• Καθημερινή ενημέρωση

    Κάθε πρωί η επικαιρότητα στο inbox σου.


Παράθυρα/ Ορίζοντας/ Ελένη Οδυσσέως lI Beniamino, 2020, Λάδι σε καμβά,135 x 180 εκ.

Οι “νεότεροι” ποιητές και ποιήτριες στον Ορίζοντα 

Κλεμμένες ζωές

Εγώ δεν είμαι πειρατής

Των άλλων να κλέβω τις στιγμές

Εγώ δεν είμαι πειρατής

Κουρσάρικα να παίζω τις καρδιές

Μήτε μυξοπαρθένα που δεν αντέχει τον έρωτα

Κι ανάερα να κλέψει ζητάει ομορφιές

Μαραίνοντάς τες σαν πέταλα από τριανταφυλλιές

Του Διά ο Ίμερος ο πύρινος θαρρώ πως είμαι

Ο Φλέγων φαλλός που πάλλει εν τη καρδία

Κι η αγάπη δεν μοιάζει αμαρτία

Μήτε ο έρωτας αρρώστια·

Αρρώστησαν οι νάρκισσοι

Και φύτρωσαν παντού

Τώρα που προβάλλουν

Σε ήλεκτρου γυαλί

Την κάθε κενοδοξία

Ως έπαθλο μαβί

Π’ ολόισια στον τάφο

Τούς σέρνει της ζωής

Μόνη ανταμοιβή τους

Της άγριας εργασίας η ηδονή

Κι είναι ξεχασμένοι, χαμένοι εαυτοί.

Κωνσταντίνος Μακρής

 

müebbet

sordun diye söylüyorum yoksa çoktan bıraktım ben bu işleri

 

evvela, düşünürsen yanarsın, duracaksın

sen durdukça öyle takvim sayfası gibi, kendinden emin

o üzerinden yaprak yaprak soyulacaktır

zaten dışarıyla aynı olan tek şey alışmak

orası yavaş yavaş, orası kolay, zor olan aniden imtihan

 

mesela avluda yavru bir kuş düştüğünde yere pat diye

ölümü değil uçmayı görürsen o son çırpınışta, fena.

ya da kitabın son sayfasına geldiğinde bitmesin diye yavaşlarken sen

sinsice yaklaşıp konar endişenin ortasına

 

yani, ara sıra kaşınacaksın

sen kaşımadıkça azalır bak, ama kaşıdıkça artacak, bazen izi kalacak

demem o ki arkadaş, bu dört duvar arasında

sinek ısırığı gibi bir şey aslında

şu özgürlük düşüncesi.

Salamis Aysegul Sentug

ισόβιος

το λέω επειδή ρώτησες, αλλιώς εγώ έχω παρατήσει αυτές τις δουλειές εδώ και καιρό

 

κατ’ αρχάς, αν σκεφτείς θα χάσεις, θα σταθείς

όσο εσύ στέκεσαι σαν φύλλο ημερολογίου, με αυτοπεποίθηση

εκείνη θα ξεφλουδίζεται φύλλο φύλλο από πάνω σου

εξάλλου το μόνο που ισχύει και μέσα και έξω είναι η συνήθεια

σιγά σιγά γίνεται εύκολη, δύσκολη είναι η ξαφνική δοκιμασία

 

για παράδειγμα, αν πέσει κάτω ένα πουλί στην αυλή

κακώς θα δεις το πέταγμα αλλά όχι το θάνατο σ’ εκείνο το τελευταίο φτερούγισμα.

ή όταν εσύ αργοπορείς στη τελευταία σελίδα του βιβλίου, για να μην τελειώσει,

αυτή πλησιάζει ύπουλα και κάθεται στη μέση της ανησυχίας

 

δηλαδή, πότε πότε θα ξύνεσαι

αν δεν ξύνεσαι θα δεις η φαγούρα θα μειωθεί, όμως όσο ξύνεις αυξάνεται, ίσως θα μείνει το σημάδι της

αυτό που θέλω να πω, ρε φίλε, πίσω από αυτούς τους τέσσερις τοίχους

είναι στην ουσία το τσίμπημα κουνουπιού

αυτή η σκέψη ελευθερίας.

Σαλαμίς Αϊσεγκιούλ Σιεντούγ

Απόδοση: Λάλε Άλατλι

 

Περιμένω

Βράδιασε και χύνονται τα χρόνια μου στο δωμάτιο. Στα χαμηλά έπεσαν όλα, σε χνάρια σβησμένα .

Κι εγώ να θέλω μόνο να χαθώ, γεμάτος από σένα.

Να σε φτιάχνω μες το νου με εικόνες, με μυρωδιές, σαν του ζεστού καφέ και των μικρών ανθών που μπλέκονταν στα μαλλιά σου. Και πάλι να λουστώ, απ’ της φωνής σου την αφή.

Να συναντήσω τα χέρια σου, να μπλέξω τα δάχτυλα μου στα δικά σου. Να αντικρίσω τα έργα μου, εκείνα που κάποτε έφτιαχναν μουσικές.

Να σ’ αγαπώ.

Τώρα η ώρα του φόβου που δεν μπορώ. Τώρα που δε σ’ έχω, έτσι που σ αγαπώ, έτσι που πεθαίνω.

Να κλειδώσω το πρόσωπο μου στα χέρια μου, μέχρι να ξημερώσει. Να μη δω, αυτό που δεν υπάρχει. Τα θέλω μου, εσένα.

Να περπατάς το χρόνο και εγώ να πνίγομαι που δεν μπορώ να σε προφτάσω.

Πως να μιλήσω στη φωτιά και να μ’ ακούσει. Κι εκείνη εσένα κλαίει και καίει όλο και πιο λίγο. Των ματιών σου το προσάναμμα δεν έχει.

Άλλο δε βαστώ, να περιμένω το χατίρι Του Θεού.  Να σκύψω απ’ το ποτήρι σου να πιω, θέλω.

Εσύ που δεν είσαι τίποτα άλλο, απ’ τα όλα που έπρεπε να ζήσω μέχρι το τέλος.

Το λίγο της ζωής δε θέλω. Τι να το κάνω, αν μαζί σου δεν το ξοδέψω;

Και είμαι ακόμη εδώ σκυμμένος, κρυμμένος στις παλάμες των χεριών. Ακόμα φως να περιμένω.

Μαριλένα Αχιλλέως,  Ποίημα εμπνευσμένο από τον πίνακα του Βίνσεντ Βαν Γκογκ Ο θλιμμένος γέρος

 

Πενθούντες

Κρατάω μέσα μου τα καλοκαίρια.

Αυτά που πέρασαν και έφυγαν χωρίς να χαράξουν το φως

χωρίς να ανθίσουν το γιασεμί.

Το ξεχασμένο γραμμόφωνο, το γαλάζιο ηλιοβασίλεμα

και τις φωνές των παιδιών με τα ρυτιδιασμένα χέρια.

Τον αέρα με τους κόκκους της αλμύρας και την καυτή άμμο

στοιβαγμένη πάνω από τα ανοιχτά μου μάτια,

φυτεμένα στα πράσινα βράχια.

Κρατάω μέσα μου τα καλοκαίρια.

Τα σκεβρωμένα αρμυρίκια και το λευκό σου χέρι

να ψαχουλεύει τον ήλιο.

Αντρέας Πολυκάρπου

Με αφορμή τη μέρα ποίησης ρίχνουμε ποιήματα στον Ορίζοντα, σε όλες τις στήλες του, χωρίς φτιασίδια, δεν τα χρειάζεται η ποίηση, όπως δεν χρειάζεται και αφορμή, η αλήθεια να λέγεται. Καινούργια ποιήματα των ποιητών που συμμετείχαν στην ανθολογία νέων ποιητών Οι νεότεροι- Κύπριοι ποιητές & ποιήτριες • 1981-2001,  Εκδόσεις Αρμίδα, 2020 σε ανθολόγηση – επιμέλεια της Αλεξάνδρας Ζαμπά.
Τα ποιήματα πλαισιώνουν έργα από την έκθεση Αναζητώντας ρίζες, σε επιμέλεια Ιουλίτας Τουμαζή που παρουσιάζεται μέχρι 27 Μαρτίου στο NiMAC (Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσίας). Η έκθεση συγκεντρώνει δεκαοκτώ καλλιτέχνες που γεννήθηκαν κατά τη δεκαετία του 1990, οι οποίοι «εξερευνούν την  έννοια της διαμόρφωσης ταυτότητας, εν μέσω μιας κρίσης ταυτότητας που επικρατεί τόσο στην Κύπρο, όσο και στον υπόλοιπο κόσμο.»
Θα συνεχίσουν τα ποιήματα στον Ορίζοντα, να συνεχίσει η ποίηση στον κόσμο, στην καθημερινότητα μας, στον ορίζοντά μας.
Κωνσταντίνα Σκαλιώντα Στιγμιότυπο Από Την Περφόρμανς Be My Home. Φωτογραφία Παύλος Βρυωνίδης Μόλος Λεμεσός
Κωνσταντίνα σκαλιώντα, στιγμιότυπο από την περφόρμανς be my home. Φωτογραφία παύλος βρυωνίδης, μόλος, λεμεσός

 

 

 

Ακολουθήστε μας στο Google News.
Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.