«Περιμένοντας τον Γκοντό»: Μήνυμα συνύπαρξης των δύο κοινοτήτων

Το Θέατρο ΑντίΛογος τολμά, μέσα από τη θεατρική παράστασή του «Περιμένοντας τον Γκοντό», του Σάμιουελ Μπέκετ, να αναδείξει τη συνεργασία ανάμεσα στις δύο κοινότητες και μάλιστα επί σκηνής.

Του Κωστή Πιτσιλλούδη

Μαζί µε τη συνάδελφο της Yeni Düzen, Ντεριά Ουλούπατλι, παρακολουθήσαμε την 29η παράσταση στο Ακάκι, όπου με ένα συ­γκλονιστικό τρόπο ο σκηνοθέτης του, Κώστας Σιλβέστρος, ανέδειξε αυτό το διαχρονικό έργο προσαρμόζοντάς το στην κυπριακή πραγματι­κότητα.

Οι δύο ήρωες του έργου, Ντίντι (Γιώργος Κυριάκου) και Γκόγκο (Ιζέλ Σεϊλανί), αναμέ­νουν αγωνιωδώς κάποιον «τρίτο», τον Γκοντό στην προκειμένη, να τους επιλύσει τα προβλή­ματά τους, όπως μοιραία πράττουν και οι δύο κοινότητες του νησιού μας.

Με μία συνεχόμενη εναλλαγή συναισθη­μάτων που σου αγγίζουν την καρδιά και απο­τυπώνουν μέσα από έξυπνους διαλόγους το κυπριακό ζήτημα, αλλά και τις σχέσεις των δύο κοινοτήτων της πατρίδας μας, το έργο σκιαγραφεί την ανάγκη επικοινωνίας ανάμε­σα στους Τ/κ και τους Ε/κ.

Σημειώνεται ότι στις 28 Ιουνίου το έργο θα παρουσιαστεί στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Λα­κατάμειας, ενώ σήμερα η παράσταση θα πα­ρουσιαστεί στην κατεχόμενη Κερύνεια (Kuytu Bahçe). Παράλληλα, προγραμματίζονται και άλλες παραστάσεις εντός του φθινοπώρου.

«Η ιδέα να ανεβεί η παράσταση γεννήθηκε μετά από συζήτηση που είχε ο ΑντίΛογος μαζί με τον Κ. Σιλβέστρο, καθώς μοιραζόμασταν το ίδιο όραμα, να εργαστούν δηλαδή επί σκηνής Ε/κ και Τ/κ», επεσήμανε στη «Χαραυγή» το μέ­λος της ομάδας του Θεάτρου ΑντίΛογος, Χρι­στίνα Χριστόφια.

Την πρόταση του Κ. Σιλβέστρου, εξήγησε, ο ΑντίΛογος την αγκάλιασε με αγάπη, όπως άλλωστε πράττει με όλες του τις παραστάσεις.

Φυσικά, πρόσθεσε, η παράσταση αυτή έχει μία ιδιαίτερη σημειολογία για εμάς, διότι απο­δεικνύει πως μπορούν να εργαστούν από κοι­νού ένας Ε/κ και ένας Τ/κ ηθοποιός.

Τόνισε πως, μολονότι υπήρξαν και άλλα έργα που εργάστηκαν μαζί Τ/κ και Ε/κ, στο «Περιμένοντας τον Γκοντό» υπάρχει μία ιδιαι­τερότητα, καθώς οι δύο ηθοποιοί χρησιμοποι­ούν τη μητρική τους διάλεκτο και μέσα από την τέχνη του θεάτρου και την ίδια την παρά­σταση δίνονται τα μηνύματα σύμπραξης και συνύπαρξης των δύο κοινοτήτων.

218374649 336993511360339 1137989783068119605 N

«Το έργο, που γράφτηκε από τον Μπέκετ αμέσως μετά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν είχε επέλθει μία μεγάλη καταστροφή για την ανθρωπότητα, ταιριάζει αρκετά με την πε­ρίπτωση της Κύπρου, διότι επί μία σειρά ετών γίνονται διαπραγματεύσεις για την επίλυση του προβλήματος και περιμένουμε κάποιο σωτήρα. Στο έργο αυτό αμφισβητούμε το πώς δουλεύει η ανθρωπότητα, καθώς οι άνθρωποι περιμένουν κάποιον τρίτον να μας σώσει», συ­μπλήρωσε.

Αναφερόμενη στο Θέατρο ΑντίΛογος, η Χρ. Χριστόφια υπογράμμισε πως αποτελείται από μία συλλογικότητα καλλιτεχνών, η οποία δη­μιουργήθηκε μέσα από την ανάγκη να προ­βληθεί το πολιτικό πρόβλημα της Κύπρου, κοινωνικά ζητήματα, ο ρόλος της γυναίκας, αλλά και ο ρόλος του καπιταλισμού, ανα­δεικνύοντας πώς συνθλίβει την ανθρώπινη ύπαρξη, τοποθετώντας πάντα στο επίκεντρό μας τον άνθρωπο.

Υπογράμμισε πως δεν είναι τυχαίο το γε­γονός ότι ο ΑντίΛογος ξεκίνησε το ταξίδι του με δύο μονόπρακτα του Μπρεχτ, την «Εβραία» και «Τα τουφέκια της κυρίας Καρράρ», προ­σθέτοντας ότι στην πορεία το θέατρο ασχο­λήθηκε με τους πολέμους που μαίνονται στη Μέση Ανατολή με μία τριλογία, «Τα παιδιά της Γάζας», «Ένας Γέρος, μια θάλασσα» και «Τα λιοντάρια».

Ερωτηθείσα για τις νέες παραστάσεις που σκέφτονται να ανεβάσουν, η Χρ. Χριστόφια απάντησε πως στις 10 Σεπτεμβρίου προγραμ­ματίζεται να ανεβεί το έργο «Η μέθοδος Γκρόν­χολμ», σε σκηνοθεσία Νεοκλή Νεοκλέους, το οποίο σχολιάζει πώς μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες προσλαμβάνουν στελέχη, πώς η αν­θρώπινη αξιοπρέπεια συνθλίβεται και πώς ο καπιταλισμός γίνεται χειριστικός, φτάνει να γίνεται η «δουλειά» του.

Συμπλήρωσε ότι, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κύπρια 2021, ο ΑντίΛογος θα ανε­βάσει το έργο «Το κόκκινο φόρεμα της Σαβέλ», της Μαρίνας Μιχαηλίδου – Καδή σε σκηνοθε­σία Νίκου Νικολαΐδη. Εξήγησε ότι πρόκειται για μία θεατρική μεταφορά του συγκεκριμέ­νου παραμυθιού, το οποίο αφορά τη μετανά­στευση και πώς γίνονται αποδεκτά από την κοινωνία παιδιά πολέμου.

Επεσήμανε ότι κατά την τελευταία τριετία ο ΑντίΛογος καταπιάστηκε με ζητήματα που αφορούν την Κύπρο, την Ελλάδα και την Τουρκία, καθώς θεωρεί ότι η μοίρα αυτών των λαών, τόσο ιστορικά όσο και γεωγραφικά, δι­ασταυρώνεται.

«Είχαμε ξεκινήσει με τη “Μακρόνησο”, συ­νεχίσαμε με το “Επάγγελμα Πόρνη”, ενώ τώρα βρίσκονται σε περιοδεία το “1958”, αλλά και τα μονόπρακτα “Αρκούδα” και “Πρόταση Γάμου” του Αντόν Τσέχωφ, σε μία ενιαία παράσταση με τίτλο “Λιποθυμίες”, σε σκηνοθεσία Διομήδη Κοφτερού, στο πλαίσιο του Προγράμματος Πο­λιτιστικής Αποκέντρωσης», ανέφερε.

Πρόσθεσε πως στα τέλη Οκτωβρίου ο Αντί­Λογος θα ανεβάσει το έργο «1964», στο οποίο θα συμμετέχει ο Ιζέλ Σεϊλανί και τρεις Ε/κ, μεταξύ αυτών και η ίδια, του Μιχάλη Παπα­δόπουλου και σε σκηνοθεσία Αλεξίας Παπα­λαζάρου και εξιστορεί πώς οι Τ/κ κατέληξαν στους θύλακες και τι συνέβαινε μέσα σε αυ­τούς.

Από την πλευρά του, ο Γιώργος Κυριά­κου, σε δηλώσεις του στη «Χ», υπογράμμισε ότι το «Περιμένοντας τον Γκοντό», μετενσαρ­κώνει τη λύση του Κυπριακού, καθώς στη σκηνή βρίσκονται δύο ηθοποιοί που έχουν μία ειλικρινή σχέση, χωρίς να σκέφτονται σύ­νορα και έθνη.

«Όταν με προσέγγισε ο Κ. Σιλβέστρος και μου περιέγραψε το έργο, ενθουσιάστηκα με την ιδέα και είπα αμέσως πως θα συμμετά­σχω. Ο Κώστας (σ.σ. Σιλβέστρος) δημιούργησε πρώτα την ιδέα και μετά βρήκε το έργο, σκε­πτόμενος ότι δεν μπορεί στην άλλη πλευρά θα υπάρχει ένας άλλος καλλιτέχνης που θα σκέ­φτεται με τον ίδιο τρόπο», ανέφερε.

Περιγράφοντας τη σχέση του με τον Ιζέλ Σεϊλανί, εξήγησε ότι με τη γνωριμία του πι­στεύει πως βρήκε τον ανάλογο εαυτό του σε Τ/κ.

«Είναι ένα μοναδικό συναίσθημα όταν βρίσκομαι μαζί του στη σκηνή και χαίρομαι ιδιαίτερα που μου δόθηκε η ευκαιρία αυτή», εξήγησε.

Ερωτηθείς εάν έρχονται Τ/κ να παρακο­λουθήσουν την παράσταση, ο Γ. Κυριάκου είπε πως το έργο αγκαλιάστηκε ζεστά και από τις δύο κοινότητες παραχωρώντας γέλιο και τροφή για σκέψη, τόσο για τους Τ/κ όσο και για τους Ε/κ.

Γνωστοποίησε ότι υπάρχει η επιθυμία να ανεβεί μία άλλη θεατρική παράσταση με τη συμμετοχή του ιδίου αλλά και του Ι. Σεϊλανί, σε σκηνοθεσία Κ. Σιλβέστρου, που δεν θα κα­ταπιάνεται με το Κυπριακό.

Αναφερόμενος στο Θέατρο ΑντίΛογος, εξέ­φρασε τις ευχαριστίες του τόσο για την επιλο­γή της παράστασης όσο και για την υποστήρι­ξη που προσφέρει στην ομάδα που αποτελεί το έργο.

«Οι θεατές μετά από μισή ώρα ξεχνούν ότι οι ηθοποιοί μιλούν δύο διαφορετικές γλώσ­σες», ανέφερε στη «Χ» ο Ιζέλ Σεϊλανί.

Εξήγησε πως φαίνεται αρκετά φυσιολογικό στους θεατές και πως δεν έχουν δεχθεί κάποια κριτική ότι ήταν δύσκολο να παρακολουθή­σουν το έργο λόγω της δίγλωσσης ηθοποιίας.

Επεσήμανε επίσης πως όταν άρχισαν να δουλεύουν στο σενάριο ήταν λίγο περίεργο, γιατί και οι δύο είχαν τρία διαφορετικά κείμε­να στα χέρια τους.

«Έχουμε να μελετήσουμε από τρία σενά­ρια. Ελληνικά, ελληνοκυπριακά και αγγλικά ο Γιώργος, τουρκικά, τουρκοκυπριακά και αγ­γλικά εγώ. Είναι λοιπόν ένα διαφορετικό δρα­ματουργικό έργο. Πλέον κατά τη διάρκεια της παράστασης καταλαβαίνουμε τις απαντήσεις που δίνει ο ένας στον άλλον από την ενέργειά του», συμπλήρωσε.

Αναφερόμενος στις σχέσεις μεταξύ Ντιντί και Γκόγκο κατά τη διάρκεια της παράστα­σης, περιέγραψε ότι τη μία στιγμή είναι πολύ καλές και από την άλλη όχι και τόσο καλές, καθώς θέλουν να αποχωριστούν ο ένας από τον άλλον, αλλά τότε καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούν να φύγουν χωρίς ο ένας τον άλλο, όπως οι δύο κοινότητες.

Οι υπόλοιποι συντελεστές του έργου:

Σκηνογράφος- Ενδυματολόγος: Θέλμα Κα­σουλίδου

Ηχητικό τοπίο: Αντώνης Αντωνίου

Σχεδιασμός φωτισμού: Κούλης Σιαμπτάνης

Βοηθός σκηνοθέτη: Βασίλης Παφίτης

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.