Ορατοί κίνδυνοι από τυχόν αποτυχία της Πενταμερούς

Συνεντεύξεις στη Νίκη Κουλέρμου

 

Αναφανδόν υπέρ της αποκεντρωμένης ομοσπονδίας ο ΔΗΣΥ, λανθασμένη τακτική η επαναφορά της αποκεντρωμένης ομοσπονδίας λέει το ΑΚΕΛ. Μιχάλης Σοφοκλέους και Στέφανος Στεφάνου διαφωνούν στις προσεγγίσεις τους για την πολιτική ισότητα, αλλά συμφωνούν στο ότι  πρέπει να διαφυλαχθεί η αξιοπιστία της ε/κ πλευράς. Πώς, όμως, αν ξανανοίγει το θέμα της πολιτικής ισότητας;

 

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ:

  1. Τι ήταν εκείνο που αφύπνισε νομίζετε την ε/κ πλευρά για να εισηγείται τώρα (διά στόματος προέδρου ΔΗΣΥ) και δημόσια ότι η πολιτική ισότητα είναι το κλειδί για να αποτρέψουμε τη διχοτόμηση και να φθάσουμε σε λύση;

 

  1. Από την άλλη, η εφαρμογή της σε «πολύ περιορισμένες εξουσίες» που θα έχει η κεντρική ομοσπονδιακή κυβέρνηση (αποκεντρωμένη ομοσπονδία), δεν ακυρώνει την «αποτελεσματική συμμετοχή των Τ/κ στη διακυβέρνηση», στην οποία στοχεύει η πολιτική ισότητα;

 

  1. Η πενταμερής διάσκεψη έχει δαιμονοποιηθεί από κάποιες πολιτικές δυνάμεις, ιδιαίτερα μετά τις πληροφορίες για βρετανικά σχέδια που «συμψηφίζουν» τη διαφορά των δύο μερών στη μορφή της λύσης σε μια μέση λύση. Μήπως η απάντηση θα ήταν η επόμενη διάσκεψη να είναι πολυμερής;

 

  1. Αν αυτή η προσπάθεια θα είναι η τελευταία για το Κυπριακό -όπως όλοι εκτιμούν- τι πρέπει να προσέξουμε ενόψει της Πενταμερούς και της αναθεωρητικής Τουρκίας;

 

 

 

Μιχάλης Σοφοκλέους, βουλευτής ΔΗΣΥ

 

«Πρέπει να λυθούν από κοινού τα ζητήματα της πολιτικής ισότητας και της ασφάλειας»

 

  1. Έχουμε μπροστά μας ένα μεγάλο διά ταύτα που δημιουργείται από την ίδια τη σύγκληση της πενταμερούς διάσκεψης για το Κυπριακό. Μια εξέλιξη που στοχεύει όχι μόνο στο να σπάσει τη στασιμότητα των τελευταίων ετών, αλλά και να επαναφέρει το Κυπριακό στην ουσία του. Στην περίοδο πριν το Κραν Μοντανά, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είχε πετύχει κάτι που η πλευρά μας δεν είχε καταφέρει ποτέ στο παρελθόν: Να φθάσει τη συζήτηση στην καρδιά του προβλήματος, τα ζητήματα της πολιτικής (όχι αριθμητικής) ισότητας που θέλει να διασκεδάσει τους φόβους των Τουρκοκυπρίων ότι εμείς οι Ελληνοκύπριοι ως πλειοψηφία θα τους κάνουμε ό,τι θέλουμε, αλλά και το ζήτημα της ασφάλειας που θέλει να διασφαλίσει ότι εμείς οι Ελληνοκύπριοι δεν θα συνεχίσουμε να απειλούμαστε από τις εγγυήσεις και το στρατό της Τουρκίας. Τα δύο αυτά ζητήματα είναι αλληλένδετα και πρέπει να λυθούν από κοινού προκειμένου να επιτευχθεί συμβιβασμός. Όποιος αναδεικνύει μόνο το ένα αγνοώντας το άλλο, ούτε την αξιοπιστία της πλευράς μας ενισχύει, ούτε και την ελπίδα για την επανέναρξη μιας διαδικασίας με προοπτική στο Κυπριακό. Εκεί είναι που στόχευε η παρέμβαση του Προέδρου του ΔΗΣΥ.

 

  1. Το αντίθετο. Το Σχέδιο Ανάν είχε 14 εξουσίες και διασφάλιζε την ενότητα του κράτους, όντας μια Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Απορρίφθηκε από το λαό για άλλους λόγους. Ήταν σφάλμα η διεύρυνση των εξουσιών που έφθασε μέχρι τις 28 σήμερα, τόσο από τον αείμνηστο Δημήτρη Χριστόφια, όσο και από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Σε μία ομοσπονδία, οι πολιτείες, τα κρατίδια αναλαμβάνουν τα ζητήματα της καθημερινότητας των πολιτών. Στο κεντρικό επίπεδο μένουν τα ζητήματα που διασφαλίζουν την ενότητα του κράτους. Στην Κύπρο αυτή η ανάγκη είναι ακόμη μεγαλύτερη, γιατί έτσι θα αποφεύγονται τριβές αχρείαστες. Τι χρειάζεται η μία θετική ψήφος για το εάν θα κτίσει κάποιος, εάν θα έχει κάποιο επίδομα ή αν θα γράψει μια εταιρεία; Χρειαζόμαστε την μία κυριαρχία, ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα. Την κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική, τα ζητήματα ΑΟΖ και φυσικών πόρων να είναι κεντρικά. Από κει και πέρα, η κάθε πολιτεία να φροντίζει για τα καθημερινά ζητήματα των πολιτών, χωρίς να μπαίνει στις μυλόπετρες των μοναδικών συνταγματικών αναγκών που έχουμε ενώπιόν μας.

 

  1. Αυτή η συζήτηση είναι συζήτηση του παρελθόντος. Είναι δεδομένο το ανανεωμένο ενδιαφέρον της διεθνούς διπλωματίας για το Κυπριακό, ακριβώς επειδή το πρόβλημά μας και πάλι λειτουργεί ως εμπόδιο σε σωρεία γεωστρατηγικών αναγκών στην περιοχή. Υπάρχει σήμερα μία διεθνής συγκυρία, λόγω της ανάγκης της Τουρκίας της ίδιας να επανακαθορίσει τις σχέσεις της με τη Δύση. Η Ευρώπη έχει (δυστυχώς) εναποθέσει στην νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ να χειριστεί την Τουρκία, αλλά αυτό δεν περνάει από το χέρι μας. Ο κάθε παράγοντας σε Δύση και Ανατολή θα προσπαθήσει να προωθήσει και τα δικά του συμφέροντα μέσα στο χειρισμό του Κυπριακού. Αυτό είναι δεδομένο το οποίο αντί να το φοβόμαστε θα πρέπει να το εκμεταλλευθούμε. Όποιος προβάλλει σήμερα θέσεις εκτός του πλαισίου, ακόμη και διαδικαστικές με θεωρήματα περί πολυμερών διασκέψεων, αυτό που τελικά προωθεί είναι τη συνέχιση της στασιμότητας, με όλα τα κακά που τη συνοδεύουν.

 

  1. Το βέβαιο είναι ότι δεν πρέπει να επιτρέψουμε να τεθεί το Κυπριακό στο ράφι της διεθνούς διπλωματίας, μέσα από αυτή τη διάσκεψη. Αυτό θα δημιουργήσει τεράστιους κινδύνους για τον κυπριακό Ελληνισμό. Αντιθέτως, με επιμονή οφείλουμε να επιμείνουμε στην επανέναρξη της διαδικασίας από το σημείο που έχουμε φτάσει και με ανοικτό μυαλό να απελευθερώσουμε την εμπλοκή που προκλήθηκε την τελευταία φορά. Τόσο στο θέμα της πολιτικής ισότητας, όπου στοχεύει η πρόταση για αποκεντρωμένη ομοσπονδία, όσο και στο θέμα της ασφάλειας που απαιτούνται πιο καθαρές λύσεις. Εάν εμείς είμαστε αξιόπιστοι και εποικοδομητικοί, κανείς δεν θα μπορεί να μας αποδώσει την ευθύνη. Η Τουρκία έχει περιφερειακές φιλοδοξίες που μπορούν να υπηρετηθούν από μία λύση του Κυπριακού, με δίκαιο τρόπο, αντί με την αντιπαράθεση που η ίδια σήμερα επιδιώκει.

 

 

 

Στέφανος Στεφάνου, μέλος Π.Γ. ΑΚΕΛ, βουλευτής

 

«Η άρνηση της πολιτικής ισότητας εξανεμίζει την προοπτική επανέναρξης των διαπραγματεύσεων»

 

  1. Δεν γνωρίζουμε κατά πόσον η ελληνοκυπριακή πλευρά έχει αφυπνιστεί στο θέμα της πολιτικής ισότητας. Από μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν ακούσαμε αν αποδέχεται την πολιτική ισότητα και, ειδικότερα, τη σύγκλιση για την αποτελεσματική συμμετοχή στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Αυτό που έχει μείνει, και έχω την εντύπωση πως δεν έχει αλλάξει, είναι ότι ο Πρόεδρος δεν αποδέχεται τη μία θετική ψήφο των Τουρκοκυπρίων στο Υπουργικό Συμβούλιο. Δίνει έτσι προσχήματα στην Τουρκία και τον Τατάρ να λένε ότι εκεί που δεν υπάρχει πολιτική ισότητα, υπάρχει κυριαρχική ισότητα. Είναι ξεκάθαρο ότι η άρνηση της πολιτικής ισότητας όπως την περιγράφει το Συμβούλιο Ασφαλείας εξανεμίζει την προοπτική επανέναρξης των διαπραγματεύσεων και, πολύ περισσότερο, της ίδιας της λύσης. Το κάλεσμα του κ. Νεοφύτου να αποδεχθεί η ε/κ πλευρά την πολιτική ισότητα πρέπει να απευθυνθεί πρωτίστως στον Ν. Αναστασιάδη. Αν ο Πρόεδρος όντως επιθυμεί τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων, όπως τη ζήτησε ο ΓΓ του ΟΗΕ, τότε πρέπει να διαφυλάξει ό,τι συμφωνήθηκε και να μη συνεχίσει να ανοίγει το θέμα της πολιτικής ισότητας.

 

  1. Η συζήτηση περί «αποκεντρωμένης ομοσπονδίας» την οποία εκ των υστέρων θυμήθηκε να επαναφέρει ο Πρόεδρος εμπερικλείει πολλούς κινδύνους. Πρώτα απ’ όλα αποτελεί λάθος τακτική. Την ώρα που η τουρκική πλευρά αναζητεί αφορμές και τρόπους για να θέσει επίσημα στις διαπραγματεύσεις τη θέση της για λύση δύο κρατών, η πρόθεση του Προέδρου να συζητήσει για «αποκεντρωμένη ομοσπονδία» θα δώσει αφορμές. Από την άλλη, το άνοιγμα ενός τέτοιου ζητήματος από μέρους της ε/κ πλευράς συγκρούεται με τη θέση της ότι η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων θα πρέπει να γίνει από το σημείο που διακόπηκαν στο Κραν Μοντανά διαφυλάσσοντας τις επιτευχθείσες συγκλίσεις. Οι αρμοδιότητες της κεντρικής κυβέρνησης έχουν ουσιαστικά συμφωνηθεί και αποτελούν μέρος των συγκλίσεων. Είναι αντιφατικό από τη μια να έχουμε τη θέση για συνέχιση των διαπραγματεύσεων από το σημείο που διακόπηκαν και από την άλλη να ζητούμε το άνοιγμα συγκεκριμένων συγκλίσεων.

 

  1. Ένα είναι τι θέλουμε και άλλο είναι τι έχουμε μπροστά μας. Κι αυτό που έχουμε μπροστά μας είναι η άτυπη συνάντηση 5+1. Αυτή συγκάλεσε ο ΓΓ του ΟΗΕ και σ’ αυτήν καλούμαστε να ανταποκριθούμε. Με αυτό το δεδομένο πρέπει να αξιολογήσουμε τι πρέπει να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους που όντως υπάρχουν. Ο κίνδυνος δεν είναι η κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας με την άτυπη συνάντηση. Αν ήταν έτσι, η Κυπριακή Δημοκρατία θα χανόταν από τη διάσκεψη της Γενεύης και του Κραν Μοντανά το 2017. Ο μεγαλύτερος υπαρκτός κίνδυνος είναι να υπάρξει εκτροπή από τη συμφωνημένη βάση λύσης της δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα όπως την ορίζουν τα Ηνωμένα Έθνη. Για την αντιμετώπιση αυτού του κινδύνου επιβάλλεται να παραμείνουμε σταθεροί και αταλάντευτοι στη συμφωνημένη βάση λύσης. Να μη δεχθούμε καμία κουβέντα για αλλαγή της βάσης λύσης. Η συνέχιση των διαπραγματεύσεων από το σημείο που διακόπηκαν και στη βάση του πλαισίου Γκουτέρες αποτελεί επιπρόσθετο εχέγγυο για απόκρουση των όποιων προσπαθειών για επικίνδυνες εκτροπές στη διαπραγμάτευση.

 

 

  1. Αν είναι ή όχι η τελευταία ευκαιρία για το Κυπριακό, οι εξελίξεις θα το δείξουν. Το βέβαιο είναι ότι ο χρόνος εξαντλείται. Η παρέλευση πενήντα σχεδόν χρόνων από το 1974 και οι αποτυχίες στις πρωτοβουλίες για επίτευξη λύσης άφησαν τα αρνητικά τους αποτυπώματα. Την ίδια ώρα, είναι φανερό ότι και ο διεθνής παράγοντας έχει κουραστεί να ασχολείται με το Κυπριακό. Αυτό αποτυπώνεται και στο περιεχόμενο των ψηφισμάτων για το Κυπριακό του Σ. Ασφαλείας τα τελευταία χρόνια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο χαρακτηρισμός που δίνει το ΣΑ στο στάτους κβο. Τα προηγούμενα χρόνια το ΣΑ το χαρακτήριζε ως «απαράδεκτο». Εδώ και τρία χρόνια το χαρακτηρίζει ως «μη βιώσιμο». Αυτή η αλλαγή στη διατύπωση διαμηνύει ότι αν δεν βρεθεί λύση που να απελευθερώνει και να επανενώνει την Κύπρο, θα αναζητηθεί λύση διαχείρισης της διχοτόμησης. Όσοι δεν καταλαβαίνουν ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα της οριστικής διχοτόμησης, σημαίνει δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα. Επομένως, δεν μπορούμε να περιμένουμε μέχρι να βρεθεί μια καλύτερη συγκυρία, όπως υποστηρίζουν κάποιοι. Πρέπει να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να γίνει κατορθωτή η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων από το σημείο που διακόπηκαν στο Κραν Μοντανά, συζητώντας στη βάση του πλαισίου Γκουτέρες και διαφυλάσσοντας τις επιτευχθείσες συγκλίσεις.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ακολουθήστε το dialogos.com.cy, στο Google News

Οι τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.