Να αποδείξουμε στην πράξη ότι δεν είμαστε ρατσιστές

Του Χρήστου Χαραλάμπους

Το έχουμε επισημάνει αρκετές φορές, αλλά θα το επαναλάβουμε και τώρα ότι στα πιο σημαντικά που καταγράφει στο ενεργητικό της η Λεμεσός είναι η συμμετοχή της στα διάφορα ευρωπαϊκά προγράμματα και ιδιαίτερα εκείνα που βασικό αντικείμενό τους έχουν τη διαχείριση του μεταναστευτικού και κυρίως την αντιμετώπιση που τυγχάνουν όλοι εκείνοι οι κατατρεγμένοι από τους πολέμους που διαλύουν τις χώρες τους, αλλά και οι άνθρωποι που η φτώχεια μαστίζει τον τόπο τους και καταφεύγουν (με τον τρόπο και τα μέσα που όλοι γνωρίζουμε) σε πόλεις της Ευρώπης, αναζητώντας το ανθρώπινο δικαίωμά τους για ασφάλεια και αξιοπρεπή επιβίωση.

Οι Τοπικές Αρχές και φορείς που συμμετέχουν εδώ και αρκετά χρόνια ως εταίροι σε τέτοιου είδους προγράμματα, αναμφίβολα έχουν αποδείξει ότι ανταποκρίνονται στον μέγιστο βαθμό στις υποχρεώσεις τους απέναντι στους πρόσφυγες και γενικότερα τους ξένους που προέρχονται από χώρες μη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αξιοποιώντας βέβαια και τα σχετικά ευρωπαϊκά κονδύλια. Και αυτή η θετική συμπεριφορά εκδηλώνεται μέσα από πρωτοβουλίες και δράσεις που στοχεύουν όχι μόνο στη βελτίωση της ποιότητας ζωής αυτών των ανθρώπων στους χώρους διαμονής τους, αλλά κυρίως στην αποδοχή και την ενσωμάτωσή τους στην τοπική κοινωνία.

Η αποδοχή όμως και η ένταξη, χωρίς αποκλεισμούς και ρατσιστικές συμπεριφορές, των λεγόμενων υπηκόων τρίτων χωρών, δεν είναι υπόθεση μόνο των Τοπικών Αρχών. Πρωτίστως θα πρέπει να αποτελέσει υπόθεση όλων των πολιτών που καθημερινά, στους χώρους εργασίας, στη γειτονιά, στις κοινωνικές και άλλες δραστηριότητες βρίσκονται σε επαφή με αυτούς τους «άλλους».

Δυστυχώς κάποια θλιβερά, εξοργιστικά περιστατικά που καταγράφονται κατά καιρούς, όπως αυτό που αποκαλύφθηκε προχθές στο Πισσούρι με τους δύο νεαρούς από το Νεπάλ που κρατούνταν ουσιαστικά αιχμάλωτοι σε φάρμα και υποχρεώνονταν με κακοποιήσεις και απειλές να δουλεύουν σαν σκλάβοι, επιβεβαιώνουν ότι ακόμα έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας μέχρι να αποδείξουμε αυτό που θέλουμε να φαινόμαστε. Ότι δηλαδή δεν είμαστε υπερόπτες (για να μην πω ρατσιστές) απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους που δεν ζητούν τίποτε περισσότερο από μια θέση στον ήλιο.

Όσοι δεν έχουμε ακόμα κατανοήσει τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της Λεμεσού, αλλά και γενικότερα της Κύπρου και την ανάγκη της συνύπαρξης και συνεργασίας «εμάς» και των «ξένων», θα πρέπει να το κάνουμε με δικές μας πρωτοβουλίες ο καθένας, αλλά και στηρίζοντας και συμμετέχοντας στα προγράμματα των Τοπικών Αρχών.

 

 

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.