Αυτό είναι το Παττίχειο Κέντρο Ενασχόλησης Ενηλίκων

Γράφει Τάσος Τσαππαρέλλας

Είναι μια πραγματική όαση προσφοράς στους ηλικιωμένους, είναι ένα καταφύγιο για ανθρώπους που έχουν ανάγκη από συντροφιά, από ψυχαγωγία, αλλά και βασικές άλλες υπηρεσίες. Στα 14 χρόνια της λειτουργίας του το Παττίχειο Κέντρο Ενασχόλησης Ενηλίκων με σταθερό και κύριο συμπαραστάτη το Δήμο Λεμεσού, κατάφερε να επιτελέσει αυτό το ρόλο και να καθιερωθεί στη συνείδηση των χρηστών του, ως το ίδρυμα-αποκούμπι τους.

PATTIXIO

 

Το Κέντρο προσφέρει πληθώρα προγραμμάτων και δίνει την ευκαιρία στους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας να επιλέξουν και να συμμετέχουν στον τομέα των ενδιαφερόντων τους, περνώντας ευχάριστα και δημιουργικά τις ώρες τους.

Δεκάδες άνθρωποι από κάθε γωνιά της Λεμεσού προσέρχονται καθημερινά στο Κέντρο, που φιλοξενείται στους χώρους του παλιού νοσοκομείου Λεμεσού, για να συμμετάσχουν στις καθημερινές του δραστηριότητες. Εκεί λειτουργούν ομάδες γυμναστικής, χορωδίας, χορού, θεάτρου, ίντερνετ, επιτραπέζιων παιχνιδιών. Διοργανώνονται πολύ συχνά διάφορες πολιτιστικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις, χοροεσπερίδες, εκδρομές.

Με νύχια και με… δόντια

CRHISTALA X

Η προσφορά του Κέντρου, όπως μας λέει η διευθύντριά του, κα Χρυστάλλα Χατζιαντώνη, δεν περιορίζεται μόνο στην ψυχαγωγία, αλλά παρέχει και σημαντικές άλλες υπηρεσίες, όπως είναι οι στοιχειώδεις αναλύσεις υγείας, που είναι απαραίτητες για τα άτομα της τρίτης ηλικίας. Το Κέντρο προσφέρει μετρήσεις σακχάρου, χοληστερίνης και τριγλυκεριδίων. Και όλ’ αυτά με μια ετήσια συνδρομή των 12 ευρώ κατά άτομο ή των 15 ευρώ ανά ζευγάρι.

Το Ιδρυμα εξυπηρετεί σήμερα, σύμφωνα με τη διευθύντριά του, όχι μόνο τα 250 μέλη του, αλλά και δεκάδες άλλους ηλικιωμένους ανθρώπους που χρησιμοποιούν το καφενείο του, ή με τον ένα ή άλλο τρόπο συμμετέχουν στις διάφορες ομάδες και δραστηριότητες. Ωστόσο το Κέντρο περνά δύσκολους καιρούς λόγω της γενικότερης οικονομικής κατάστασης, αφού μειώθηκαν δραστικά οι χορηγίες του γραφείου ευημερίας και συγκεκριμένα κατά τα δύο τελευταία χρόνια πέραν του 50%. Γι’ αυτό, σύμφωνα με την κα Χατζιαντώνη και το Ιδρυμα αναγκάστηκε να προβεί σε περικοπές και προσωπικού και άλλων εξόδων.

Τόσο ο δήμος, που είναι ο κύριος και σταθερός χορηγός, προσθέτει, όσο και το Διοικητικό Συμβούλιο και το προσωπικό, καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια με νύχια και με…δόντια, για να κρατήσουν την προσφορά του Ιδρύματος στα ψηλότερα δυνατά επίπεδα.

Αύξηση της φροντίδας και όχι μείωση

KOSTAS EVRIPIDOU

Ευτυχώς που υπάρχει και αυτό το Κέντρο θα μας πει ο Κώστας Ευριπίδου, ως μέλος της επιτροπής. Εδώ μπορεί ο καθένας να περάσει ευχάριστα τις ώρες του, αλλά και με πολύ λίγα έξοδα. Είναι λυπηρό, συμπληρώνει, γιατί η οικονομική κρίση επηρεάζει και το Ιδρυμα, ενώ θα έπρεπε να ήταν το αντίθετο. Είναι σε καιρούς δύσκολους που πρέπει να αυξάνεται η φροντίδα προς τους ανθρώπους που την έχουν ανάγκη.

Πέραν των περικοπών στις χορηγίες του Ιδρύματος, συνεχίζει, οι ηλικιωμένοι άνθρωποι έχασαν και ο καθένας ξεχωριστά σημαντικά ποσά από τις συντάξεις τους. Ακόμα και εκείνα τα λίγα χρήματα, που μπορεί να φυλάει ο καθένας για τα έξοδα της κηδείας του, λέει χαρακτηριστικά και χαριτολογώντας, το κράτος τα χρησιμοποιεί ως πρόσχημα για να του περικόψει από την κοινωνική του σύνταξη.

Κρατήστε το χαμόγελο…

NTINOS KAFKALIAS

Δραματική έκκληση προς το κράτος στέλνει ένα άλλο μέλος της επιτροπής, ο Ντίνος Καυκαλιάς. Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε επιβάλλεται η κρατική αρωγή, η πολιτεία πρέπει να μεριμνήσει όχι μόνο για τη διατήρηση αυτού του Κέντρου, αλλά και για τη δημιουργία άλλων παρόμοιων.

Η τρίτη ηλικία, συμπληρώνει, δεν θέλει μόνο καλές συντάξεις ή άλλα ωφελήματα, αλλά χρειάζεται πολύ περισσότερο εκείνους τους χώρους όπου θα έχει φροντίδα, αναψυχή και δημιουργικότητα. Και ένα πρότυπο παράδειγμα γι’ αυτά, συνεχίζει, είναι το Παττίχειο Κέντρο Ενασχόλησης Ενηλίκων.

Εδώ, προσθέτει, μπορείς να δεις το χαμόγελο ζωγραφισμένο στα πρόσωπα των ανθρώπων και μόνο και μόνο γι’ αυτό το χαμόγελο, τονίζει, αξίζει κάθε προσπάθεια και κάθε θυσία για τη διατήρηση αυτού του Κέντρου.

Ο Ντ. Καυκαλιάς επισημαίνει και ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα, που επηρεάζει το Κέντρο, αυτό της μεταφοράς. Συγκεκριμένα, όπως μας εξηγεί, από τότε που καταργήθηκε η δωρεάν μεταφορά με τα λεωφορεία και επιβάλλεται το εισιτήριο, έστω και μειωμένο, έχει δημιουργήσει πρόβλημα σε αρκετό κόσμο. Πολλοί είναι αυτοί, μας λέει, που ενώ έρχονται εδώ δύο φορές την ημέρα, τώρα έρχονται μόνο μία ή και καμιά φορά καθόλου. Ας το κοιτάξει και αυτό η πολιτεία, κατέληξε.

Είναι το καταφύγιό μας

STAMATIS PAPAFILOPPOU

Αυτό το Ιδρυμα είναι το καταφύγιό μας, δηλώνει ένας τακτικός του θαμώνας, ο Σταμάτης Παπαφιλίππου. Εδώ βρίσκουμε όλα όσα χρειάζεται ένας απόμαχος άνθρωπος της δουλειάς, ευχάριστη και ανέξοδη ψυχαγωγία, αλλά και τρόπους για να δημιουργούμε και να νιώθουμε ακόμα χρήσιμοι.

Τα τελευταία δύο χρόνια, όπως επισημαίνει ο Στ. Παπαφιλίππου, οι συνταξιούχοι έχουν πληγεί τα μέγιστα και γι’ αυτό έχουν και περισσότερες ανάγκες. Γι’ αυτό, προσθέτει, και ο ρόλος αυτού του Κέντρου και άλλων παρόμοιων γίνεται ακόμα πιο σημαντικός.

«Ξέρουμε», συνεχίζει, «ότι το Κέντρο μας εδώ αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα και ότι ο Δήμος Λεμεσού κάνει μεγάλη προσπάθεια για να το διατηρήσει, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Χρειάζεται», καταλήγει, «η βοήθεια όλων και πρώτ’ απ’ όλα του κράτους γιατί όλα όσα προσφέρει το Κέντρο ουσιαστικά είναι υποχρεώσεις του ιδίου του κράτους».