Και όμως δεν είμαστε όλοι οι ίδιοι

Της Μπέττυ Κουσουλίδου*

Η διαφθορά αποτελεί µια από τις µεγαλύτερες, αν όχι τη µεγαλύτερη, γάγγραινα της κοινωνίας µας. ∆ιαβρώνει τα πάντα. ∆ιαβρώνει τη δηµοκρατία, τη δικαιοσύνη, την οικονοµία συσσωρεύοντας ακόµα µεγαλύτερα κέρδη στους ήδη έχοντες και κατέχοντες. ∆ιαβρώνει συνειδήσεις. Προκαλεί την απαξίωση των πολιτών.

Είναι φυσικά ένα φαινόµενο διαχρονικό, διότι έχει τη ρίζα του στο κοινωνικοοικονοµικό σύστηµα που ωθεί τους ανθρώπους σε ένα ανελέητο κυνήγι πλουτισµού ή περαιτέρω πλουτισµού. Ενώ όµως είναι παραδεκτό ότι είναι διαχρονικό φαινόµενο, δεν µπορούµε να µην αναγνωρίσουµε ότι τα τελευταία χρόνια η Κύπρος γνωρίζει µια πρωτοφανή έκρηξη στη διαφθορά. Είµαστε η χώρα µε τη µεγαλύτερη αύξηση διαφθοράς στην Ε.Ε. από το 2013 και µετά, σύµφωνα και µε εκθέσεις διεθνών οργανισµών. Αντιληπτό το γιατί. Το βλέπουµε συνέχεια γύρω µας.

Μιλούν και οι ίδιοι οι κυβερνώντες για την απαξίωση των πολιτών. Και τι κάνουν για να την ανατρέψουν; Το γνωστό δοκιµασµένο κολπάκι: «Αν είµαι εγώ κλέφτης, ας είναι και οι άλλοι, να µην είµαι µόνος µου». Και βλέπουµε έτσι την προσπάθεια κάποιων, εντέχνως, να καλλιεργήσουν στον κόσµο την αντίληψη ότι όλοι είµαστε το ίδιο. Και ρίχνουν νερό στο µύλο της απαξίωσης, της οργής κατά των πάντων. ∆ιότι έτσι τους βολεύει.

Όµως όχι, δεν είµαστε όλοι το ίδιο! Το τι είναι ο καθένας αποδεικνύεται µε πράξεις και όχι µε λόγια. Με τις ενέργειες που κάνει άµεσα όταν κάτι τέτοιο αγγίξει το σπίτι του, µε προτάσεις που καταθέτει εντός και εκτός Βουλής, µε το τι ψηφίζει ο ένας και τι ο άλλος σε κρίσιµα νοµοσχέδια και προτάσεις που αποσκοπούν να θέσουν φραγµό σε καταστάσεις αδιαφάνειας.

Ως ΑΚΕΛ έχουµε καταθέσει σωρεία προτάσεων νόµου στη Βουλή για το ασυµβίβαστο, για ενίσχυση του πόθεν έσχες, για προστασία πληροφοριοδοτών που καταγγέλλουν υποθέσεις διαφθοράς κ.α. Ενδεικτική είναι από την άλλη η µεγάλη καθυστέρηση στην κατάθεση νοµοθεσίας για τη δηµιουργία Αρχής κατά της ∆ιαφθοράς, αλλά κυρίως τα µεγάλα κενά που εντοπίσαµε στο σχετικό νοµοσχέδιο. Θυµίζει λίγο τη χάρτα δεοντολογίας που ο κ. Αναστασιάδης έδωσε στους υπουργούς του, αλλά την πέταξαν όλοι στον κάλαθο των αχρήστων του Υπουργικού Συµβουλίου.

Ε, δεν είµαστε όλοι το ίδιο! ∆εν έχουµε ξεχειλωµένες αντιστάσεις, δεν προσπαθούµε να κουκουλώνουµε. Συνεχίζουµε να φωνάζουµε όπως φωνάζαµε µόνοι µας από το 2016 (χωρίς να µας πάρει ο δαίµονας ευτυχώς!) και οι κυβερνώντες απαιτούσαν να σιωπήσουµε.

Είναι κατανοητή η αγανάκτηση, η οργή, η απογοήτευση του κόσµου. Αυτή η οργή όµως πρέπει να οδηγεί σε απόφαση για αντίδραση. ∆εν πρέπει να αφήσουµε την απογοήτευση να µας οδηγήσει στην απάθεια. Πρέπει να σηκωθούµε όλοι πάνω και να ασκήσουµε το δικαίωµά µας να ακουστούµε. Να στείλουµε τη φωνή µας  µε την ψήφο µας.

Το ΑΚΕΛ είναι η δύναµη που µε προτάσεις και δράσεις εντός και εκτός Βουλής µπορεί να σταθεί τροχοπέδη στη σήψη, τη διαπλοκή και τη διαφθορά που οι κυβερνώντες έχουν αναγάγει σε επιστήµη.

* Υποψήφια βουλευτής ΑΚΕΛ-Αριστερά, Νέες ∆υνάµεις Λευκωσία

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.