Παράθυρα/ Ορίζοντας

«Η ανάγκη του να είναι κανείς βάρβαρος» του Δημήτρη Τανούδη

Παρουσίαση βιβλίου

Ξαπλωμένα στο γρασίδι και προστατευμένα από τις τέντες, τα παιδιά μάθαιναν τις βασικές αρχές των μαθηματικών ή τον τρόπο ανάγνωσης της γλώσσας. Δεν υπήρχε βέβαια λόγος για να διδαχτούν τη γραφή. Αρκούσε πάντα να γνωρίζει κανείς πώς να μιλάει. Αρκούσε να μπορεί να διαβάζει τις πλάκες όπου χαράζονταν οι αποφάσεις.

Ούτε κι εγώ ένιωθα την ανάγκη να καταγράφω τη σκέψη μου. Αντί της γραφής, προτιμούσα πάντα την ανάγνωση. Και κατά βάθος, ούτε την ανάγνωση. Αν αυτό ήταν εφικτό, θα προτιμούσα τη γλώσσα που ακουγόταν τώρα από τις τέντες των παιδιών.
Εκτός απ’ τις κανονικές λέξεις, τα παιδιά μαθαίνουν λέξεις χωρίς κανένα νόημα, λέξεις φτιαγμένες από ασυνάρτητες συλλαβές. Οι Γεννήτορες δημιούργησαν αυτές τις λέξεις σαν κάποιο είδος ενήλικου παιχνιδιού, μόνο και μόνο για την ακουστική απόλαυση που τους πρόσφεραν. Κι εμείς, η δεύτερη γενιά μας, αρχίσαμε να μαθαίνουμε τις λέξεις στα παιδιά, ελπίζοντας ότι θα τις χρησιμοποιούν στους δημόσιους χώρους και θα κάνουν έτσι πιο χαρούμενες τις ζωές μας. Δυστυχώς όμως, τα παιδιά έχουν την τάση να τις ξεχνούν. Ο άνθρωπος λησμονεί όσα δεν γίνεται να του φέρνουν τροφή και συντρόφους.

Μόνο στις Γιορτές ακούει πια κανείς εκείνο που ονομάζουμε κάλεσμα. Φτάνοντας τότε όλοι σε μια κατάσταση υπερβολικής εγγύτητας, ψάχνουμε έναν τρόπο να την εκφράσουμε. Και σιγά σιγά, ο ένας μετά τον άλλο, στο τέλος όλοι μαζί, καταφεύγουμε σ’ αυτή την κενή γλώσσα, αυτή τη φωνή που εκτείνεται πέραν της γλώσσας, πέραν της ίδιας της επικοινωνίας. Κι ωστόσο, το παράξενο είναι ότι ακριβώς τότε, καθώς δεν λέμε απολύτως τίποτα, νιώθουμε να επικοινωνούμε περισσότερο από ποτέ.

Στο μεταξύ, οι Άντελμπερτ και Άντελχαρτ χειρίζονταν την κανονική γλώσσα, μπορούσα να τους ακούσω. Ένας εργάτης είχε τώρα προστεθεί στη μεριά του Μπερτούχ, ενώ η ζάλη του Κλάους γινόταν φανερή μπροστά σε κάτι που κατέληγε σε αδυναμία συνεννόησης, δηλαδή αδυναμία της ίδιας της γλώσσας.

Κανένα μέσο επικοινωνίας δεν θα μπορούσε βέβαια να είναι τέλειο. Απορούσα μάλιστα συχνά για το γεγονός ότι καταφέρναμε να συνεννοηθούμε σε τόσο μεγάλο βαθμό. Κι από την άλλη, δεν ήθελα καν να διανοηθώ πώς μια τέτοια συνεννόηση ήταν εφικτή στην παλιά ανθρωπότητα, ενάμιση αιώνα πριν, όταν οι άνθρωποι μιλούσαν ξεχωριστές γλώσσες. Ήταν ωστόσο στ’ αλήθεια εφικτή;

(Απόσπασμα από το μυθιστόρημα)

 Πολιτιστικό Κέντρο Στροβόλου

27 Σεπτεμβρίου 2021, 19:00

 

Παρουσίαση Βιβλίου H Ανάγκη Του Να Είναι Κανείς Βάρβαρος Δ Τανούδη 27 9 219444

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.