Ο λαός στενάζει, αλλά η κυβέρνηση κωφεύει

Του
Γιώργου Λεωνίδα*

 

Έχει περάσει ήδη ένας χρόνος από το ξέσπασμα της πανδημίας και η πλειοψηφία του λαού συνεχίζει να βιώνει δύσκολες καταστάσεις. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση Αναστασιάδη – ΔΗΣΥ συνεχίζει απτόητη να κωφεύει αγνοώντας όλες τις μεγάλες και δίκαιες διεκδικήσεις της κοινωνίας. Όντως στα δύσκολα μετρούν οι πράξεις, όπως προπαγανδίζει το κυβερνών κόμμα. Δυστυχώς, όμως, κερδισμένη από αυτές τις πράξεις των κυβερνώντων όλα αυτά τα χρόνια είναι μόνο μια μικρή μειοψηφία και όχι ο λαός στο σύνολό του. Προφανώς, μοναδική τους έγνοια είναι οι λίγοι εκλεκτοί, ενώ μέρα με τη μέρα ο λαός διολισθαίνει προς τη φτωχοποίηση. Η εικόνα που επικρατεί στη χώρα μας αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία της Ε.Ε.: συνεχής αύξηση της ανεργίας με ένα στους πέντε νέους χωρίς εργασία, χιλιάδες συνταξιούχοι κάτω από το όριο της φτώχειας και η χώρα μας πρωταθλήτρια στις μειώσεις μισθών.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες είναι κάτι περισσότερο από επιτακτική η ανάγκη για πολιτικές οι οποίες θα συμβάλουν στη βελτίωση της διαβίωσης των ευάλωτων και πιο φτωχών ομάδων του πληθυσμού, όπως είναι οι συνταξιούχοι και οι άνεργοι. Είναι, λοιπόν, απαραίτητη η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού προγράμματος, ούτως ώστε να μπορούν οι πολίτες να παίρνουν αξιοπρεπείς συντάξεις και όχι συντάξεις πείνας. Η άμεση κατάργηση της μείωσης του 12% στις συντάξεις όσων επιλέγουν να συνταξιοδοτηθούν στα 63 έτη θα έχει θετικό αντίκτυπο προς αυτή την κατεύθυνση. Αφενός θα συμβάλει στη βελτίωση των συντάξεων και του βιοτικού επιπέδου των συνταξιούχων και αφετέρου θα βοηθήσει σημαντικά στη μείωση της ανεργίας. Είναι γεγονός ότι η μείωση αυτή αποτελεί για πολλούς εργαζομένους αντικίνητρο για συνταξιοδότησή τους στο 63ο έτος, αναγκάζοντάς τους ουσιαστικά να συνεχίσουν να εργάζονται μέχρι τα 65 τους. Με τον τερματισμό της θα δοθεί το κίνητρο της αφυπηρέτησης με πλήρη σύνταξη στα 63 αντί στα 65 έτη, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Παρ’ όλα αυτά οι κυβερνώντες αρνούνται πεισματικά να προχωρήσουν στη διευθέτηση του ζητήματος, προβάλλοντας ως επιχείρημα τη βιωσιμότητα του Τ.Κ.Α., το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη είναι βιώσιμο τουλάχιστον μέχρι το 2080.

Αναμφίβολα, το αίτημα της κατάργησης του ισοπεδωτικού πέναλτι του 12% δεν αφορά μόνο τους συνταξιούχους ή τους εργαζομένους οι οποίοι είναι κοντά στη συνταξιοδότηση, αλλά επηρεάζει όλους τους εργαζομένους καθώς και τους άνεργους. Η παλλαϊκή απαίτηση για αξιοπρεπείς συντάξεις πρέπει να εισακουστεί από την κυβέρνηση. Οφείλει, επιτέλους, η κυβέρνηση να αφουγκραστεί τα δίκαια αιτήματα της κοινωνίας. Οφείλει με κάθε τρόπο να προστατεύσει τους αδύναμους, τους ευάλωτους, τους συνταξιούχους, τους νέους και όλους όσοι πραγματικά χρειάζονται στήριξη. Με πράξεις και όχι με κούφια λόγια.

*Επαρχιακός Γραμματέας Παγκύπριας Συντεχνίας Εργατοϋπαλλήλων Κυβερνητικών (ΠΑ.ΣΥ.Ε.Κ.) ΠΕΟ Πάφου

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.