«Τη ∆ευτέρα 15 Ιουλίου 1974 ήλθαν στο περιβόλι όπου εργαζόµουν. Μόλις κατέβηκαν από το αυτοκίνητο πρόταξαν τα όπλα εναντίον µου και µε απειλούσαν ότι αν δεν τους παρέδιδα τα όπλα θα µε σκότωναν. Τους απάντησα ότι όπλα ούτε εγώ έχω ούτε το Κόµµα µου…» Σαν τον Ανδρέα Καρπασίτη από τη ∆ερύνεια οποίον βασάνισαν οι πραξικοπηµατίες για να… οµολογήσει πού είχε κρυµµένα όπλα, υπέφεραν πολλοί Αριστεροί… Άλλοι δολοφονήθηκαν και πέρασαν στο πάνθεον των ηρώων, άλλοι έζησαν εικονικές εκτελέσεις και είναι ζωντανοί µάρτυρες του φασισµού.

Πολλοί ήταν γραµµένοι στις λίστες των εκτελέσεων από τους ΕΟΚΑΒητατζήδες. Αυτούς που δεν τιµωρήθηκαν ποτέ αλλά οι κυβερνώντες τούς τιµούν το ίδιο µε όσους αντιστάθηκαν στο πραξικόπηµα! Αυτή την παραχάραξη της ιστορίας δεν θα την επιτρέψουµε ποτέ! Για να µη χαριστεί και η άλλη µισή Κύπρος στην Τουρκία. Αυτός είναι όρκος στους αθάνατους ήρωές µας.

Νίκη