Η Αστυνομία δεν βρίσκει τεκμήρια καταγγελίας, αλλά η παρανομία είναι έκδηλη

Μεγάλος παγιδευτής μικροπουλιών παραμένει άπιαστος παρά τις πολλαπλές καταγγελίες του Πτηνολογικού Συνδέσμου Κύπρου (BirdLife Cyprus) και της Επιτροπής κατά της Σφαγής Πουλιών – CABS (Committee Against Bird Slaughter), αφού σε κάθε επίσκεψή της η Αστυνομία δεν βρίσκει στοιχεία για να προσάψει κατηγορίες.

Κι όμως είναι υπαρκτός και με εκτεταμένη δραστηριότητα, αφού στα δίχτυα του καταλήγουν χιλιάδες πουλιά κάθε μεταναστευτική περίοδο.

Για να διαπιστωθούν οι μέθοδοί του, η έκταση της παγίδευσης και ο τρόπος, δημοσιογράφος της «Χαραυγής» συνόδευσε τον Πτηνολογικό Σύνδεσμο Κύπρου και την Επιτροπή κατά της Σφαγής Πουλιών και έγινε μάρτυρας της μεγάλης σφαγής που συντελείται. Και ο μεγάλος παγιδευτής, μόνο φάντασμα δεν είναι.

Η Επιτροπή κατά της Σφαγής Πουλιών και ο Πτηνολογικός Σύνδεσμος Κύπρου είναι μη κυβερνητικοί, μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί που δραστηριοποιούνται σε θέματα εκστρατείας πουλιών και πραγματοποιούν εκστρατείες κατά της παράνομης θανάτωσης και παράνομης παγίδευσης πουλιών στη Μεσόγειο. Οι εθελοντές τους δουλεύουν ασταμάτητα στο πεδίο και συνεργάζονται με τις Τοπικές Αρχές έτσι ώστε να καταπολεμήσουν αυτό το έγκλημα κατά της άγριας ζωής.

Οι εκστρατείες τους στην Κύπρο είναι από τις πιο σημαντικές, αφού η Κύπρος αποτελεί σημαντική περιοχή παγίδευσης (major trapping hotspot) στη Μεσόγειο, όπου εκατομμύρια πουλιά θανατώνονται παράνομα κάθε χρόνο.

Το σύστημα του μεγάλου παγιδευτή

Κατά την εξόρμηση δημοσιογράφου της «Χαραυγής» επαναλήφθηκε το ίδιο μοτίβο που για βδομάδες κατέγραφαν και παρατηρούσαν οι CABS, η RSPB (Royal Society for the Protection of Birds) και ο Πτηνολογικός Σύνδεσμος Κύπρου και κατήγγειλαν στην Αστυνομία.

Ολόκληρη ομάδα παγιδευτών συγκεντρώνεται σε συγκεκριμένο σημείο, μια τεράστια έκταση αποτελούμενη από γεωργικά δέντρα και θαμνώδη βλάστηση που δεν είναι εύκολα ορατή λόγω της γεωμορφολογίας. Σε αυτήν υπάρχουν ήδη στημένα δίχτυα. Ο αριθμός των διχτυών ποικίλει και είναι διάσπαρτα στην έκταση, προφανώς ιδιοκτησίας του μεγάλου παγιδευτή. Ακόμα και σε μεγάλη απόσταση κανείς δεν μπορεί να μην εντοπίσει τους συνεχείς ήχους των ηχομιμητικών συσκευών. Ακούγονται τόσο δυνατά και από απόσταση που και να θέλει κανείς να τους αγνοήσει, αυτό είναι αδύνατο. Και οι ηχομιμητικές συσκευές δεν παύουν λεπτό να ηχούν στο κελάηδημα των αμπελοπουλιών, καθώς και άλλων πουλιών, ακόμα και σε εικοσιτετράωρη βάση.

Ο μεγάλος παγιδευτής έχει δημιουργήσει ολόκληρο σύστημα δράσης που επαναλαμβάνει καθημερινά με θρησκευτική ευλάβεια καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταναστευτικής περιόδου των πουλιών που τελικά οδηγούνται σε σφαγή διά διχτυού.

Ηχομιμητικές συσκευές λειτουργούν ακατάπαυστα

Οι ηχομιμητικές συσκευές που λειτουργούν ακατάπαυστα καλούν τα πουλιά στη συγκεκριμένη περιοχή. Κατά τις μικρές πρωινές ώρες ο μεγάλος παγιδευτής και η ομάδα του καταφθάνουν στο σημείο με τα αυτοκίνητά τους. Συγκεντρώνονται για λίγο σε κλειστό χώρο και αργότερα εξέρχονται κρατώντας κουβάδες. Δύο κουβάδες ο καθένας. Μέσα στους κουβάδες διακρίνονται πέτρες. Κατευθύνονται σε κάποιο ύψωμα, εντός της περιοχής δράσης τους και αρχικά κτυπώντας τα πόδια στη γη και με χειρονομίες οδηγούν πουλιά προς συγκεκριμένη κατεύθυνση. Στο «παιχνίδι» μπαίνουν και οι ρίψεις πετρών για τον ίδιο σκοπό. Οι πέτρες στους κουβάδες έχουν σοβαρή χρησιμότητα, φαίνεται. Οι χειρονομίες και το κτύπημα των ποδιών στη γη επαναλαμβάνονται όταν όλες οι πέτρες στους κουβάδες έχουν ριφθεί. Θύμιζε αυτό που οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας έκαναν για να οδηγήσουν τις κότες στο κοτέτσι: «Επαντούσαν τες»…! Πλέον το «πάντημα» ανάγεται σε μαζικό τρόπο παγίδευσης και θανάτωσης ωδικών μεταναστευτικών πτηνών.

Τα δίχτυα, στρατηγικά τοποθετημένα στις διόδους όπου τα πουλιά κατευθύνονται, από την ομάδα του μεγάλου παγιδευτή. Ο αριθμός των διχτυών ποικίλει κάθε μέρα. Εξάλλου δεν είναι και εύκολο να εντοπιστούν ανάμεσα στα δέντρα. Μετά το «πάντημα» η ομάδα του μεγάλου παγιδευτή κατευθύνεται προς τα δίχτυα. Ένα προς ένα τα πουλιά μαζεύονται από τα δίχτυα, θανατώνονται επιτόπου, είτε δαγκώνοντας, είτε χρησιμοποιώντας μικρό μαχαίρι και κόβοντας το κεφάλι, και τοποθετούνται στους κουβάδες, όπου προηγουμένως βρίσκονταν οι πέτρες. Διπλή, λοιπόν, η χρησιμότητα των κουβάδων. Για μεγαλύτερη αποδοτικότητα και αναλόγως του αριθμού των διχτυών, η ομάδα του μεγάλου παγιδευτή μπορεί να χωριστεί. Δυο-τρία άτομα στο ένα δίχτυ, άλλα στο άλλο, μέχρι την ολοκλήρωση της δραστηριότητάς τους.

Το βίντεο που δημοσιοποίησε χθες αργά το απόγευμα η οργάνωση RSPB καταγράφει ακριβώς τη διαδικασία αυτή. Πλέον αποτελεί αδιαμφισβήτητη μέθοδο που επαναλαμβάνεται καθημερινά και συχνά πέραν της μιας φοράς κατά τη διάρκεια της μέρας, αυξάνοντας με αυτό τον τρόπο τον αριθμό πουλιών που θανατώνονται σε εμπορική πλέον κλίμακα, γιατί πόσα πουλιά χρειάζονται για προσωπική χρήση για να γίνεται ολόκληρη επιχείρηση με καθημερινή λειτουργία σε τέτοια έκταση.

Πού είναι η Αστυνομία;

Παρά το μεγάλο μέγεθος της έκτασης, δεν μπορεί κανείς παρά να εντοπίσει -με λίγη υπομονή και θέληση- το σημείο δράσης της ομάδας του μεγάλου παγιδευτή, ακόμα κι αν τα δίχτυα είναι διάσπαρτα.

Πού είναι η Αστυνομία σε όλο αυτό, θα διερωτηθεί κανείς. Όπως ο μεγάλος παγιδευτής-φάντασμα, κάπως έτσι και η Αστυνομία. Τουλάχιστον έτσι αποδεικνύεται στην πράξη: Μετά από δέκα καταγγελίες από τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, σε διάστημα δύο σχεδόν μηνών, η Αστυνομία περιλαμβανομένου και του Κλιμακίου Πάταξης της Λαθροθηρίας μετέβη στο συγκεκριμένο σημείο για έλεγχο τέσσερις φορές. Δεν μπορεί να μην άκουσε κανείς τις ηχομιμητικές συσκευές. Είναι δυνατόν να μην εντόπισε έστω και ένα δίχτυ; Αυτό ακριβώς εντόπισε η Αστυνομία: Ένα δίχτυ ήταν το εύρημά της!

Δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί περίεργο αφού σύμφωνα με τις καταγγελίες των περιβαλλοντικών οργανώσεων CABS καταγράφεται η ύπαρξη διχτυών σε διάφορες ώρες και σε τακτική, τουλάχιστον βάση, αν και πλέον όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν στο ότι πρόκειται για τουλάχιστον καθημερινή χρήση διχτυών, που αποτελεί μη επιλεκτική και μαζική μέθοδο θανάτωσης πουλιών και παγιδεύει καθετί που πετά, στην κυριολεξία.

Εύλογα διερωτάται κανείς πώς δεν πέτυχε η Αστυνομία, μια έστω φορά, τον μεγάλο παγιδευτή κατά την ώρα δράσης. Πώς δεν τον αιφνιδίασε έστω μια φορά τους τελευταίους τουλάχιστον μήνες, κατά τους οποίους δραστηριοποιείται σε τέτοια συχνότητα και έκταση.

Κανείς από την Αστυνομία δεν διερωτάται για ποιο λόγο κάποιος να διατηρεί νυχθημερόν ηχομιμητικές συσκευές στη μέση του πουθενά; Ωραίος ο ήχος, αλλά…

https://twitter.com/RSPBbirders/status/1182674251733753856?fbclid=IwAR2f1I0WT_aVXxA_TCEEInhV8UUwqWdlZoESs-kHvfxCvYiBq7DACq9dUiM

Πάνω από 250.000 πουλιά θανατώθηκαν το φθινόπωρο

Ο Πτηνολογικός Σύνδεσμος Κύπρου αποτελεί τον οργανισμό με την πιο μακρόχρονη και συστηματική ενασχόληση με το πρόβλημα στην Κύπρο και εκστρατεία ενάντια στην παράνομη παγίδευση πουλιών και την καταγραφή δεδομένων πεδίου. Το συστηματικό και συνεχές πρόγραμμα που εφαρμόζει για το σκοπό αυτό του επιτρέπει να αποτυπώνει τη γενική εικόνα της κατάστασης παγίδευσης πουλιών στην Κύπρο και να συμπεραίνει αξιόπιστα τις μακροχρόνιες τάσεις που παρατηρούνται.

Σύμφωνα με την τελευταία δημοσιευμένη έκθεση του Πτηνολογικού που αφορά τις τάσεις που καταγράφηκαν το φθινόπωρο της περασμένης χρονιάς, μόνο στην περιοχή Λάρνακας-Αμμοχώστου τα δίχτυα που χρησιμοποιήθηκαν φθάνουν σχεδόν τα 3,5 χιλιόμετρα. Την ίδια χρονιά η CABS κατέγραψε 2.596 ξόβεργα, 53 δίχτυα και 69 ηχομιμητικές συσκευές. Μάλιστα επισημαίνεται ότι ο μεγαλύτερος αριθμός ξόβεργων εντοπίστηκαν στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές, κάτι που καταδεικνύει ότι η χρήση ξόβεργων παραμένει διαδεδομένη και αποτελεί ένα πρόβλημα το οποίο δεν αντιμετωπίζεται επαρκώς και με μηδενική ανοχή από τις αρμόδιες Αρχές.

Με αυτά τα δεδομένα ο Πτηνολογικός Σύνδεσμος υπολογίζει ότι θανατώθηκαν πέραν των 250.000 πουλιών στην περιοχή καταγραφής έρευνας, και γύρω στις 335.000 πουλιών υπολογίζεται ότι θανατώθηκαν σε ολόκληρο το νησί.

Υπογραμμίζεται ότι στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές το φθινόπωρο του 2018 σημειώθηκε αύξηση 200% στη χρήση διχτυών για παγίδευση σε σχέση με το 2017, προκαλώντας νέες ανησυχίες που δημιουργείται το ενδεχόμενο γενικότερης αύξησης των επιπέδων παγίδευσης, ενώ ταυτόχρονα η Κύπρος εξακολουθεί να θεωρείται ως η σημαντικότερη ίσως περιοχή παγίδευσης με τη χρήση ξόβεργων στην Ευρώπη.