά τους θέλω, αλλά με τις ανάγκες της κοινωνίας.

Αντιλαμβάνεστε ότι ενώ βγήκε το μαχαίρι από το θηκάρι, ακόμα δεν τρύπησε τη σάρκα; Υπάρχει και συνέχεια. Η αστυνομία διόρισε έναν εκ των βοηθών αρχηγών για να εξετάσει τις ευθύνες της αστυνομίας και να προβεί σε ανάλογες διώξεις των υπευθύνων μελών της για το θάνατο του Στυλιανού. Η Υπουργός Εργασίας συνεχίζει να λέει ότι δεν έχει ευθύνες. Στο Υπουργείο αυτό η κυρία Αιμιλιανίδου είναι Υπουργός για μια επταετία. Η Υπουργός βρήκε τα προβλήματα του Γραφείο Ευημερίας με την είσοδό της στο Υπουργείο. Ήσαν προβλήματα που φώναζαν προτού συμβεί η τραγωδία με τον Στυλιανό. Μας βόλευε να τα κοιμίζουμε. Και τα κοιμίζαμε και θα τα κοιμίζουμε, γιατί αυτοί είμαστε. Λέμε πολλά. Και γιατί να μη λέμε, θα πληρώσουμε δασμό;

Φίλη Υπουργέ, αν μέχρι το θάνατο του Στυλιανού δεν γνώριζες τα προβλήματα, έχεις πολιτική και μεγάλη ευθύνη. Αν τα προβλήματα τα γνώριζες και δεν έγιναν οι ανάλογες καινοτομίες, πάλι έχεις πολιτική ευθύνη. Δεν είναι αρκετό να θέτουμε σε διαθεσιμότητα τέσσερις λειτουργούς και οι λειτουργοί να μην αναλαμβάνουν καν την οποιανδήποτε ευθύνη. Όχι μόνο δεν αναλαμβάνουν ευθύνη, αλλά νιώθουν και αδικημένες με τη διαθεσιμότητά τους. Οι δε συνάδελφοί τους τις στηρίζουν και απεργούν ότι κάποιοι άλλοι φταίνε. Είμαι σίγουρος, και γιατί όχι, ότι και τα μέλη της αστυνομίας (η συτζιά του μαύρου) θ’ αντιδράσουν και γιατί να μην αντιδράσουν;

Φίλοι μου, μετά από ένα χρόνο, δύο χρόνια θα έχουμε νέο πόρισμα και εκείνος που θα φταίει θα είναι ο Στυλιανός που δεν έκανε υπομονή. Τότε θα φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο. Το σπίτι μας καίγεται και εμείς τραγουδάμε. Πραγματικά, αγαπημένε μου Στυλιανέ, εσύ βρήκες ποιος φταίει. Δεν είναι τυχαίος ο τίτλος του άρθρου. «Μη εν πολλοίς ολίγα λέγε, αλλ’ εν ολίγοις πολλά». Να μη χρησιμοποιείς πολλές λέξεις για να λες λίγα, αλλά να λες πολλά με λίγες λέξεις. Αυτή είναι η φράση του Πυθαγόρα και μας συνιστά ν’ αποφεύγουμε την άσκοπη πολυλογία. Ο Στυλιανός, φίλη Ζέτα, δικαιώνεται με μία λέξη. ΠΑΡΑΙΤΟΥΜΑΙ.