Με αφορμή/ Ορίζοντας

Ερωτόκριτος: Γράφτηκε για να συγκινεί, να ψυχαγωγεί και να ερωτεύονται οι άνθρωποι

Με αφορμή τη νέα παραγωγή της Ομάδας Βιταμίνα που παρουσιάζει τον Ερωτόκριτο του Βιντσέντζου Κορνάρου στο πλαίσιο του Προγράμματος Πολιτιστικής Αποκέντρωσης των Πολιτιστικών Υπηρεσιών ο σκηνοθέτης Παναγιώτης Μπρατάκος μιλάει στον Ορίζοντα.

Γιατί τον Ερωτόκριτο; Τι είναι αυτό θεωρείτε που συγκινεί το κοινό τόσα χρόνια και τι εσένα προσωπικά σε αυτό το έργο του Βιντσέντζο Κορνάρο;  Πιστεύω πως η επιβίωση της ιστορίας του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας μέσα στους αιώνες και το γεγονός πως ακόμα και σήμερα όλοι γνωρίζουν και τραγουδούν τα λόγια του Κορνάρου αιτιολογεί απόλυτα και την επιθυμία μας να παρουσιάσουμε αυτό το υπέροχο έργο στο κοινό. Ο Ερωτόκριτος είναι πρώτα από όλα μία δυνατή ιστορία αγάπης, όπου δύο νέοι ερωτεύονται και δεν μπορούν να ζήσουν τον έρωτά τους εξαιτίας της κοινωνικής τάξης του νέου, την οποία δεν αποδέχεται ο βασιλιάς πατέρας της Αρετούσας. Έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης περιπέτειας: απαγορευμένο έρωτα, ρομαντισμό, αποχωρισμό, εξορία, πόλεμο και ευτυχισμένο τέλος. Γράφτηκε για να συγκινεί, να ψυχαγωγεί και να αποτελεί αφορμή για να ερωτεύονται οι άνθρωποι. Κι αυτό θαρρώ πως συγκινεί τόσο το κοινό, όσο και εμένα. Είναι ένα έργο γιορτής, ένας λόγος να έρθουν οι άνθρωποι πιο κοντά, να συνομιλήσουν, να αγαπηθούν.

«Ένα «μπουλούκι» θεατρίνων θα γυρίσει τα χωριά», τηρώντας όμως τα περιοριστικά μέτρα λόγω πανδημίας, πόσο αυτό επηρέασε τη σκηνοθετική προσέγγιση σας, πως είναι η επιστροφή του θεάτρου στη «σκηνή» και στην άμεση επαφή με τον θεατή; Η σκηνοθετική μου προσέγγιση αρχίζει και τελειώνει με την ψυχαγωγία του θεατή. Τα δεδομένα μέτρα περιορίζουν την διάδοση του ιού, όχι την φαντασία των δημιουργών. Προτιμώ να τα θεωρώ μέτρα ασφαλείας και όχι περιοριστικά. Με οδηγό λοιπόν τον Ερωτόκριτο και με εργαλείο τη φαντασία μας δημιουργήσαμε μια παράσταση που μπορεί να φέρει τον κόσμο να δει θέατρο με ασφάλεια. Από εκεί και πέρα, όπως μπορεί κανείς να διαπιστώσει, η πανδημία και οι προηγούμενοι μήνες δεν σήμαναν την έλευση της Αποκάλυψης για την θεατρική δημιουργία. Όλα επιστρέφουν με τα προηγούμενα χαρακτηριστικά τους, αρνητικά και θετικά, σαν να μην πέρασε μία μέρα. Αυτό που θα είχε ενδιαφέρον για εμένα, θα ήταν όλη αυτή η περιπέτεια να οδηγούσε σε μία αναδιάρθρωση των θεατρικών προσεγγίσεων, σε μία καινούργια θεατρική ηθική και σε μία «καλλιτεχνική έκρηξη» καινούργιων προτάσεων, προσώπων, ιδεών και τρόπων επικοινωνίας του θεάτρου με τους πολίτες.

Στον δικό μας Ερωτόκριτο η μουσική επιστρέφει στον πυρήνα του: στην ιστορία αγάπης του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας, στη γιορτή, στην ευκαιρία των ανθρώπων να διασκεδάσουν

Ποια η σχέση του Ερωτόκριτου με την παράδοση των Κύπριων Ποιητάρηδων και γενικότερα με την εκείνη των ραψωδών, πόσο αυτό μπορεί να αναβιώσει; Ο Ερωτόκριτος είναι ένα έμμετρο μυθιστόρημα, μία ιστορία που γράφτηκε για να απαγγέλλεται και να τραγουδιέται ανάμεσα σε παρέες ανθρώπων, σε κοινωνικές εκδηλώσεις, σε αφορμές που συναντιούνται οι άνθρωποι και γλεντούν. Αυτό το χαρακτηριστικό τον συνδέει άμεσα με την παράδοση τόσο των ραψωδών, όσο και των Κύπριων ποιητάρηδων που ψυχαγωγούσαν με τις ρίμες τους τον κόσμο στις γιορτές. Στην πραγματικότητα ο Ερωτόκριτος ανήκει σε μία πολύ μεγάλη οικογένεια αφηγηματικών έργων που ξεκινάει από τον Όμηρο και τον Γκιλγκαμές και φτάνει μέχρι το χιπ χοπ και την ραπ: ραψωδοί είναι και αυτοί!

Πως θα θέλατε να φεύγουν οι θεατές σας από την παράσταση; Χαρούμενοι. Αγκαλιασμένοι. Να θέλουν να συνεχίσουν με ένα ωραίο φαγητό και κρασί. Να μπορούν να πουν ο ένας στον άλλο πριν κοιμηθούν πως πέρασαν ένα όμορφο βράδυ.

Πόσο χρήσιμο βρίσκεται τέτοια προγράμματα πολιτιστικής αποκέντρωσης όπως αυτό που συμμετέχετε; Τι άλλο θα μπορούσε να γίνει για να γίνει ώστε το θέατρο, η τέχνη γενικότερα να μπορεί να φτάσει σε όλους; Το πρόγραμμα πολιτιστικής αποκέντρωσης έχει πρώτα από όλα παιδαγωγικό χαρακτήρα. Το θέατρο, όταν γίνεται όπως του αξίζει και είναι θέατρο και όχι φτηνή ψυχαγωγία ή δημαγωγία, μορφώνει τον άνθρωπο, ανοίγει τους ορίζοντες της σκέψης του, τον εξελίσσει σαν κοινωνική και πολιτική προσωπικότητα. Για αυτό πιστεύω πως είναι εξαιρετικά σημαντικό να δίνεται η πρόσβαση σε νέους δημιουργούς, σε καινούργιες προτάσεις, που  να μπορούν να φέρουν όλους τους πολίτες σε επαφή με την τέχνη του θεάτρου.

Αυτό που θα είχε ενδιαφέρον για εμένα, θα ήταν όλη αυτή η περιπέτεια να οδηγούσε σε μία καινούργια θεατρική ηθική και σε μία «καλλιτεχνική έκρηξη» καινούργιων προτάσεων, προσώπων, ιδεών και τρόπων επικοινωνίας του θεάτρου με τους πολίτες.

Οι περισσότεροι έχουν ταυτισμένο τον Ερωτόκριτο με την γνωστή παραδοσιακή μουσική, αντιλαμβάνομαι ότι στην παράσταση σας η μουσική έχει μια ιδιαίτερη σημασία με την συμμετοχή του Δημήτρη Σπύρου και του Ανδρέα Ροδοσθένους;  Η παραδοσιακή μουσική έδωσε στον Ερωτόκριτο ένα επικό χαρακτήρα, τον σύνδεσε με τους αγώνες των Κρητών και με το επαναστατικό στοιχείο της Κρήτης. Στον δικό μας Ερωτόκριτο η μουσική επιστρέφει στον πυρήνα του: στην ιστορία αγάπης του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας, στη γιορτή, στην ευκαιρία των ανθρώπων να διασκεδάσουν. Παράλληλα, και αυτό είναι και το πιο ενδιαφέρον, φέρνει τους στίχους του κείμενου σε διάλογο με πιο σύγχρονα είδη, από το ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι, μέχρι την ραπ μουσική.

Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Μπρατάκος, Μουσική: Δημήτρης Σπύρου / Ανδρέας Ροδοσθενους, Κινησιολογία: Αλέξανδρος Αχτάρ
Επί σκηνής: Αντώνης Καλογήρου, Ειρήνη Ανδρονίκου, Κρίστη Χαραλάμπους, Μιχάλης Καζάκας, Παναγιώτης Μπρατάκος, Δημήτρης Σπύρου, Ανδρέας Ροδοσθένους

2/8/20 Λάνια

5/8/20 Πάνω Πλάτρες

8/8/20 Πωμός

9/8/20 Πύργος Τυλληρίας

14/8/20 Ανώγυρα

16/8/20 Συλίκου

Έναρξη παραστάσεων 19:00

2.Φωτογραφία Ian Jerry
Φωτογραφία: @Ian Jerry