• Καθημερινή ενημέρωση

    Κάθε πρωί η επικαιρότητα στο inbox σου.

Σημεία κοινού/Ορίζοντας

Ο αυθόρμητος επιστολικός λόγος της Μόνας Σαββίδου Θεοδούλου προς ομότεχνους της

Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αρμίδα το βιβλίο της Μόνας Σαββίδου Θεοδούλου με τον τίτλο Ιστορίες Γραμματοσήμων. 67 γράμματα σε ποιητές και πεζογράφους σε φιλολογική επιμέλεια του Παναγιώτη Νικολαΐδη.  Πρόκειται, όπως αναφέρει και ο επιμελητής σε εισαγωγή του στην έκδοση,  για την επιστολογραφία της συγγραφέως που αποτυπώνει «την αυθόρμητη αναγνωστική αντίδραση της Μόνας Σαββίδου-Θεοδούλου σε λογοτεχνικά, κυρίως, βιβλία ώριμων, αλλά και νέων ομοτέχνων, τα οποία της έχουν αποσταλεί από το 1990 μέχρι και το 2021 και καταδεικνύουν την αδιάλειπτη αναγνωστική της σχέση με την ευρύτερη ελληνική, αλλά και την τοπική, κυπριακή λογοτεχνία.  Υπό μία άποψη, λοιπόν, το βιβλίο αυτό αποτελεί συνέχεια του τόμου Ο άλλος χρόνος, της συγκεντρωτικής, με άλλα λόγια, συγκομιδής δοκιμίων της συγγραφέως γραμμένων από το 1980 μέχρι το 2020 (ιδιωτική έκδοση Κύπρος 2021). Η ουσιαστική, ωστόσο, διαφορά ή καλύτερα συμπληρωματική διάσταση του παρόντος τόμου σε σχέση πάντα με τον αυστηρό δοκιμιακό λόγο που δεσπόζει στα κείμενα του άλλου χρόνου, είναι ότι εδώ έχουμε έναν αυθόρμητο επιστολικό λόγο, ο οποίος παρά το γεγονός ότι εστιάζει γερά στο λογοτεχνικό φαινόμενο, αφήνει, εντούτοις, να περάσει η δροσιά, η ευθύτητα, η ανθρωπιά και η απλότητα που συνιστά το ύφος και το ήθος της συγγραφέως. Διαφαίνεται, λοιπόν, σε όλες τις επιστολές  η επίμονη προσπάθειά της να καταστεί επαρκής αναγνώστης των παραληφθέντων βιβλίων, να πραγματώσει, δηλαδή, μιαν ανάγνωση που να επιχειρεί άλματα μέσα από τις γραμμές των στίχων, πάνω από τον λόγο ή τη σιωπή, μα προπαντός καταδεικνύει την ανυστερόβουλη πνευματική αγάπη και τον σεβασμό της προς τον άνθρωπο και τη λογοτεχνία.»

Όπως αναφέρει ο Νικολαΐδης εστιάζοντας στις επιστολές που συγκεντρώθηκαν στον τόμο «παρατηρούμε εξαρχής ότι το ενδιαφέρον της Μόνας Σαββίδου-Θεοδούλου στρέφεται προς ποικίλες γραμματολογικές κατευθύνσεις (ποίηση, πεζογραφία, θεατρικό έργο, δοκίμιο), γεγονός που καταδεικνύει τη βαθιά της πνευματικότητα και παιδεία και την καθιστά αδιαμφισβήτητα μιαν εύστροφη συγγραφέα και φιλόλογο. Παρά το αυθόρμητο ύφος των επιστολών, λοιπόν, ο αναγνώστης διακρίνει εξελικτικά την αναγνωστική-κριτική της μέθοδο, η οποία φωτίζει σημαντικά θεωρητικά, ρυθμολογικά, μορφολογικά και θεματικά ζητήματα που την απασχολούν συστηματικά και προβάλλουν, εν τέλει, έναν λογοτεχνικό κανόνα που σε μεγάλο βαθμό υπερασπίζει τόσο θεματικά όσο και μορφολογικά τη δική της ποιητική παραγωγή».

Κλείνει ο επιμελητής την εισαγωγή του σημειώνοντας ότι «ότι η ποιητική ευαισθησία, η φιλολογική βάση και οι λειτουργικοί αναγνωστικοί συσχετισμοί» αποτελούν τον άξονα της επιστολογραφίας τής Μόνας Σαββίδου-Θεοδούλου, «η οποία εκκινώντας πάντα από τη συναισθηματική διέγερση και από την εσώτερη επικοινωνία της με το λογοτεχνικό κείμενο υπερασπίζεται, εν τέλει, την ύπαρξη της δικής της προσγειωμένης στα ανθρώπινα ποίησης και πεζογραφίας. Γι’ αυτό, αν αναδεικνύει κάτι η επιστολογραφία αυτή, είναι ότι η ποίηση και η λογοτεχνία γενικότερα αποτελούν μια αναζήτηση του εαυτού, ένα διάλογο με τον εαυτό μας και με τον κόσμο, αλλά προπαντός μία βαθύτατη ανάγκη επικοινωνίας.»

Α.Γ.

Ακολουθήστε μας στο Google News.
Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.