Σαν… πονηριά ακούστηκε στα αφτιά κάποιων η δήλωση της Αµερικανίδας πρέσβειρας για ακριβοδίκαιο διαµοιρασµό του φυσικού αερίου ανάµεσα στις δύο κοινότητες στο πλαίσιο µιας συνολικής λύσης του Κυπριακού.

«Αφού θα υπάρξει συνολική λύση, γιατί να µοιραστεί, αφού όλοι θάχουµε µια χώρα κι ένα κράτος;» διερωτήθηκε ένας καλός φίλος. Πλην όµως ξεχνάµε κάτι πολύ σηµαντικό που το ξέχασε -είναι αλήθεια- για πολύ καιρό και ο κ. Αναστασιάδης.

Ότι υπήρξαν σπουδαίες συγκλίσεις επί Χριστόφια-Ταλάτ που διασφαλίζουν ότι πρώτον, η διαχείριση των υδρογονανθράκων είναι οµοσπονδιακή αρµοδιότητα του κεντρικού οµόσπονδου κράτους, άρα εδώ διασφαλίζεται από την ανάποδη το ενιαίο του κράτους και δεύτερον, ο διαµοιρασµός των εσόδων επίσης διασφαλίζεται µε φόρµουλα που έχει επίσης συµφωνηθεί.

Γι’ αυτό πρέπει ο Πρόεδρος να επαναβεβαιώσει την ισχύ όλων των επιτευχθεισών συγκλίσεων και να µην παλινδροµεί. Για να µη χάσουµε στο τέλος και τα αβγά και τα καλάθια. Και την κότα…

Νίκη