Ο Παντελής και η Στέλλα με τα οκτώ παιδιά τους επέλεξαν να ζήσουν στο μικρό χωριό, όπου και δημιούργησαν κτηνοτροφική μονάδα και εργαστήρι παραδοσιακών γαλακτοκομικών

Οταν δύο νέοι άνθρωποι, ένα σύγχρονο ζευγάρι με οκτώ παιδιά, αποφασίζει να εγκαταλείψει τις ανέσεις και το γενικότερο image που μπορεί να προσφέρει η πόλη και επιλέγει να συνεχίσει τη ζωή και τη δράση του σ’ ένα χωριό, τότε σίγουρα μπορεί κάποιος να πει ότι υπάρχει προοπτική για καλύτερες μέρες.

Ιδιαίτερα στις δύσκολες εποχές που διάγουμε, με την ανεργία να καλπάζει, με το φως στο τούνελ που δεν βλέπουμε ακόμα να φαίνεται, με τη γενικότερη οικονομική ύφεση και την κοινωνική παρακμή που μας χαρακτηρίζει, τέτοιου είδους αντιδράσεις από νέους ανθρώπους μετατρέπονται σε ελπίδα…

Δύο νέοι άνθρωποι που επέλεξαν να εγκατασταθούν εκτός πόλης, σε ένα μικρό αλλά πλούσιο σε ιστορία και παράδοση χωριό της Λεμεσού. Εδώ, μέσα από πολλές δυσκολίες, έστησαν το σπιτικό τους, δημιουργήθηκαν επαγγελματικά και ζουν ευτυχισμένοι με την πολύτεκνη οικογένειά τους.

Ο Παντελής και η Στέλλα Παντελή, μέχρι πριν μερικά χρόνια, (παντρεύτηκαν σε μικρή ηλικία) κατοικούσαν στη Λεμεσό. Αλλά πάντα είχαν μια κρυφή, αλλά δυνατή αγάπη για την ύπαιθρο. Η γη και τα τόσα καλά που μπορεί να δώσει στον άνθρωπο, πάντα τραβούσε κοντά της αυτό το ζευγάρι. Η απόφασή τους να αφήσουν την πόλη και να αναζητήσουν καλύτερες συνθήκες για τη δική τους επαγγελματική δραστηριότητα και επιβίωση και κυρίως πιο ανθρώπινες συνθήκες για το μεγάλωμα των οκτώ παιδιών τους, αποδείχτηκε πολύ σωστή.

agroktima stalies

Δημιούργησαν το αγρόκτημα «Σταλιές» στην Ανώγυρα και εκεί ζουν και δραστηριοποιούνται γονείς και παιδιά. Το ζευγάρι κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να στήσει το «Ανωυρκάτικο», μια σημαντική βιοτεχνική μονάδα παραγωγής χαλλουμιών, τυριού, γιαουρτιού και άλλων παραδοσιακών γαλακτοκομικών προϊόντων. Ο καθένας εδώ έχει τις ευθύνες και τα καθήκοντά του. Και σ’ ένα οικογενειακό αγρόκτημα με αιγοπρόβατα και εργαστήριο παρασκευής παραδοσιακών γαλακτοκομικών, κανένας δεν περισσεύει. Υπάρχει δουλειά ακόμα και για τα μικρά των 6-7 χρόνων. Κι όταν όλοι, μικροί και μεγάλοι, ξέρουν το πόστο τους και βάζουν το δικό τους λιθαράκι, η εικόνα για τους τρίτους είναι εκτός από ειδυλλιακή και ζηλευτή.

Πώς, όμως, ένα νέο ζευγάρι αποφάσισε να αφήσει την πόλη και να εγκατασταθεί σ’ αυτό το όμορφο αλλά μικρό και χωρίς ιδιαίτερες ευκολίες χωριό;

«Ο πατέρας μου είναι από την Ανώγυρα και μιας που άρεσε και στον άντρα μου (ήταν στρατιωτικός και είχε αρκετές ώρες ελεύθερες) θέλαμε να έχουμε ένα χωράφι και μας έδωσαν οι γονείς μου αυτό το κτήμα για να ασχολούμαστε ερασιτεχνικά τα Σαββατοκύριακα», μάς λέει η Στέλλα διευκρινίζοντας ότι «εμένα όμως μου άρεσε να μαθαίνω πώς γίνεται το χαλλούμι, το γιαούρτι… Εβλεπα μια γιαγιά και σιγά σιγά έμαθα… κι είπαμε γιατί δεν δοκιμάζουμε να κάνουμε κι εμείς γιαούρτι… και κάναμε… Δώσαμε σε φίλους, το δοκίμασαν και άρεσε…».

Στην αρχή, όταν η οικογένεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ανώγυρα, δεν είχε ούτε ρεύμα ούτε κάποια άλλη ευκολία… «όμως είχαμε καλή διάθεση και στηρίζαμε ο ένας τον άλλο…» λέει η Στέλλα και διακρίνεις στο πλατύ της χαμόγελο την ικανοποίηση για το αποτέλεσμα εκείνης της απόφασης.

Το 2006 κι αφού ήδη η κτηνοτροφική μονάδα και η μικρή βιοτεχνία του νεαρού ζευγαριού ήταν αρκετά καλή, πήραν την απόφαση να επεκτείνουν τη δραστηριότητά τους. Ετσι έβαλαν σε εφαρμογή τα σχέδιά τους για μεταποίηση της πρώτης ύλης, παράγοντας όλα τα είδη γαλακτοκομικών προϊόντων, τα οποία ήδη διατίθενται στην παγκύπρια αγορά με μεγάλη απήχηση.

Κάθε νέο επαγγελματικό βήμα συνοδευόταν κι από ένα παιδί

agroktima stalies

Στην αρχή της εγκατάστασής του στην Ανώγυρα, το ζευγάρι ξεκίνησε την επαγγελματική του δραστηριότητα με την εκτροφή 50 περίπου ζώων που την ευθύνη τους είχε κατά κύριο λόγο η Στέλλα, αφού ο Παντελής δεν είχε ακόμα αφήσει τη δουλειά του στο στρατό. «Εγώ τα φρόντιζα και τα άρμεγα κι ασχολήθηκα με το γιαούρτι και το χαλλούμι… τα διαθέταμε στην αρχή σε γνωστούς και σε μικρό αγοραστικό κύκλο…».

Σιγά σιγά επεκτάθηκαν, μεγάλωσαν το σπίτι τους αλλά και το εργαστήριό τους, καθώς η δραστήρια αυτή γυναίκα εντάχθηκε στο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα «Νέοι Γεωργοί» διεκδικώντας και εξασφαλίζοντας όλα τα δικαιώματα και οφέλη που προνοούσε το Πρόγραμμα, αφού πληρούσε όλα τα κριτήρια.

Παράλληλα με την επέκταση της επαγγελματικής του δραστηριότητας, το ζευγάρι μεγάλωνε κάθε χρόνο και την οικογένειά του. «Κάθε έργο που κάναμε συνοδευόταν και από ένα παιδί… στο τέταρτο παιδί καταφέραμε και βάλαμε και το ρεύμα που μέχρι τότε το εξασφαλίζαμε με μια γεννήτρια…» επισημαίνει με το χιούμορ που τη διακρίνει η Στέλλα.
Σήμερα, η φάρμα της οικογένειας περιλαμβάνει 300 περίπου αιγοπρόβατα, ενώ η μονάδα επεξεργασίας του γάλακτος και της παραγωγής των προϊόντων αποτελείται από σύγχρονο εξοπλισμό.

Η οικογενειακή βιοτεχνία η οποία εργοδοτεί πλέον και αριθμό άλλων ατόμων, προκειμένου να μπορεί να ανταποκριθεί στη ζήτηση της αγοράς, πληροί όλες τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές και βέβαια είναι επισκέψιμη. Αρκετοί είναι οι ξένοι τουρίστες, αλλά και Κύπριοι που επισκέπτονται καθημερινά το χώρο θέλοντας να δουν από κοντά πώς λειτουργεί μια μονάδα παραγωγής παραδοσιακών γαλακτοκομικών προϊόντων και να κάνουν τις αγορές τους από πρώτο χέρι.

Ενας για όλους και όλοι για τον καθένα…

agroktima stalies

Τέσσερα κορίτσια και τέσσερα αγόρια αποτελούν την οικογένεια του Παντελή και της Στέλλας. Ευλογημένη κι ευτυχισμένη οικογένεια! Ο ένας συμπληρώνει τον άλλο… ο ένας για όλους και όλοι για τον καθένα…

Ολα τα παιδιά, πολύ καλά στα μαθήματά τους και στις ώρες που περισσεύουν, ξέρουν ότι καθένα τους έχει ρόλο να διαδραματίσει στο αγρόκτημα και στο σπίτι.

Τα αγόρια βοηθούν κυρίως στα ζώα και στις ανάγκες του τυροκομείου ενώ τα κορίτσια συμβάλλουν, στο βαθμό των δυνατοτήτων τους, στα του σπιτιού…

Τα μεγαλύτερα παιδιά έχουν συνεχώς την έγνοια τους και στα μικρότερα αδέλφια τους. Ιδιαίτερη η βοήθεια που προσφέρει στη μάνα της η μεγαλύτερη κόρη, στην καθημερινή φροντίδα των μικρότερων παιδιών.

Οποιος βρεθεί έστω και για λίγο ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους, από τον πιο μικρό ως τον πιο μεγάλο, δεν υπάρχει περίπτωση να μην αποκομίσει έστω και λίγη από την αστείρευτη θετική ενέργειά τους.

Χρήστος Χαραλάμπους