Ούτε και φέτος ήρθε η ανάσταση…

Του
Μιχάλη Μιχαήλ

 

Είμαστε στην παραμονή του Πάσχα. Οι μεγάλες θρησκευτικές γιορτές κανονικά θα έπρεπε να προσφέρονται για περισυλλογή. Για αυτοκριτική. Για επανακαθορισμό της στάσης του καθενός απέναντι σε όλο το φάσμα της ζωής μας, αφού η Ανάσταση στέλνει το μήνυμα για μια νέα αρχή. Δυστυχώς, όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Πολλοί πάνε στους ναούς από συνήθειο. Ή επειδή έτσι πρέπει. Ή επειδή έτσι μάθανε. Ελάχιστοι ακούνε τι λέει ο ιερέας. Άλλοι τα ακούνε μηχανικά, κάποιοι μάλιστα ψάλλουν μαζί του. Ελαχιστότατοι όμως προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα όσα ακούνε (όσα καταλαβαίνουν δηλαδή αφού οι Θείες Λειτουργίες τελούνται σε μια γλώσσα ακαταλαβίστικη για τους πολλούς).

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ακόμα και όσοι δεν πάνε στους ναούς, όσοι πιθανόν δεν πιστεύουν, κάνουν μια περισυλλογή μαζί με τους ελάχιστους πιστούς που κάνουν το ίδιο. Αυτό λέει, τουλάχιστον, η προσωπική μου εμπειρία στα 50 και κάτι χρόνια που πατώ τα χώματα της… νήσου των Αγίων, της νήσου της Αφροδίτης ή το… χρυσοπράσινο φύλλο.

Έτυχε η Μεγάλη Βδομάδα να συμπέσει με τη μεγάλη βδομάδα του Κυπριακού στη Γενεύη. Μόνο που για άλλη μια φορά δεν θα γιορτάσουμε την ανάσταση του τόπου μας. Γιατί; Διότι τα πράγματα έχουν χειροτερεύσει με τους χειρισμούς που έκανε ο Πρόεδρος εκεί. Προ δεκαημέρου μάς γνωστοποιήθηκε ότι ο Πρόεδρος ενημερώθηκε από την ομάδα των νομικών και της διαπραγματευτικής ομάδας για τα πιθανά σενάρια που θα είχε να αντιμετωπίσει και πώς θα αντιδρούσε. Πήγε εκεί αλλά φαίνεται ότι κανέναν από τους τρόπους που του υπέδειξαν δεν υιοθέτησε. Και με έκπληξη τον ακούσαμε να λέει ότι εκφράζει απογοήτευση! Απογοήτευση για ποιο πράγμα; Για τις θέσεις που κατέθεσαν η τουρκική και η τ/κυπριακή πλευρά; Μα αυτές τις ήξερε από το τέλος του Κραν Μοντανά. Του το είχε πει και ο Τσαβούσογλου αφού -είναι πλέον επιβεβαιωμένο και από τον ίδιο τον Πρόεδρο- συζήτησε μαζί του τη λύση δύο κρατών. Άσχετα τι του είπε ή δεν του είπε. Το ήξερε. Έκαναν οι Τούρκοι τις κινήσεις για την Αμμόχωστο για τις οποίες μας έλεγαν ότι οι Τούρκοι μπλόφαραν και δεν θα προχωρούσαν. Προς τι λοιπόν οι απογοητεύσεις; Πετύχαμε, είπε ο Πρόεδρος! Πετύχαμε τι; Μήπως το ότι θα ξαναπάει σε μια νέα πενταμερή χωρίς πλέον το πλαίσιο του Γ.Γ. του ΟΗΕ; Διότι έδωσε τη συγκατάθεσή του, για δεύτερη φορά, ότι θα πρέπει να πάνε χωρίς προϋποθέσεις. Αυτό σημαίνει ότι και πάλι ο καθένας θα μπορεί να καταθέσει όποια πρόταση θέλει. Και η Τουρκία αφού πάρει όσα θα πάρει από την Ε.Ε. τον Ιούνιο, θα συνεχίσει τη γραμμή της. Εμείς, Πρόεδρε; Αααα… ξέχασα. Κερδίσαμε το ότι θα πουλήσουμε ελπίδα στον κόσμο, ενόψει Βουλευτικών, ότι κρατήσαμε ζωντανή την ελπίδα!!! ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ (για Ανάσταση δεν λέω…)

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.