Του
Σωτήρη Βλάχου

Με την άνοδο του Μπόρις Τζόνσον στην ηγεσία της δεξιάς στη Βρετανία και την ανάληψη των πρωθυπουργικών καθηκόντων του, κάθε καταστροφική εξέλιξη φαίνεται να είναι δυνατή.
Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, η Συνομοσπονδία Βρετανικής Βιομηχανίας (CBI) προειδοποίησε ότι «ούτε το Ηνωμένο Βασίλειο ούτε η ΕΕ είναι έτοιμες για Brexit χωρίς συμφωνία στις 31 Οκτωβρίου». Προειδοποίησε επίσης ότι «σε περίπτωση Brexit χωρίς συμφωνία περίπου 24 από τους 27 τομείς (areas) της Οικονομίας του ΗΒ θα βιώσουν αποδιοργάνωση (disruption), ειδικά οι μικρές επιχειρήσεις…»
Η ίδια καταθλιπτική εικόνα σκιαγραφήθηκε και από τον γενικό διευθυντή του Ευρωεπιμελητηρίου, το σώμα-ομπρέλα για τα επιμελητήρια στην Ευρώπη. Σε πρωινή εκπομπή στο BBC την Τρίτη που μας πέρασε δήλωσε ότι «κανένας δεν μπορεί να είναι έτοιμος για κάτι που δεν γνωρίζει περί τίνος πρόκειται…».
«Συμβουλεύουμε άλλα μέλη να είναι έτοιμα για το χειρότερο…»
«Πιστεύουμε ότι όποιο και να είναι το αποτέλεσμα, είναι μια κατάσταση που και οι δύο πλευρές χάνουν.»
Πριν λίγες μέρες, στις 23 Ιουλίου, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προειδοποίησε για «σοβαρή απειλή» για την παγκόσμια Οικονομία.
«Η αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ χωρίς συμφωνία, είναι κύριος παράγοντας που θα επηρεάσει την παγκόσμια ανάπτυξη, μαζί με τον συνεχιζόμενο εμπορικό πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας και τους αμερικάνικους δασμούς στα αυτοκίνητα. Σε μια αναθεώρηση των Παγκόσμιων Οικονομιών Προοπτικών, το Ταμείο αναθεώρησε προς τα κάτω τις προβλέψεις του για την παγκόσμια ανάπτυξη για τέταρτη φορά από τον Οκτώβριο του 2018» (Express).
Η Συνομοσπονδία Βρετανικής Βιομηχανίας (CBI) και το Ευρωεπιμελητήριο προειδοποιούν για τις επιπτώσεις που ένα σκληρό Brexit θα έχει στην Οικονομία Βρετανίας αλλά και ΕΕ, ενώ το ΔΝΤ θεωρεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο ως μια από τις τρεις πιο μεγάλες απειλές για όλες τις Οικονομίες του κόσμου.
Την ίδια ώρα, ο νέος πρωθυπουργός της Βρετανίας διαβεβαιώνει ότι «η αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια τεράστια οικονομική ευκαιρία…». Ευκαιρία «για να κάνουμε πράγματα που δεν μας επέτρεπαν να κάνουμε για δεκαετίες».
Η αμετροέπεια στην οποία αναφερθήκαμε και σε προηγούμενο κείμενο, σε όλο της το μεγαλείο. Αυτά όμως θα αναδεικνύονται ακόμα και μέσα από την παραδοσιακή δεξιά, αφού οι κλασικές συνταγές τους για συνεργασία κάτω από τα μνημόνια και τη λιτότητα αποδεικνύονται άχρηστες.
Σε ακόμα μια καμπάνια για έξοδο από την ΕΕ, τονίζονται οι περιορισμοί που επιβάλλονται στα κράτη μέλη από το ιερατείο των Βρυξελλών. Και καλλιεργείται η ψευδαίσθηση ότι η έξοδος θα σημαίνει ελευθερία κινήσεων. Τίποτε μακρύτερα από την αλήθεια. Την ελευθερία κινήσεων δεν την εμποδίζει η ΕΕ, αλλά ο καπιταλισμός σε κρίση, είτε εντός είτε εκτός ΕΕ. Την ελευθερία κινήσεων έκτος ΕΕ θα την εμποδίσει η ΕΕ με δασμούς στις εισαγωγές από Βρετανία και ένα σωρό άλλα τιμωρητικά μέτρα.
Δεν μπορεί να υπάρξει μόνωση καμιάς Οικονομίας από τις παγκόσμιες οικονομικές εξελίξεις. Αυτό που ο Μαρξ διατύπωσε από το μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος κιόλας πριν 171 χρόνια, ότι με τον καπιταλισμό «στη θέση της παλιάς τοπικής και εθνικής αυτάρκειας και αποκλειστικότητας, μπαίνει μια ολόπλευρη συναλλαγή, μια ολόπλευρη αλληλεξάρτηση των εθνών», έχει σήμερα πάρει ασύλληπτες διαστάσεις.
Δεν μπορούν να υπάρξουν εθνικές οικονομικές λύσεις. Ειδικά στην εποχή της παγκόσμιας κρίσης, κάθε πολιτική εθνικής διάσωσης θα έχει να αντιμετωπίσει τις ανάλογες των άλλων, με μόνο αποτέλεσμα την επιδείνωση της παγκόσμιας κατάστασης.
Λύση μπορεί να υπάρξει μόνο μέσα από μια άλλη οικονομική διάταξη και σχέση μεταξύ των εθνών, αν είναι να σωθούν τα έθνη. Και αυτό είναι καθήκον που μόνο η αριστερά μπορεί να φέρει σε πέρας.