Του Δρος Χρίστου Θεοδούλου*

Ο κύριος Τραμπ δεν είναι, όπως είναι γνωστό, ο τυπικός Αμερικάνος πολιτικός που έγινε, μέσω ενός κόμματος, Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο κύριος Τραμπ ήταν ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας της Νέας Υόρκης, ο οποίος, παρά τα αντίθετα προγνωστικά, εξελέγη Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι φυσικό να αντιμετωπίζει την αντιπαλότητα των πολιτικών καριέρας ή των “συνηθισμένων” πολιτικών.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου ένα νέο “σκάνδαλο” ξέσπασε στους κύκλους της διακυβέρνησης Τραμπ. Οι New York Times δημοσίευσε μια ανώνυμη κριτική κατά του κυρίου Τραμπ, που φαίνεται να προέρχεται από έναν ανώτατο αξιωματούχο της κυβερνήσεως. Η εφημερίδα αρνήθηκε να αποκαλύψει το όνομα του αξιωματούχου, πράγμα το οποίο φαίνεται ότι είναι σπάνιο στην τακτική της. Το ζήτημα πήρε παγκόσμιες διαστάσεις και δημοσιεύτηκε επίσης σε ξένες εφημερίδες (βλ. Jean-Cosme Delaloye “Les Americains decouvrent une Maison-Blanche Schizophrene”, La Tribune de Geneva, 7 September 2018).


Οι “αποκαλύψεις” του ανώνυμου αρθρογράφου των New York Times έρχονται να εξηγήσουν ορισμένες ανακολουθίες στην πολιτική της αμερικανικής κυβέρνησης. Ο ανώνυμος αρθρογράφος ισχυρίζεται ότι ορισμένοι κυβερνητικοί παράγοντες μερικές φορές δεν ακολουθούν τις διαταγές του κυρίου Τραμπ. Ανεξαρτήτως της ορθότητας ή όχι αυτού του ισχυρισμού είναι φανερό ότι μερικές φορές στο θέμα της Ρωσίας, η αμερικανική πολιτική δεν είναι σταθερή. Ο Πρόεδρος σε ορισμένα θέματα τείνει χείρα φιλίας στη ρωσική υπερδύναμη και στον κύριο Πούτιν. Από την άλλη μεριά, οι Η.Π.Α. τον Μάρτη του 2018 αύξησαν τη βοήθειά τους στην Ουκρανία και επίσης ένα μήνα αργότερα επέβαλαν πιο αυστηρές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας (ενθ.).

Όπως είπα προηγουμένως, είναι φυσικό ορισμένοι στις Η.Π.Α. να μη συμφωνούν με την “ιδιότυπη” πολιτική του κυρίου Τραμπ, η οποία δεν συνάδει με τις μεθόδους των παραδοσιακών πολιτικών. Αυτός είναι ένας από τους λόγους της συνεχιζόμενης εσωτερικής κριτικής εναντίον του. Από την άλλη μεριά, και προηγούμενοι Πρόεδροι των ΗΠΑ αντιμετώπιζαν κριτική από κύκλους της ίδιας τους της διακυβέρνησης.
Ίσως ο τρόπος που χειρίζεται τα θέματα ο κύριος Τραμπ να μην είναι κάποτε ευχάριστος σε μερικούς. Από την άλλη μεριά έχει προσεγγίσει ορισμένα προβλήματα τα οποία έμεναν στάσιμα από προηγούμενες διακυβερνήσεις, όπως το πρόβλημα της Βορείου Κορέας ή να συμπεριφέρθει ανάλογα σε Δυνάμεις, οι οποίες δεν θέλουν να καταλάβουν την πραγματική δύναμή τους στη διεθνή σκηνή, όπως για παράδειγμα η Τουρκία του κυρίου Ερντογάν. Ο κύριος Τραμπ με τον δικό του τρόπο προσπαθεί να καταργήσει τη γραφειοκρατία και να απεξαρτηθεί από το αμερικανικό κυβερνητικό κατεστημένο. Το παιχνίδι είναι υψηλού κινδύνου και αναμένουμε τη συνέχεια με αμείωτο ενδιαφέρον.

*Δικηγόρος, Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών &
Διεθνών Σχέσεων (Η.Ε.Ι., Γενεύης, Ελβετίας),
πρώην μέλος της Γραμματείας του ΟΗΕ