Να τιμηθούν άνθρωποι για το έργο και την προσφορά τους

Του Χρήστου Χαραλάμπους

 

Αναμφισβήτητο είναι το έργο και η προσφορά της Έλλης και του Πανίκου Παιονίδη, όχι μόνο στον Πολιτισμό αλλά και γενικότερα στα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα του τόπου μας. Και αποτελεί μια σημαντική και ουσιαστική εξέλιξη η παραχώρηση του πλούσιου Αρχείου τους στον Δήμο Λεμεσού, το οποίο καταγράφηκε και αξιοποιήθηκε από το ΤΕΠΑΚ δίνοντας τη δυνατότητα σε μελετητές αλλά και στο ευρύτερο κοινό να εντρυφήσει σ’ αυτό.


Γι’ αυτή του την προσφορά ο Δήμος Λέμεσού επέδωσε στο ζεύγος Παιονίδη (όταν ακόμα βρισκόταν εν ζωή ο Πανίκος) το αργυρό έμβλημα του Δήμου με τον λέοντα της Αμαθούντας κι αυτό ήταν το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει η πόλη, την οποία πρώτοι τίμησαν με το συγγραφικό έργο και τη γενικότερη παρουσία και δράση τους.

Παίρνω αφορμή από αυτή την ελάχιστη τιμή που έγινε στον Πανίκο και την Έλλη Παιονίδου, όπως και σε κάποιους άλλους δωρητές της πόλης μας (όπως ο αείμνηστος ηθοποιός Χρίστος Παπαδόπουλος), για να θέσω προς προβληματισμό, όχι μόνο του Δήμου Λεμεσού αλλά γενικότερα των τοπικών Αρχών της μείζονος Λεμεσού, κάποια ζητήματα που έχουν να κάνουν με την αντιμετώπιση κάποιων ανθρώπων που αποδεδειγμένα έχουν ξεχωρίσει με τη ζωή, την κοινωνική ή πολιτιστική δράση και προσφορά τους, τιμώντας τη γενέτειρα πόλη τους αλλά και τον τόπο μας γενικότερα.

Και δεν αναφέρομαι τόσο σε εκείνους που λόγω οικονομικής δυνατότητας έγιναν δωρητές μεγάλων περιουσιών (που έτσι κι αλλιώς έχουν τιμηθεί και τιμούνται, και πολύ σωστά γίνεται αυτό). Αναφέρομαι σε κάποιους λογοτέχνες, καλλιτέχνες αλλά και ανθρώπους που δραστηριοποιήθηκαν στην πολιτική και ειδικότερα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση που, μπορεί να μην ευεργέτησαν τη Λεμεσό με χρηματικές δωρεές ή προσφορές ακινήτων, που μπορεί να μη δώρισαν αρχεία τους, αλλά υπηρέτησαν με ανιδιοτέλεια σε διάφορα πόστα και άφησαν με το έργο και την κοινωνική δράση τους δυνατό το στίγμα της προσφοράς τους στην πρόοδο του τόπου.


Ο απλός κόσμος αναγνωρίζει την προσφορά αυτών των ανθρώπων και συχνά, με διάφορες αφορμές και ευκαιρίες, επικαλείται το έργο που άφησαν πίσω τους και το οποίο, αν και πέρασαν πολλά χρόνια, συνεχίζει να λειτουργεί ευεργετικά για την πόλη και τους ανθρώπους που την κατοικούν.

Δεν χρειάζεται να γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα ονόματα. Οι τοπικές Αρχές της μείζονος Λεμεσού γνωρίζουν ή οφείλουν να γνωρίζουν… Μένει μόνο να πάρουν οι τοπικοί άρχοντες την απόφαση να τιμήσουν αυτούς τους ανθρώπους, κάποιοι από τους οποίους δεν βρίσκονται σήμερα στη ζωή. Η ελάχιστη τιμή που θα μπορούσε να γίνει, τουλάχιστον για εκείνους που έφυγαν, είναι να δοθεί το όνομά τους σε κάποια οδό ή κάποια μικρή πλατεία. Για κάποιους άλλους οι Τοπικές Αρχές μπορούν να αναζητήσουν και να βρουν τρόπους να τους τιμήσουν ενόσω ακόμα είναι εν ζωή.

Ακολουθήστε το dialogos.com.cy, στο Google News

Οι τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.