Οι κυβερνητικές πολιτικές επηρεάζουν κυριολεκτικά τη ζήση μας

Του Γιάννη Κακαρή

Από επιτυχία σε επιτυχία το πάει η κυβέρνηση και αυτό δεν χωρεί καμία αμφισβήτηση. Επιτυχίες που ενισχύουν το μεγάλο κεφάλαιο, εις βάρος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Εξάλλου, η φιλοσοφία της για λιγότερο κράτος και ιδιωτικοποίηση των πάντων είναι καλά γνωστή. Ακόμα πιο γνωστές όμως είναι οι συνέπειες των πολιτικών τους, τις οποίες βιώνει καθημερινά στο πετσί του ο μεροκαματιάρης.

Ένα τρανταχτό παράδειγμα είναι αυτό που βιώνουν πρώτα οι κτηνοτρόφοι και οι συνέπειες του οποίου δεν θα αργήσουν να γίνουν αισθητές από όλο τον κόσμο. Η αύξηση των σιτηρών είναι μεγάλος βραχνάς, αλλά δεν προέκυψε ξαφνικά από τη μια μέρα στην άλλη.

Πρόκειται για συνέπεια μιας αλληλουχίας διεθνών εξελίξεων, αλλά κυρίως των κυβερνητικών πολιτικών.

Πριν από τέσσερα χρόνια περίπου, η κυβέρνηση προχώρησε στην ιδιωτικοποίηση του σημαντικότερου λιμανιού της χώρας. Μιας χώρας η οποία, αν διαφεύγει σε κάποιον, αποτελεί νησί και δη το μισό κατεχόμενο. Οπότε, πλέον οι εξαγωγές και οι εισαγωγές αγαθών έχουν περάσει στον έλεγχο ιδιωτικού μονοπωλίου. Έτσι οι εταιρείες που διαχειρίζονται το λιμάνι αποφάσισαν να αυξήσουν κατακόρυφα τις χρεώσεις τους, μη αφήνοντας εναλλακτική επιλογή στους εισαγωγείς.

Επίσης, σημαντική παράμετρος αποτελούν οι αυξήσεις στην τιμή των καυσίμων διεθνώς, λόγω των διεθνών εξελίξεων στην περιοχή, με τα ναύλα να γίνονται ακόμη πιο ακριβά. Επίσης, λόγω του κορονοϊού οι μεγαλύτερες εξαγωγές χώρες στα σιτηρά μείωσαν τις εξαγωγές τους. Αποτέλεσμα τούτου ήταν να μειωθεί η προσφορά διεθνώς σε σχέση με τη ζήτηση. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση προχώρησε εκ νέου με τη φιλοσοφία της για λιγότερο κράτος, μεθοδεύοντας την αποδυνάμωση της Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου και φέροντας τελικά το κλείσιμό της.

Έτσι δεν υπάρχουν πλέον οι απαραίτητες δικλίδες ασφαλείας, όπως η διατήρηση των λεγόμενων Στρατηγικών Αποθεμάτων για περίοδο έξι μηνών, η διατήρηση μιας ισορροπίας στις τιμές των σιτηρών, αλλά και οι χαμηλές χρεώσεις της Αρχής Λιμένων στα κυπριακά λιμάνια.

Ενδεικτικά, μέσα σε ένα χρόνο, η τιμή του αραβόσιτου αυξήθηκε κατά 51%, του κριθαριού 44,8% και της σόγιας 33,9%. Η αύξηση στην τιμή του σιταριού έφτασε το 100% και της σιταροπούλας 80%.

Πλέον σε όλη την Κύπρο έχουν απομείνει μόλις 2 μεγάλοι μύλοι, οι οποίοι ρυθμίζουν τις τιμές και σύμφωνα με αρτοποιούς το αλεύρι αυξήθηκε κατά 6-7% ενώ πήραν ειδοποίηση ότι ενδεχομένως τον επόμενο μήνα οι αυξήσεις να φτάσουν στο 20-30%.

Όλα τα πιο πάνω σε συνδυασμό με την άρνηση του Υπουργού Γεωργίας να παρέμβει λέγοντας ότι «η αγορά μπορεί να ρυθμιστεί από μόνη της», δείχνουν ότι οι αγρότες πρέπει να λάβουν δραστικά μέτρα. Όχι μόνο οι αγρότες, αλλά όλη η κοινωνία. Μέσα και κυρίως έξω από τη Βουλή!

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.