Ευαίσθητος, αναρχοσουρεαλιστής της γενιάς του Χημείου με καλτ διαθέσεις, συλλέκτης γυναικείων οργασμών, οξυδερκής και ανυπότακτος επικριτής πάσας μορφής εξουσίας και δογματισμού ανήκει στους τελευταίους παλαιάς κοπής σατυρικούς – πιστεύει ακόμα στο όραμα της απόλυτης λαϊκής-προσωπικής ελευθερίας.

Από το αυτοβιογραφικό ”Λάκκο με τα αστεία” ως το σημερινό ”Φάτε τους”, είναι η σπάνια περίπτωση που είτε τον καταλαβαίνεις και τον αγαπάς απ’ την αρχή και για πάντα ή τον απορρίπτεις με δικό σου κόστος.


(Όπως δημοσιεύτηκε στη Lifo.gr )

1. Ο λάκκος με τα αστεία

2. Αχ Ευρώπη

3. Το παιδί του σωλήνα

4. Γαμάτε γιατί χανόμαστε

5. One Song For The Calavryta Place

6. Ναγκασάκι

7. Μάγισσα Μανούλα

8. Αποκάλυψη Τώρα/Εκλογές

9. Νεοέλληνας

10. Είμαι γυφτάκι