Ορίζοντας/ Θέα

Ο μετασχηματισμός των αντικειμένων από την φθορά του χρόνου και η μεταμόρφωση των ανθρώπων

Σέργης Χατζηαδάμου: Μεταμορφώσεις

Ο Σέργης Χατζηαδάμος εκθέτει στη Γκαλερί Γκλόρια τις Μεταμορφώσεις του χρησιμοποιώντας τη φθορά του χρόνου και δίνοντας μια νέα διάσταση σε πορτρέτα ανθρώπων της Πάφου, των δεκαετιών του ’40 και του ’50, από το αρχείο του Σπύρου Χαρίτου που υπήρξε για δεκαετίες ο φωτογράφος της Πάφου.

Για την έκθεση ο Δρ Χαράλαμπος Μπακιρτζής αναφέρει τα εξής: «Το θέμα της έκθεσης είναι ο μετασχηματισμός των αντικειμένων από την φθορά του χρόνου και η μεταμόρφωση των ανθρώπων. Ξεκινά από τις γυάλινες πλάκες αρνητικών του φωτογράφου της Πάφου, Σπύρου Χαρίτου (1901-1990), συνεχίζει με τις γυάλινες πλάκες και καταλήγει στις γυάλινες πλάκες, οι οποίες στο μεταξύ έχουν διαφοροποιηθεί εις τρόπον ώστε να μην είναι μόνον επιφανειακά οι γυάλινες πλάκες που ο Σέργης βρήκε στο υπόγειο του Χαρίτου.

Ο Σπύρος Χαρίτου γεννήθηκε στην Κισσόνεργα το 1901 και υπήρξε για δεκαετίες ο φωτογράφος της Πάφου αποτυπώνοντας στο γυαλί πρόσωπα, οικογένειες, φιλικές ομάδες, σκηνές και τοπία. Ο Σέργης έφθασε στο αρχείο του Χαρίτου με σκοπό να αντλήσει από αυτό ένα λεύκωμα αδημοσίευτων φωτογραφιών, μία έκθεση για την καθημερινή ζωή στην Πάφο, όπως έκανε και με το βομβαρδισμένο το 1974 λιμανάκι της. Και τότε στο υπόγειο συνέβη η έκπληξη: Ο ίδιος γράφει: «Ο χρόνος είχε δημιουργήσει τη δική του υπογραφή πάνω στη γυάλινη πλάκα. Η υγρασία του υπογείου είχε εισχωρήσει ανάμεσα στις πλάκες φτιάχνοντας δικούς της φανταστικούς κόσμους. Η φυσική και τυχαία συγκόλληση των πλακών μεταξύ τους» έφερε στην επιφάνεια την παραμόρφωση της πραγματικότητας.

Αυτό που προκάλεσε το ενδιαφέρον του Σέργη Χατζηαδάμου είναι ο φυσικός μετασχηματισμός των αντικειμένων, δηλαδή των γυάλινων πλακών, και η τυχαία αλλά οριστική μεταμόρφωση των εικονιζομένων σε αυτές ανθρώπων και η ασάφεια της ταυτότητάς των. Και άλλαξε πορεία: αντί του λευκώματος φωτογραφιών έφθασε στη σημερινή έκθεση. Η συμβολή του Σέργη Χατζηαδάμου είναι ότι εξετίμησε τη φθορά του χρόνου ως είδος εξώκοσμου σχεδίου και αποτύπωση της άπιαστης διάστασής του. Εξετίμησε το παράλογο καθρέφτισμα των μορφών χωρίς να ενδιαφέρει ποιες είναι μπροστά και ποιες είναι πίσω, γοητευμένος από την εσωτερική δόνηση του τυχαίου που συγχέει την αλήθεια με το ψέμα.»

Γκαλερι Γκλόρια

μέχρι τις 22 Ιανουαρίου