«Πώς θα γενούνε τα σκοτάδια λάμψη»…



Στις 3 Ιουνίου 1963 πεθαίνει ο Τούρκος ποιητής Ναζίμ Χικμέτ. Ο Ν. Χικμέτ εντάσσεται στο παράνομο Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας το 1922.

Διώκεται για τις ιδέες του και το 1938 καταδικάζεται σε 28 χρόνια φυλακή. Σε μια από τις δίκες του (1931) δηλώνει: «Είμαι ένας Κομμουνιστής ποιητής και κάθε μέρα προσπαθώ να γίνω καλύτερος Κομμουνιστής και καλύτερος ποιητής». Κάτω από την πίεση της διεθνούς κατακραυγής, το καθεστώς αναγκάζεται να τον απελευθερώσει το 1950 και αφού είχε ξεκινήσει απεργία πείνας. Την ίδια χρονιά, τιμάται με το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης. Επίσης το 1952 εκλέγεται μέλος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης.

Οι στίχοι του είναι εδώ και συνεχίζουν να κοιτάζουν στο μέλλον των ανθρώπων…

Γιατί «η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν την αρμενίσαμε ακόμα»…

Γιατί «αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ, αν δεν καούμε εμείς, πώς θα γενούνε τα σκοτάδια λάμψη;»…