Να λογοδοτήσουν, και δεν είναι ταμπού

Του Κυριάκου Λοΐζου

 

Στην Κύπρο αποτελεί κάπως… ταμπού το να ζητούμε την παραδειγματική τιμωρία κάποιων «επώνυμων», οι οποίοι παραβαίνουν το νόμο, πόσω μάλλον όταν πρόκειται για πολιτικούς πρώτης γραμμής.

Πιο συγκεκριμένα και όχι γενικά και αόριστα, θα πρέπει να κυνηγήσουμε ως κοινωνία και να απαιτήσουμε να αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη όλοι αυτοί και αυτές που ενεπλάκησαν στο σκάνδαλο των υποκλοπών -πολιτικοί, ιδιώτες και δημόσιοι λειτουργοί. Και όταν μιλάμε για δημοσίους λειτουργούς, εννοούμε και αυτούς οι οποίοι έκλεισαν τα μάτια για έναν εκ των πρωταγωνιστών του σκανδάλου, τον Ταλ Ντίλιαν.

Γιατί να ζητούμε απλώς να φύγουν και να μη ζητούμε δικαιοσύνη; Ο Ανδρέας Μαυρογιάννης πολύ ορθά έπραξε και απέστειλε την επιστολή στον κ. Πογιατζή, αφού αυτή είναι η ουσία. Διότι, αν δεν ζητάς δικαιοσύνη, και αν δεν αντιμετωπίζουν τη δικαιοσύνη όσοι είναι ένοχοι, τότε θα επανεμφανιστούν και θα απομυζούν ό,τι κινείται.

Όλα αυτά τα οποία ήταν εν γνώσει της κυπριακής κυβέρνησης, αλλά και του Δημοκρατικού Συναγερμού, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν, θα πρέπει να υπάρξει απόλυτη διαφάνεια.

Είδαμε στο πρόσφατο παρελθόν να τιμωρούνται και να φυλακίζονται «πρωτοκλασάτοι» πολιτικοί, ωστόσο αυτό δεν μπορεί να μας κλείσει τα μάτια και κυρίως δεν μπορεί να μας πείσει ότι αποδίδεται πραγματικά δικαιοσύνη σε αυτό τον τόπο. Θα ήταν δίκαιο, αν όλοι αντιμετώπιζαν το νόμο, και όχι μερικοί.

Υπάρχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις για τον καθένα και καθεμιά από εμάς, ωστόσο η ανισορροπία είναι τεράστια. Και είναι τεράστια, γιατί μερικοί απολαμβάνουν μόνο δικαιώματα (που πολλές φορές μετατρέπονται σε ωφελήματα) και είναι «ελεύθεροι» από οποιανδήποτε υποχρέωση απέναντι στο κράτος, στους θεσμούς, στην υπόλοιπη κοινωνία.

Σαν να μην έφτανε αυτό, στο πιο πάνω σχήμα εμπίπτουν και μη Κύπριοι πολίτες (βλέπε Ταλ Ντίλιαν και «χρυσά» διαβατήρια), οι οποίοι απολαμβάνουν τα δικαιώματα του κράτους, αλλά από υποχρεώσεις… κάτι ψωροχιλιάρικα πρόστιμο και καθάρισαν, ενώ μπορούν να συνεχίσουν την «επιχειρηματική» τους δραστηριότητα και σε άλλες χώρες με «ισχυρούς» θεσμούς, όπως η Ελλάδα.

Όσο δεν λογοδοτούν, θα ξύνουμε τον πάτο του βαρελιού μέχρι να δούμε από την άλλη πλευρά. Όσο τους δίνεται έδαφος να αλωνίζουν, άλλο τόσο οι ζωές μας θα πηγαίνουν πίσω και δεν θα βλέπουμε άσπρη μέρα. Διότι, το να χαϊδεύουν τα αυτιά του κάθε Ντίλιαν και του κάθε εγκληματία ξεπουλώντας την υπηκοότητα (διαβατήρια), θα πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο.

Τα τελευταία χρόνια, η Κύπρος πραγματικά θυμίζει χώρα που δεν λειτουργεί απολύτως τίποτα και έχει μετατραπεί σε παράδεισο εγκληματιών και κάθε λογής κομπιναδόρου. Και φυσικά, το λογαριασμό τον πληρώνουμε και θα συνεχίσουμε να τον πληρώνουμε εμείς.

Να λογοδοτήσουν, να αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη, όπως ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας.

Ακολουθήστε το dialogos.com.cy, στο Google News

Οι τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.