Του ΧριΣ

Το πάθος με το οποίο ο ΔΗΣΥ, με πρώτο κανόνι τον κ. Αβέρωφ Νεοφύτου, την κα Ελένη Σταύρου Σύρου, αλλά και τον ίδιο τον Πρόεδρο κ. Αναστασιάδη έχουν αποδυθεί σε πόλεμο εντυπώσεων και λάσπης εναντίον του ΑΚΕΛ και της επιλογής του να έχει υποψήφιο Τουρκοκύπριο στο ψηφοδέλτιό του, έχει αποκαλύψει τις ενδόμυχες επιθυμίες όλων αυτών.

Έχει αποκαλύψει ότι ποτέ δεν έφυγε από το μυαλό τους η δημιουργία ενός ελληνοκυπριακού κράτους στο νότιο μέρος της Κύπρου, έστω και αν το βόρειο μέρος μείνει για πάντα υπό την κατοχή της Τουρκίας. Η τραγικά γελοία στην ουσία και στον τρόπο εμφάνισής της πολιτική, ότι η παρουσία Τουρκοκύπριου σε ψηφοδέλτιο κόμματος είναι σχεδόν προδοτική πράξη, έχει αποκαλύψει όχι μόνο ότι ποτέ η ηγεσία του ΔΗΣΥ ή τουλάχιστον μεγάλο μέρος της δεν ήταν ειλικρινής έναντι των Τουρκοκυπρίων ως ισότιμων πολιτών ενός κοινού κράτους, αλλά ότι η ακροδεξιά έχει σήμερα σημαντικό αν όχι τον κύριο ρόλο στον καθορισμό πολιτικής στον Συναγερμό.

Τα κατάλοιπα της ΕΟΚΑ Β και οι απόγονοί τους εξακολουθούν να κρατούν τα χαλινάρια στο κόμμα της δεξιάς και ακροδεξιάς. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου παρά τις κατά καιρούς και κατά σημεία ορθές θέσεις του στο Κυπριακό, που τώρα φαίνεται πως μάλλον για επικοινωνιακούς λόγους τις εξέθετε, έχει τώρα στραφεί σε μιαν ακροδεξιά ρητορική, μια ρητορική εθνικιστική, που και πάλι για επικοινωνιακούς λόγους εκφέρει, για να συμμαζέψει οπαδούς του που διαρρέουν προς το ΕΛΑΜ και άλλα κομματίδια.

Το «πάνω από όλα η Κύπρος» δεν ισχύει πλέον. Πάνω από όλα η συνοχή του κόμματος και η διατήρηση της εκλογικής πρωτιάς. Αυτή η πολιτική, όμως, προκαλεί κακό στην Κύπρο και στις προοπτικές λύσης. Το να βλέπεις με καχυποψία τους Τουρκοκύπριους και να το διατυμπανίζεις, το να αποκαλούν υποψήφιοι του κόμματος Τουρκοκύπριο υποψήφιο «όργανο της Άγκυρας», το να διαδίδεις ψευδώς πως το μεγάλο κόμμα της αντιπολίτευσης άλλα λέει στους Ε/κ και άλλα στους Τ/κ, το να κτίζεις τείχη καχυποψίας μεταξύ των δύο κοινοτήτων για να κερδίσεις τις ψήφους των ακροδεξιών και για να απομακρύνεις τους Τ/κ από τις εκλογές, δεν είναι θέση που θα ωφελήσει την Κύπρο.

Αντίθετα, είναι στάση που ευκολύνει το διαχωρισμό, τροφοδοτεί την καχυποψία και κτίζει τείχη. Είναι στάση που περιορίζει την Κυπριακή Δημοκρατία στα όρια της ε/κ κοινότητας και στα όρια της κατοχικής διαχωριστικής γραμμής. Τα ερωτήματα που με πονηριά θέτει ο Συναγερμός για να απαντηθούν δήθεν από το ΑΚΕΛ πού στοχεύουν; Στοχεύουν να μειώσουν την εμβέλεια του ΑΚΕΛ και των θέσεών του μέσα και στις δύο κοινότητες. Καθαρά προεκλογικό τρικ.

Όμως ταυτόχρονα δείχνουν στους Τ/κ πως το κυβερνητικό κόμμα δεν τους θεωρεί ισότιμους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας ούτε τη Δημοκρατία και δική τους. Παρουσιάζουν ηθελημένα ή άθελα τους την Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος της ε/κ κοινότητας. Δεν διαφέρουν από όσους ανιστόρητους θεωρούν την Κύπρο, έστω και τη μισή, δεύτερο ελληνικό κράτος και καλούν την Τουρκία να περιοριστεί στο βόρειο μέρος και στην ΑΟΖ που αναλογεί σ’ αυτό.

Το να αρνείσαι στο 1/5 του κυπριακού λαού, των Κυπρίων πολιτών, συμμετοχή στα κρατικά δρώμενα και να τους ρίχνεις στις αγκάλες της Τουρκίας και ενός ψευδοκράτους, όχι μόνο δεν είναι έξυπνη πολιτική, είναι καταστροφική. Το να απεμπολείς την κυριαρχία επί όλου τους εδάφους, επί όλης της ΑΟΖ και επί όλων των πολιτών της χώρας δεν είναι απλά κοντόφθαλμη ακροδεξιά πολιτική, είναι στάση μη πατριωτική. Ας προσέξουν λοιπόν και ας σκεφτούν ξανά την προεκλογική τους τακτική και τη μετεκλογική, όσον αφορά τους Τουρκοκυπρίους και ας κατανοήσουν πως δεν έχουν το δικαίωμα να μειώνουν το κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας σε κοινότητα.