Πολιτιστική κληρονοµιά

Του Χαράλαµπου Μερακλή*


Η λεηλασία των αρχαιοτήτων και γλυπτών στην Ελλάδα άρχισε από τον Έλγιν και τη σπείρα του, που τα αποσπούσε µε δωροδοκίες και µε το φιρµάνι που απέκτησε το 1801 από τον Καϊµάκαν πασά της Κωνσταντινούπολης. Το φιρµάνι απευθυνόταν στους προύχοντες της Αθήνας να δουν ευνοϊκά τον Σκοτσέζο Λόρδο και την παρέα του που διορίστηκε πρεσβευτής της Βρετανίας στην Υψηλή Πύλη.

Σήµερα στο Λονδίνο βρίσκεται το 50% των σωζόµενων γλυπτών, ενώ στην Αθήνα βρίσκεται το 45% και το υπόλοιπο 5% στα υπόλοιπα ευρωπαϊκά Μουσεία.
Με το τέλος του Ψυχρού Πολέµου υπήρχε µια ατόνηση, η οποία επανήλθε στο προσκήνιο µε τη σύγκρουση των πολιτισµών µε τα γεγονότα της 11ης Σεπτεµβρίου του 2001 και οδήγησε στην εκστρατεία κατά της παγκόσµιας τροµοκρατίας που προερχόταν από την ισλαµική πλευρά λόγω της δράσης της Αλ Κάιντα και του Ισλαµικού Κράτους και των οπαδών τους.

Λόγω της αναφυόµενης σύγκρουσης µεταξύ των πολιτισµών, αναγκάσθηκε η ∆ύση να αναπτύξει εκπαιδευτικά/πολιτιστικά προγράµµατα προσέγγισης της νεολαίας σε διάφορες χώρες που επηρεάζονταν άµεσα από αυτές τις εξελίξεις µε στόχο το σεβασµό προς τη διαφορετικότητα και τον πολιτισµό, που είναι µέρος της παγκόσµιας κληρονοµιάς και εξέλιξης.


Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να κινηθεί και η ελληνοκυπριακή πλευρά και να αξιοποιήσει τον πολιτισµό µας, που είναι ένα οπλοστάσιο αξιοπιστίας και εικόνας που εύκολα δύναται να προβληθεί προς τα έξω δια συνεδριών, προβολών, δανεισµού µακριά από ιδεολογικές και πουριτανικές αντιλήψεις, συνειδητοποιώντας πως ο πολιτισµός, και ιδιαίτερα ο κυπριακός, παραµερίστηκε σηµαντικά λόγω κάποιων πολιτικών σκοπιµοτήτων και εξτρεµιστικής πολιτικής που τον οδηγάει στην παραγνώριση, παρόλο που είναι κοµµάτι της παγκόσµιας πολιτιστικής δηµιουργίας και επαφής των λαών για γνώση και αξιοποίηση για συναναστροφή, κατανόηση και µελέτη της ιστορικής του πορείας µέσω των αιώνων και όχι αρχαιολατρίας.

Ο Τσόρτσιλ είπε πως οι αυτοκρατορίες του µέλλοντος θα είναι οι αυτοκρατορίες του πνεύµατος λόγω της διπλωµατίας των ανοικτών θυρών, όπου το κράτος δύναται να προβάλλει τις πολιτιστικές δηµιουργίες διεθνώς µέσω διεθνών δρώντων, όπως είναι οι πολυεθνικές εταιρείες, διεθνείς µη κυβερνητικές οργανώσεις, τα think tanks και οι ισχυροί γνωµηγήτορες, ξεφεύγοντας από τις διακρατικές σχέσεις που αποσκοπούν στην έννοια του χώρου που τον συρρικνώνουν.

Ακολουθήστε το dialogos.com.cy, στο Google News

Οι τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.