Μια μαρτυρία

 

Στην πορεία με σύνθημα «Ως δαμέ», στις 13/2/2021, η Αστυνομία ήρθε με ξεκάθαρη διάθεση να χτυπήσει διαδηλωτές και να κάνει επίδειξη ετοιμότητας βίαιης καταστολής. Αυτό φάνηκε από την τεράστια συγκέντρωση αστυνομικών με πλήρη εξάρτυση, ουλαμούς μοτοσικλετών, κλούβες και υδροβόλο που κατέλαβαν το χώρο παρενοχλώντας ήδη τις προσυγκεντρώσεις με στόχο τη διάλυσή τους μιάμιση ώρα πριν την πορεία με πρόστιμα. Κατάφεραν να διαλύσουν ένα μπλοκ, αλλά το μεγαλύτερο μπλοκ έφτασε στο χώρο του Κολοκάση. Η Αστυνομία έκλεισε το δρόμο και παρατάχτηκε μπροστά στο πάρκο για να εγκλωβίσει τον κόσμο. Την ώρα έναρξης της πορείας, και καθώς κατέφθανε νέο πλήθος κόσμου, όλοι με μάσκες και κρατώντας αποστάσεις, η Αστυνομία έδωσε προειδοποίηση ότι θα διαλύσει το πλήθος εντός 15 λεπτών.

Με το που ξεκίνησε η πορεία, η Αστυνομία μπλόκαρε τους δρόμους και τους παράδρομους και άρχισε να χτυπά με γκλομπ και σπρέι, ενώ το επόμενο δεκάλεπτο συνδύασε τις επιθέσεις της με δακρυγόνα και αντλίες νερού. Οι αστυνομικοί ήταν ιδιαίτερα προκλητικοί, από την αρχή μέχρι το τέλος, και έκαναν αδιάκριτη χρήση βίας και αδιάκριτες συλλήψεις. Κάποιοι από τους ρόμποκοπ έκρυβαν τους αστυνομικούς αριθμούς τους. Ένα από τα κεφάλια διαδηλωτών που άνοιξαν με τα γκλομπ ανήκει σε δικηγόρο, μέλος της ομάδας νομικής στήριξης της διαμαρτυρίας.

Μισή ώρα δε πριν ξεκινήσει η διαμαρτυρία, ήμουν παρών σε απειλή αστυνομικών προς πολίτες που στέκονταν μόνοι τους στο πάρκο ότι θα τους πιάσουν τα κινητά τους επειδή φωτογράφιζαν τις διμοιρίες που παρατάσσονταν γύρω από το πάρκο Κολοκάση. Τους υπέδειξα να μου πουν ποιος νόμος εμποδίζει τη φωτογράφιση σε δημόσιο χώρο και μου είπαν να… πάω να τον έβρω. Όταν επέμεινα, επισημαίνοντας ότι ξέρω καλά τη νομοθεσία και βλέποντας ότι δεν πέρασε ο τραμπουκισμός τους, πήγαν πίσω στις παραταγμένες διμοιρίες τους.

Η πρακτική της Αστυνομίας ήταν αισχρή και απαράδεκτη και γενικότερα υπάρχουν ζητήματα για την εκπαίδευση και την κουλτούρα που καλλιεργείται εντός του αστυνομικού σώματος, και ιδιαίτερα των αντι-διαδηλωτικών τμημάτων. Δεν μπορούν να υπάρξουν ελαφρυντικά για την απρόκλητη βία και τις συμπεριφορές των αστυνομικών, ό,τι οδηγίες κι αν είχαν. Αλλά την πρώτη ευθύνη φέρουν αυτοί που έδωσαν την οδηγία να διαλύσουν την πορεία πάση θυσία. Και αυτή η οδηγία δεν μπορεί παρά να ήρθε από τον Αρχηγό της Αστυνομίας, με την ευθύνη να βαραίνει άμεσα και την πολιτική προϊστάμενη υπουργό. Ο δε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ακόμα και αν δεν είχε άμεση ανάμιξη σε αυτό, από τη στιγμή που δεν απαίτησε τις παραιτήσεις Υπουργού Δικαιοσύνης και Αρχηγού, έχει ήδη μετακυλήσει την ευθύνη πάνω του και καλείται πλέον ο ίδιος να λογοδοτήσει.

Γρηγόρης Ιωάννου
Ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης

 

 

ΦΑΚΕΛΟΣ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ  – Διαβάστε επίσης:

Καμία ανοχή στην αλαζονεία της εξουσίας και την καταστολή της άλλης άποψης διά ροπάλου…

Η διαδήλωση του Σαββάτου δεν απειλούσε την ασφάλεια του κράτους – Απόψεις Ακαδημαϊκών,νομικών,κοινωνιολόγων

Με την ψήφο μας να διώξουμε τους εξουσιαστές…

Χρήση αστυνομικής βίας: Επόμενα και παραλειπόμενα

Το φονικό κανόνι και το πανδημικό καθεστώς εξαίρεσης στην Κύπρο

Μια μαρτυρία