Μια μικρή αχτίδα φωτός


Ανακοινώθηκε πριν λίγες μέρες από τη δικοινοτική Τεχνική Επιτροπή για την Πολιτιστική Κληρονομιά η ολοκλήρωση των έργων αποκατάστασης τμήματος των Τειχών της Λευκωσίας.

Προηγήθηκαν πολλά άλλα έργα, μικρά και μεγάλα -από τον Αρχάγγελο Μιχαήλ στη Γιαλούσα μέχρι τον Άγιο Σέρκη στην Αμμόχωστο.

Έργα σημαντικής πολιτιστικής αξίας και κληρονομιάς για τον τόπο μας και το λαό μας, για την κοινή του ιστορία και το κοινό του μέλλον, που έφερε στο φως η αγάπη και το επίπονο έργο της Επιτροπής. Η είδηση δεν βρήκε θέση στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Όπως ούτε και οι χιλιάδες Τουρκοκύπριοι διαδηλωτές που το βράδυ της Τρίτης έστειλαν μήνυμα αντίστασης και αγώνα υπέρ της κοινοτικής ύπαρξης των Τουρκοκυπρίων, υπέρ του δημοκρατικού́ και κοσμικού χαρακτήρα της κοινότητάς τους, υπέρ του σεβασμού́ της βούλησης των Τουρκοκυπρίων στις έξωθεν επεμβάσεις.


Τα παραγκώνισε η αγωνία για τα θύματα του κορονοϊού, ο στρατός που βρέθηκε να περιπολεί στις πόλεις μας, ο θυμός για το «πικνίκ» του Ερντογάν στο κατεχόμενο Βαρώσι και πολλά άλλα. Είναι όμως γεγονός ότι έτσι και αλλιώς κάποιοι δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν ότι σε αυτόν τον τόπο οι δύο κοινότητες δεν έχουν μόνο έχθρες και συγκρούσεις αλλά και κοινή ζωή, κοινούς αγώνες και δημιουργία. Ότι υπάρχουν χιλιάδες Κύπριοι που με τις πράξεις τους κρατούν το παράθυρο στην ελπίδα ανοιχτό.

Το παράδειγμα της Τεχνικής Επιτροπής και πολλά άλλα που συνήθως δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας αναδεικνύουν το γεγονός ότι η Κύπρος αποτελεί την κοινή πατρίδα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και ότι ένα κοινό ομόσπονδο κράτος είναι η ασπίδα προστασίας και των δύο. Άλλωστε, όλοι πήραμε και όλοι δώσαμε, ο ένας στον άλλο και όλοι μαζί στην Κύπρο. Όλοι είμαστε κομμάτι της ιστορίας, της παράδοσης και του πολιτισμού της.

Σαν σήμερα, το 1983, ο Ντενκτάς προχωρούσε στην αποσχιστική ανακήρυξη του ψευδοκράτους. Τριάντα επτά χρόνια μετά, η προοπτική επανένωσης του τόπου και του λαού μας δυστυχώς φαίνεται απομακρυσμένη. Οι διακηρύξεις και τα μεγάλα λόγια δεν κατάφεραν να φέρουν απτά αποτελέσματα που να δημιουργούν προοπτική για το Κυπριακό. Δεν έφεραν τη λύση πιο κοντά. Αντιθέτως. Οι όποιες διαπραγματευτικές προσπάθειες έχουν παγώσει, ενώ η Τουρκία κλιμακώνει την επιθετικότητά της. Αυτό όμως κάνει την ανάγκη να αναληφθούν πρωτοβουλίες ακόμα πιο επείγουσα.

Πρωτοβουλίες σε πολιτικό επίπεδο, ώστε να επαναρχίσουν συνομιλίες το συντομότερο δυνατό, αλλά και πρωτοβουλίες που να προετοιμάζουν το λαό για αποδοχή μιας συμφωνημένης λύσης, αναγνωρίζοντας ότι οι δεκαετίες της διχοτόμησης και ο δηλητηριώδης εθνικισμός, εκτός από τη φυσική διχοτόμηση του νησιού, αλλοίωσαν και τη συλλογική μνήμη της συνύπαρξης. Το διχοτομικό στάτους κβο δεν είναι μια αναλλοίωτη κατάσταση, όπως πολλοί μπορεί να νομίζουν. Κάθε μέρα που περνά αλλάζει τα δεδομένα και επί του εδάφους, αλλά κυρίως στα μυαλά των ανθρώπων.

Άστε που με την κατάσταση στην περιοχή μας το στάτους κβο θα εμπεριέχει πάντοτε και ένα φόβο, έστω ανομολόγητο. Από την άλλη, η λύση, στο πλαίσιο βέβαια που έχει συμφωνηθεί εδώ και χρόνια, παρά το όποιο ρίσκο, μπορεί να απελευθερώσει τεράστιες δυναμικές και προοπτικές για την πρόοδο, την ανάπτυξη και την ευημερία του τόπου μας.

Οι ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy. Ακολουθήστε μας και στο Google News