Να μοιραστεί σωστά το πάπλωμα

Του Κωνσταντίνου Ζαχαρίου

 

Για να ξεπεραστεί η κρίση πρέπει να τηρηθούν δύο βασικοί κανόνες: Πρώτον να αξιοποιηθούν τα δημοσιονομικά περιθώρια και δεύτερον να μοιραστεί σωστά το πάπλωμα.

Όσον αφορά τον πρώτο κανόνα, τα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχουν σημαντικά περιθώρια, αφού το πρώτο τρίμηνο τα δημόσια οικονομικά κατέγραψαν πλεόνασμα 239,3 εκατ. ευρώ, σε σύγκριση με έλλειμμα 137,4 εκατ. ευρώ την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Συνεπώς, υπάρχει η δυνατότητα αξιοποίησης μέρους των πλεονασμάτων για σκοπούς άμβλυνσης των επιπτώσεων της κρίσης.

Όσον αφορά τον δεύτερο κανόνα, τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτοί που χρειάζονται μεγαλύτερη στήριξη είναι οι μισθωτοί και οι ευάλωτες ομάδες. Συγκεκριμένα, τα τελευταία χρόνια τα εισοδήματα του κεφαλαίου σημείωσαν αύξηση της τάξης του 41%, ενώ τα εισοδήματα της εργασίας σημείωσαν αύξηση μόλις 6% και αυτή εξανεμίστηκε, αφού η αγοραστική δύναμη των μισθών έχει μειωθεί κατά 7% λόγω της ακρίβειας.

Το ερώτημα λοιπόν το οποίο καλείται να απαντήσει η κυβέρνηση –η οποία ως η εκτελεστική εξουσία έχει την ευθύνη για τη διαχείριση του προϋπολογισμού– είναι πόσο μέρος από τα πλεονάσματα μπορεί να αξιοποιηθεί για σκοπούς άμβλυνσης των επιπτώσεων της κρίσης και πώς θα αξιοποιηθεί. Αυτή τη φορά θα μοιραστεί σωστά το πάπλωμα, ή πάλι θα πάρουν μόνο οι τράπεζες και οι μεγάλοι και θα μείνουν με άδεια χέρια οι εργαζόμενοι και οι ευάλωτοι;

Υπάρχουν βέβαια και μέτρα τα οποία δεν επιφέρουν σημαντική δημοσιονομική επίπτωση, αλλά είναι πολύ σημαντικά για τα μεσαία και χαμηλά εισοδηματικά στρώματα. Όπως για παράδειγμα η θεσμοθέτηση βασικών όρων των συλλογικών συμβάσεων που αναμένεται να στηρίξει τους εργαζόμενους, η εισαγωγή κατώτατου μισθού για όσους δεν καλύπτονται από τις συλλογικές συμβάσεις, η λήψη μέτρων για περιορισμό της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, η αποκατάσταση της ΑΤΑ και η απόδοση του τιμαριθμικού επιδόματος σε όλους τους εργαζόμενους, η επιβολή πλαφόν στα καύσιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης για συγκράτηση του πληθωρισμού που έχει ρημάξει τα εισοδήματα των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων κτλ. Και το ερώτημα είναι το ίδιο: Η κυβέρνηση –η οποία ως η εκτελεστική εξουσία έχει την ευθύνη για την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας και της οικονομίας– θα πάρει μέτρα ώστε να μοιραστεί σωστά το πάπλωμα, ή πάλι θα πάρουν μόνο οι τράπεζες και οι μεγάλοι και θα μείνουν με άδεια χέρια οι εργαζόμενοι και οι ευάλωτοι;

Η πορεία της κυβέρνησης και του ΔΗΣΥ τα προηγούμενα χρόνια δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Ως εκ τούτου, θα χρειαστεί να μπει πίεση. Όχι μόνο από τα κόμματα και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, που ήδη διαδραματίζουν αυτό το ρόλο. Κυρίως πρέπει να μπει πίεση από την κοινωνία. Διαφορετικά τα αποτελέσματα θα είναι τα ίδια όπως στις προηγούμενες κρίσεις.

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.