Ο Πρόεδρος φέρει ευθύνη,όχι οι Αμμοχωστιανοί

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης απευθύνει χαιρετισμό στην εκδήλωση μνήμης και τιμής των πεσόντων κατά την τουρκική εισβολή, στο Προεδρικό Μέγαρο, Λευκωσία, Κύπρος.

Της Νίκης Κουλέρμου

Ύβρις χαρακτηρίστηκε από τους Βαρωσιώτες η αναφορά του Προέδρου ότι όσοι διεκδικήσουν τις περιουσίες τους μπορεί και να χαρακτηριστούν «συνεργοί στους σχεδιασμούς και τους στόχους της Τουρκίας». Την ίδια ώρα διερωτήθηκαν δημόσια τι έκανε ο Πρόεδρος μετά το Κραν Μοντανά και γιατί ενώ γνώριζε ότι κάθε διαπραγματευτικό κενό δίνει εφαλτήριο στην Τουρκία να παγιώνει τους σχεδιασμούς και τους στόχους της για νέα τετελεσμένα και τελικά τη διχοτόμηση. Ο Πρόεδρος θα αποδεχόταν να κατηγορηθεί με τον ίδιο τρόπο ότι και μόνο που έβαλε κάτω τη σκέψη και την ιδέα για δύο κράτη άνοιξε την όρεξη της Τουρκίας και έστρωσε το χαλί στις επιδιώξεις και στόχους της; Ο Πρόεδρος, αντίθετα, μας συνήθισε να κατηγορεί όποιους τον επικρίνουν για την απραξία του εδώ και τέσσερα χρόνια μετά το Κραν Μοντάνα και να τους υβρίζει, επίσης, ότι εξυπηρετούν δήθεν τα τουρκικά σχέδια και στόχους.  Όμως αυτοί που επέκριναν και επικρίνουν τον Πρόεδρο -το ΑΚΕΛ­­- για τα λάθη, τις παραλείψεις και τις παλινδρομήσεις στη διαχείριση του Κυπριακού, κατέθεταν και εισηγήσεις πέραν του ότι ο κ. Αναστασιάδης είχε μια πολύτιμη κληρονομιά από τον προκάτοχό του για να τη μετουσιώσει σε λύση. Είχε τις συγκλίσεις Χριστόφια – Ταλάτ που αφορούσαν σχεδόν τα πάντα, ακόμα και την αρμοδιότητα και το διαμοιρασμό των φυσικών πόρων. Αντί να τις αξιοποιήσει στο έπακρον ταλανίζεται ο ίδιος με την πολιτική ισότητα και το φυσικό αέριο σε βαθμό που η Τουρκία αξιοποιεί αυτή την ανακολουθία του και βγαίνει μπροστά στη διεθνή κοινότητα ακριβώς με το επιχείρημα ότι προστατεύει τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων… Και βεβαίως η Τουρκία εργαλειοποιεί τον ανθρώπινο πόνο και τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων και των Ελληνοκυπρίων γιατί αυτό εξυπηρετεί τους σχεδιασμούς και τους στόχους της. Το ζήτημα είναι τι κάνουμε εμείς, η ε/κ πλευρά και τελικά ο ίδιος ο Πρόεδρος και διαχειριστής του Κυπριακού για να ανατρέψουμε αυτούς τους σχεδιασμούς; Είναι αρκετό να μειώνουμε τους κινδύνους, να μας δείχνουν το φεγγάρι και να βλέπουμε το δάκτυλο; Αυτό κάναμε με την περίπτωση των Βαρωσίων. Δεν γνώριζε ο Πρόεδρος από την ιστορία του Κυπριακού πως όποτε υπάρχει διαπραγματευτικό κενό οι κίνδυνοι για νέα τετελεσμένα είναι μπροστά μας; Δεν γνώριζε ο Πρόεδρος ότι «θωρακίζοντας» την ΑΟΖ, η Τουρκία θα επιχειρούσε να εδραιώσει την παρουσία της χωρίς «να περιοριστεί εις εκείνα που τους ανήκουν»; Θυμάται πότε τα έλεγε αυτά ο Πρόεδρος; Τα έλεγε μετά το Κραν Μοντανά και ενώ η προσοχή και η αγωνία του δεν αφορούσαν το Κυπριακό αλλά την επανεκλογή του στο προεδρικό αξίωμα.

Αλλά φθάνουμε στο διά ταύτα, μπροστά στην απειλή για νέα τετελεσμένα, και ο Πρόεδρος προσπαθεί να ενοχοποιήσει τους Αμμοχωστιανούς… Πλην όμως δεν είναι οι πολίτες που φέρουν ευθύνη για το κατάντημα της κυπριακής υπόθεσης. Φέρει ευθύνη ο Πρόεδρος που χειρίστηκε το Κυπριακό με τρόπο που εξέθεσε την ε/κ πλευρά και την έκανε αναξιόπιστη στα μάτια της διεθνούς κοινότητας. Μια διεθνή κοινότητα που την εμπαίζει από την άλλη ο Ερντογάν λέγοντας ότι δεν θα μας πουν τι θα κάνουμε ή την αποκαλεί «κύμβαλα αλαλάζοντα»… Φέρει ευθύνη γιατί ξέρει κάλλιον όλων πως το τέλος της Αμμοχώστου είναι και το τέλος του Κυπριακού.

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.