Καυτά ερωτήματα για την πρόταση Καδή. Απαντούν ο Υπουργός Παιδείας και ο βουλευτής του ΑΚΕΛ Γιώργος Γεωργίου

Συνεντεύξεις στον Σπύρο Σωτηρίου

Ο κατάλογος διοριστέων στην εκπαίδευση «έφαγε τα ψωμιά» του. Σχεδόν 50.000 χιλιάδες εκπαιδευτικοί είναι εγγεγραμμένοι στον κατάλογο. Κάποιοι θα χρειαστούν δυο ζωές, για να διοριστούν, ενώ αυτοί που βρίσκονται ψηλά στον κατάλογο θα διοριστούν, στην καλύτερη περίπτωση, σε μερικά χρόνια. Ολοι συμφωνούν στην ανάγκη για αλλαγή του συστήματος και στους σκοπούς που πρέπει να εξυπηρετεί αυτό το σύστημα.

Τα τελευταία χρόνια κατατέθηκαν τρεις προτάσεις: των πρώην Υπουργών Παιδείας Γιώργου Δημοσθένους και Κυριάκου Κενεβέζου και σήμερα έχουμε ενώπιόν μας την πρόταση του Κώστα Καδή.

Η δημόσια συζήτηση ξεκίνησε ήδη και υπάρχουν έντονες απόψεις. Τα βασικά θέματα συζήτησης είναι κατά πόσον διασφαλίζονται στην πρόταση Καδή οι συμβασιούχοι, έκτακτοι, αντικαταστάτες και αυτοί που έκαναν προϋπηρεσιακή κατάρτιση και εάν δίδεται όντως ελπίδα στους νέους απόφοιτους εκπαιδευτικούς.

Στα δυο αυτά ερωτήματα, καθώς και στο ερώτημα εάν ένα νέο σύστημα διορισμού είναι ικανό να αναβαθμίσει την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, απαντούν ο ίδιος ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού, Κώστας Καδής και ο βουλευτής του ΑΚΕΛ και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας, Γιώργος Γεωργίου.

1. Υπάρχει πρόνοια στην πρόταση Καδή για τη διασφάλιση όσων υπηρέτησαν στη δημόσια εκπαίδευση ως συμβασιούχοι, έκτακτοι, αντικαταστάτες ή γι’ αυτούς που έκαναν προϋπηρεσιακή κατάρτιση;

2. Δίνει ελπίδες στους νέους το νέο σύστημα διοριστέων;

3. Είναι ικανό ένα νέο σύστημα διορισμών από μόνο του να αναβαθμίσει την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης;

Κώστας Καδής

3

1: Με βάση μετρήσιμα δεδομένα, τα οποία μπορούμε να δημοσιεύσουμε, η δική μας πρόταση εντάσσει στο εκπαιδευτικό σύστημα περισσότερους συμβασιούχους εκπαιδευτικούς από οποιαδήποτε άλλη πρόταση έχει κατατεθεί μέχρι σήμερα, είτε από την παρούσα είτε από προηγούμενες κυβερνήσεις.

Στην αρχική πρόταση που είχαμε διαμορφώσει, υπήρχε πρόνοια για διασφάλιση όλων όσοι υπηρέτησαν στη δημόσια εκπαίδευση ως συμβασιούχοι, έκτακτοι, αντικαταστάτες για περίοδο πέραν των 30 μηνών. Ωστόσο, μας υποδείχθηκε από τη Νομική Υπηρεσία ότι αυτό δεν θα ήταν νομότυπο. Ως εκ τούτου, υιοθετήσαμε μια εναλλακτική προσέγγιση, η οποία προβλέπει εκτεταμένη μεταβατική περίοδο, κατά την οποία θα ισχύουν παράλληλα και τα δύο συστήματα διορισμού.

Μέσα σ’ αυτή την περίοδο θα δοθεί η δυνατότητα σε σημαντικό αριθμό συμβασιούχων/εκτάκτων/αντικαταστατών να διοριστούν. Οι εκπαιδευτικοί αυτοί, θα έχουν παράλληλα σαφές προβάδισμα στη διεκδίκηση θέσης και μέσα από το νέο σύστημα. Και το προβάδισμα αυτό θα το αποκτούν με την αξία τους, διότι το σύστημα θα αναγνωρίζει με διάφορους τρόπους ως σημαντικό προσόν την εμπειρία και τις γνώσεις που αποκτά ένας εκπαιδευτικός όταν υπηρετεί στο σχολείο.

2: Το νέο σύστημα δίνει ελπίδα στους νέους και ιδιαίτερα στους πιο προσοντούχους και άριστους. Η ελπίδα αυτή μπορεί να είναι περιορισμένη τα πρώτα χρόνια εφαρμογής του νέου συστήματος, ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου θα διευρύνεται.

Σταδιακά, οι νέοι επιστήμονες θα μπορούν να διεκδικήσουν ισότιμα, με βάση την αξία, τα προσόντα και τις εμπειρίες τους μια θέση στο σύστημα αυτό. Με τα σημερινά δεδομένα κάτι τέτοιο θα ήταν για όλη τους τη ζωή άπιαστο όνειρο.

3: Η ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης εξαρτάται από ένα σύνολο παραγόντων, ανάμεσα στους οποίους είναι και η ποιότητα των εκπαιδευτικών. Είναι γι’ αυτό το λόγο που μαζί με το σχέδιο αυτό έχουμε καταθέσει τις προτάσεις μας και για δύο άλλες σημαντικότατες πολιτικές που αφορούν την ποιότητα των εκπαιδευτικών μας. Πρόκειται για την πρόταση για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και του εκπαιδευτικού έργου, καθώς και την πρόταση για την ολοκληρωμένη επιμόρφωση και κατάρτιση των εκπαιδευτικών μας.

Οι προτάσεις αυτές είναι συμπληρωματικές και καλύπτουν τρεις πολιτικές οι οποίες, όπως όλοι παραδέχονται, χρειάζονται εκσυγχρονισμό. Τα ζητήματα αυτά, μαζί με τον εκσυγχρονισμό των αναλυτικών προγραμμάτων και την αναθεώρηση του ωρολογίου προγράμματος, θέματα πάνω στα οποία επίσης δουλεύουμε, αποτελούν βασικές πτυχές αυτού που ονομάζουμε εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, που ευελπιστούμε ότι θα προχωρήσει μέσα στην επόμενη περίοδο και θα επιφέρει την πολυπόθητη αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

Γιώργος Γεωργίου

Georgiou Giwrgos

1: Επρεπε. Αλλά, φευ… Αλλη μια δέσμευση που έγινε φύλλο και φτερό στον άνεμο. Κατά την τελευταία προσπάθεια εκσυγχρονισμού του τρόπου διορισμών από τον κ. Κενεβέζο, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, για να αποφύγει τη ρήξη με τις εκπαιδευτικές οργανώσεις, υποσχέθηκε τη μονιμοποίηση όσων εκπαιδευτικών υπηρέτησαν πέραν των 30 μηνών. Με την πρόταση Καδή, αυτοί οι άνθρωποι, κάτω από διάφορες εύηχες ρυθμίσεις και με επίκληση νομικίστικων προσχημάτων, πετάγονται στο δρόμο.

Το νέο σύστημα διορισμών είναι αποτέλεσμα της κοινωνικής πίεσης για νέες θέσεις εργασίας, σε καμιά περίπτωση δεν διασφαλίζει την είσοδο των «καλύτερων» στα δημόσια σχολεία, οδηγεί στην αλληλοσφαγή «παλαιών» -«νέων» και μέσα στα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα του διαλόγου, όπως έχει εξαγγελθεί, απλώς αντανακλά την πρόθεση της κυβέρνησης να υλοποιήσει μια ακόμη μνημονιακή υποχρέωση προς το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα.

Συστατικό στοιχείο αυτού του διαλόγου πρέπει να είναι η διασφάλιση όσων υπηρέτησαν, πολλές φορές κάτω από αντίξοες συνθήκες, την εκπαίδευση και η αξιοποίηση της συσσωρευμένης πείρας τους. Αξίζουν μιας ανθρωπινότερης μεταχείρισης οι έκτακτοι, συμβασιούχοι, αντικαταστάτες και όσοι έτυχαν προϋπηρεσιακής επιμόρφωσης.

2: Φρούδες… Ας πούμε, επιτέλους, την αλήθεια στα νέα παιδιά. Οτι με διάφορες αλχημείες περιορίζονται οι εκπαιδευτικές ανάγκες, αυξήθηκαν τα όρια αφυπηρέτησης, δεν επίκεινται ουσιαστικοί διορισμοί την επόμενη δεκαετία. Ας τους πούμε πως το δημόσιο σχολείο υποσκάπτεται επικίνδυνα, ότι τα πράγματα… αγρίεψαν και πρέπει να είναι υποψιασμένοι.

Οι πραματευτάδες των ανέξοδων ρητορειών και των ψεύτικων ελπίδων αυξάνονται στις μέρες μας. Για να διεκδικήσουν μια θέση στον ήλιο της εκπαίδευσης θα πρέπει να δοκιμάζονται κάθε δύο χρόνια με τις ψυχοφθόρες εξετάσεις, ροκανίζοντας και εν τέλει ακυρώνοντας το πτυχίο τους.

Πρόκειται για μια κούρσα θανάτου για τους νέους, άνεργους δασκάλους και μια βέβαιη άντληση άπειρου κέρδους για τους κολεγιάρχες και τους φροντιστηριούχους. Είναι πιο έντιμο να τους υποδείξουμε την ανάγκη αναπροσδιορισμού των προτεραιοτήτων, των επιλογών και των στοχεύσεών τους στη βάση των νέων κοινωνικών, οικονομικών και εργασιακών δεδομένων. Είμαι βέβαιος, θα καταλάβουν…

3: Σαφώς, όχι. Το υφιστάμενο σύστημα διορισμών έχει εξαντλήσει τα όριά του και πρέπει να τύχει αλλαγής. Από καιρό, παρόλο που διαθέτει κατά τεκμήριο το κριτήριο της διαφάνειας και της αξιοκρατίας, δεν ανταποκρίνεται στα νέα, διαμορφούμενα δεδομένα. Η επιχειρούμενη, όμως, αλλαγή πρέπει να συνοδεύεται από κοινωνική ευαισθησία, ρεαλισμό, ειλικρίνεια προθέσεων και εποικοδομητική διάθεση απ΄όλους τους εμπλεκομένους.

Ταυτόχρονα, να οδηγεί σε ένα σχολικό περιβάλλον όπου ο εκπαιδευτικός θα μετατραπεί σε χρήσιμο παρωθητή προς την ευχάριστη και ωφέλιμη γνώση, στην παιδαγωγικού χαρακτήρα αξιολόγηση του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου, στην ύπαρξη μηχανισμών «εξόδου» των ανεπαρκών δασκάλων, στην ανάδειξη ταλέντων και δεξιοτήτων, στη διάπλαση δημοκρατικών ανθρώπων και ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων. Ενα τέτοιο σχολείο αρμόζει στην κοινωνία μας. Δεν μετριούνται όλα με νούμερα και μνημονιακές στατιστικές. Οχι, πάντως η Παιδεία…