Κατά γενική ομολογία το κτίριο όπου στεγάζεται η Δημοτική Βιβλιοθήκη της Λεμεσού, το γνωστό στους παλαιότερους και ως Μέγαρο Πηλαβάκη, αποτελεί το αρχιτεκτονικό κόσμημα της πόλης.

Φαίνεται όμως ότι για κάποιους η χρήση και η λειτουργικότητα που θα προσφέρει μεγαλύτερη άνεση στους επισκέπτες, υπερισχύει της ανάγκης για διατήρηση, τουλάχιστον της εξωτερικής ομορφιάς του νεοκλασικού οικοδομήματος.

Η πρώτη επέμβαση στο κτίριο-σύμβολο και σημείο αναφοράς της Λεμεσού έγινε με τη μετατροπή της Δημοτικής Βιβλιοθήκης σε Πανεπιστημιακή με την παραχώρηση αιθουσών και άλλων εγκαταστάσεων για τις ανάγκες του ΤΕΠΑΚ. Στα πλαίσια εκείνων των μετατροπών που περιελάμβαναν μοντέρνες προσθήκες κυρίως στο βόρειο μέρος του κτιρίου, είχαν διατυπωθεί έντονες διαφωνίες από οργανωμένα σύνολα και άλλους φορείς της Λεμεσού, ωστόσο δεν λήφθηκαν υπόψιν.


Έγιναν οι μετατροπές και οι προσθήκες σε μια χρονοβόρα διαδικασία που κράτησε μερικά χρόνια κλειστή τη Βιβλιοθήκη. Τα αποτέλεσμα βέβαια αυτής της ανάπλασης, εκ των υστέρων διαφάνηκε ότι δεν ήταν και τόσο ασύμβατο με την όλη μορφή του αρχικού κτιρίου και ως εκ τούτου καταλάγιασαν οι φωνές των διαφωνούντων, δεδομένης και της εξυπηρέτησης που θα έχει η ακαδημαϊκή και φοιτητική κοινότητα.

Τις τελευταίες μέρες ωστόσο, κάποιοι ανέλαβαν πρωτοβουλία και αποφάσισαν ότι η αυλή της Βιβλιοθήκης χρειάζεται να εκμοντερνιστεί. Έτσι οι επισκέπτες και διερχόμενοι έξω από το κτίριο, είδαν ανάμεσα στα δέντρα και τα φυτά που κοσμούν τους εξωτερικούς χώρους, να υψώνονται πάνινες ομπρέλες και από κάτω να υπάρχουν πλαστικά και άλλα άνετα καθίσματα και τραπεζάκια. Μια εικόνα καλοκαιρινής καφετέριας δηλαδή που, όπως ήταν αναμενόμενο, προκάλεσε αντιδράσεις που εκφράζονται ποικιλοτρόπως μέσα από τα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ενδεικτική των αντιδράσεων είναι και ανάρτηση η οποία, μεταξύ άλλων, σχολιάζει ότι «…τα έπιπλα κήπου που έχουν τοποθετηθεί στην αυλή φαίνεται βασικά να αποτελούν… υπαίθριο εκθεσιακό χώρο ιδιωτικής εταιρείας που θέλει να κάνει μπίζνα και να προωθήσει τα προϊόντα της, σε δυνητικούς αρχοντοχωριάτες που, για κάποιο δικό τους λόγο, θα το θεωρήσουν καλή ιδέα να κάνουν (στους πεντακόσιους βαθμούς) summer shopping στην αυλή της Πανεπιστημιακής – Δημοτικής Βιβλιοθήκης…»

Όπως και να ‘χει οι οποίοι αρμόδιοι του δήμου ή του Πανεπιστημίου έχουν την υποχρέωση να δώσουν κάποιες εξηγήσεις και πάντως να αναλογιστούν τη σημασία που έχει για την πόλη και τους Λεμεσιανούς η Βιβλιοθήκη, τουλάχιστον ως κτίριο που δεν σηκώνει πλέον καμιά αλλαγή ή αλλοίωση.

Χρήστος Χαραλάμπους

Μας έχεις Like στο Facebook ;