Μπροστά στην προοπτική επανέναρξης των διαπραγµατεύσεων



Του Στέφανου Στεφάνου*

Η τουρκική κατοχή και γενικότερα η κατάσταση που προκλήθηκε από την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο το 1974 απειλεί το παρόν και το µέλλον της χώρας µας και του λαού µας, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Η λύση είναι ζωτική ανάγκη.
Είναι διαχρονική θέση του ΑΚΕΛ, ότι η παρέλευση του χρόνου χωρίς λύση –η οποία ασφαλώς να απελευθερώνει και να επανενώνει τον τόπο και τον λαό- δυσχεραίνει τις προοπτικές λύσης και προκαλεί νέα προβλήµατα και κινδύνους.
Η κατάσταση που σήµερα αντιµετωπίζουµε αποδεικνύει του λόγου το αληθές.


Με φόντο τις ενεργειακές και γεωπολιτικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή µας, τις παρανοµίες και την πειρατική συµπεριφορά της Τουρκίας στο χώρο της κυπριακής ΑΟΖ, οι κίνδυνοι έχουν αυξηθεί.

Μπροστά µας διαµορφώνεται ένα σκηνικό το οποίο εκφράζει αυτό που ο ΓΓ του ΟΗΕ σηµείωσε σε πρόσφατη Έκθεσή του ότι το φυσικό αέριο µπορεί να αποδειχθεί ευλογία, µπορεί όµως να µετατραπεί και σε κατάρα για την Κύπρο και την περιοχή.
Η Τουρκία εκµεταλλεύεται την παρατεταµένη στασιµότητα στο Κυπριακό, καθώς και το γεγονός ότι είναι απο-ενοχοποιηµένη από το διεθνή παράγοντα γι’ αυτή την εξέλιξη -όπως επίσης και για την κατάρρευση των διαπραγµατεύσεων στο Κραν Μοντανά- για να προκαλεί νέα σοβαρά και επικίνδυνα τετελεσµένα.

Οι παραβιάσεις και οι γεωτρήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ, οι παράνοµες ενέργειες της ψευδοκυβέρνησης στην περίκλειστη περιοχή της Αµµοχώστου, οι προκλήσεις σε σηµεία της νεκρής ζώνης είναι δείγµα των νέων τετελεσµένων, τα οποία κάνουν ακόµα πιο δύσκολη την προσπάθεια για επίτευξη λύσης.
Ανεξαρτήτως τούτου, η ελληνοκυπριακή πλευρά θα πρέπει να παραµείνει επικεντρωµένη και να έχει ως πρώτη προτεραιότητα την επίτευξη λύσης, όπως ως Κόµµα φορτικά επιµένουµε από την ηµέρα της διακοπής των διαπραγµατεύσεων.
Πολλές φορές τίθεται το ερώτηµα αν η Τουρκία επιθυµεί λύση ή αν µπορούµε να πετύχουµε λύση µε µια Τουρκία η οποία συνεχώς προκαλεί και απειλεί.

Λογικό το ερώτηµα. Η απάντηση µπορεί να δοθεί µόνο µέσα από τη συνέχιση της προσπάθειας για επίτευξη λύσης. Είναι στις προσπάθειες για επανέναρξη των διαπραγµατεύσεων και στο διαπραγµατευτικό τραπέζι –αν φυσικά επαναρχίσουν οι διαπραγµατεύσεις- που µπορεί να ελεγχθεί η Τουρκία για τις προθέσεις και τις διαθέσεις της. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Πέρα από το αναντίλεκτο γεγονός ότι, χωρίς διαπραγµατεύσεις, η Τουρκία σταδιακά, πλην όµως σταθερά, υλοποιεί τους πάγιους στόχους της. Με τις διαπραγµατεύσεις ανοίγουµε ένα παράθυρο στην ελπίδα. Χωρίς διαπραγµατεύσεις έχουµε διολίσθηση του στάτους κβο προς χειρότερες καταστάσεις και νέους κινδύνους.
Από διάφορες πλευρές τίθεται επίσης το ερώτηµα: πώς µπορούµε να πετύχουµε λύση µε την Τουρκία, στις επιλογές της οποίας περιλαµβάνεται και η λύση δύο κρατών;
Ενώπιον αυτής της θέσης η απάντησή µας πρέπει να είναι µια και συγκεκριµένη: µε την επιµονή και τη συνέπειά µας στη συµφωνηµένη από το 1977 θέση για διζωνική, δικοινοτική οµοσπονδία. Σ’ αυτήν έχουµε συµφωνήσει, αυτήν επαναβεβαιώσαµε κατ’ επανάληψη, σ’ αυτήν επιµένει ο διεθνής παράγοντας, πάνω σ’ αυτή διεξάγονταν οι διαπραγµατεύσεις µέχρι τη διακοπή τους. Όσες σκέψεις ή προτάσεις γίνονται για εγκατάλειψη της διζωνικής, δικοινοτικής οµοσπονδίας απλά διευκολύνουν την Τουρκία να υλοποιήσει τους στόχους της.
Στη φάση που βρισκόµαστε σήµερα το ζητούµενο είναι να συνοµολογηθούν -µε την αίσθηση του επείγοντος, λέει ο ΓΓ- οι όροι αναφοράς για να επαναρχίσουν οι διαπραγµατεύσεις. Χρόνος πολύς δεν υπάρχει

. Οι όροι αναφοράς είναι η συµφωνία για συνέχιση των διαπραγµατεύσεων από το σηµείο που διακόπηκαν στο Κραν Μοντανά, στη βάση του Πλαισίου Γκουτιέρες και διαφυλάσσοντας τις συγκλίσεις, οι οποίες επιτεύχθηκαν από το 2008.

Αυτό ζήτησε ευθύς εξαρχής ο ΓΓ του ΟΗΕ, έτσι πρέπει να κινηθούµε εµείς. Αν ο Πρόεδρος τερµατίσει τα παιχνίδια τακτικής και τη ρητορική εσωτερικής κατανάλωσης και κινηθεί µ’ αυτό τον τρόπο, εµείς -συµπεριφερόµενοι όπως πάντα πατριωτικά- θα είµαστε υποστηρικτικοί. Για µας πάνω απ’ όλα είναι η Κύπρος και η επίτευξη λύσης.
Λύση η οποία να τερµατίζει την κατοχή, να επανενώνει τον τόπο και το λαό, να αποκαθιστά τα ανθρώπινα δικαιώµατα και τις βασικές ελευθερίες του λαού µας και να τον καθιστά πραγµατικό αφέντη στον τόπο µας. Έτσι θα διασφαλιστεί το µέλλον το δικό µας και των παιδιών µας. Το µέλλον της χώρας µας.

*Βουλευτής, εκπρόσωπος Τύπου ΑΚΕΛ