Φτάσαμε αισίως στην 10η Δεκεμβρίου 2014 με τον Νίκο Ρωμανό να βρίσκεται στην 31η μέρα απεργίας πείνας.

Πρόκειται για το έσχατο μέτρο στο οποίο κατέφυγε ο 21χρονος κρατούμενος για να του χορηγηθούν εκπαιδευτικές άδειες και να μπορέσει να ασκήσει το ανθρώπινο δικαίωμα που (θεωρητικά) έχει ο κάθε συνομήλικός του στην Ελλάδα: την πρόσβαση στην εκπαίδευση.

Επιπλέον, ο Ρωμανός προχωρά σε μια πολιτική πράξη, η οποία δεν μπορεί να βλάψει κανέναν παρά τον ίδιον.


Για όσους δεν γνωρίζουν -και από τα σχόλια που διαβάζω στη «ζούγκλα» των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι αρκετοί- ο Νίκος Ρωμανός ήταν κολλητός του δολοφονημένου από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα, Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, στις 6 Δεκεμβρίου 2008 στα Εξάρχεια.

Ένα 15χρονο, τότε, παιδί είδε σε αυτή την εύθραυστη ηλικία τον κολλητό του να ξεψυχάει στα χέρια του.

Η πορεία που ακολούθησε ήταν λογικότατη και προσωπικά δεν μπορώ ούτε να τον επικρίνω, ούτε να τον καταδικάσω. Αποπειράθηκε να κλέψει μία τράπεζα, συνελήφθη και καταδικάστηκε για αυτό και για τίποτε παραπάνω.

Κάτι υστερίες που διαβάζω και ακούω για καλάσνικοφ που άδειασε εναντίον φρουρών είναι ασύστολα ψεύδη, τα οποία είναι τουλάχιστον ντροπή να διατυπώνονται, πολύ περισσότερο σε αυτή την τόσο ιδιαίτερη συγκυρία.

Και καλά, να τα ακούω από κατακάθια της πολιτικής σαν τον Πάγκαλο, τα οποία επιδιώκουν να προκαλούν (εντυπώσεις)… Αλλά εσύ αγαπητέ «συνάδελφε», τι έχεις να κερδίσεις από τη μη δικαίωση του αγώνα του Ρωμανού;

Πώς μπορείς να εξισώνεις ένα παιδί -που στα 15 του είδε τον κολλητό του να πέφτει νεκρός στα χέρια του, στα 20 του συνελήφθη και βασανίστηκε για ένα έγκλημα, το οποίο άλλοι διαπράττουν καθημερινά και «νόμιμα»- με παιδεραστές και δολοφόνους;

Και σαν να μη φτάνει αυτό, να γράφεις ότι είναι «τρομοκράτης» ξεχνώντας ή αγνοώντας ότι το δικαστήριο δεν τον καταδίκασε για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση αλλά μόνο για απόπειρα ληστείας;

Πόση σκατοψυχιά πια σε αυτό τον κόσμο;

Ο Αντώνης Σαμαράς έχει ενδεχομένως στα χέρια του τη ζωή του Έλληνα Bobby Sands. Αν δεν κάνει κάτι έστω τώρα για να αποτρέψει τον θάνατό του, θα είναι ηθικός αυτουργός μιας προδιαγεγραμμένης δολοφονίας.

Και θα δώσει ακόμα ένα λόγο στους σε όσους δεν είναι σκατόψυχοι, να «γελούν τη μέρα που θα πεθάνει». Όπως έδωσε και ο Bobby για τη Thatcher…

Κράτα γερά ρε παλληκάρι!