Πόσους Θοδωρήδες «φάγαμε» λόγω της ελλιπούς στήριξης και των τριτοκοσμικών υποδομών;

Έλα στο Google News
  • Προπονήσεις σε γυμναστήρια – τρύπες που δεν χωρούν καν όλα τα όργανα, ελλείψεις σε καινούργια όργανα, ακατάλληλος φωτισμός, έλλειψη κλιματισμού είναι μερικά από τα προβλήματα με τα οποία βρίσκονται αντιμέτωποι αρκετοί αθλητές μας
  • Έχουµε αθλητές – ταλέντα, αλλά δεν έχουμε υποδομές που να τους ενθαρρύνουν να συνεχίσουν τον αθλητισµό. Σε πολλές περιπτώσεις οι διαθέσιμες υποδομές δεν είναι καθόλου συμβατές με τον 21ο αιώνα

 

Του Γιάννη Κακαρή

Τα εµπόδια που καλούνται να αντιµετωπίσουν οι αθλητές για να φτάσουν στο υψηλότερο επίπεδο, εκείνο των Ολυµπιακών Αγώνων, απασχόλησαν έντονα την κοινή γνώµη, κυρίως µετά τις δηλώσεις Ελλήνων αθλητών. Τα όσα δήλωσε µε πόνο ψυχής ο αρσιβαρίστας Θοδωρής Ιακωβίδης και ο προπονητής του Μίλτου Τέντογλου, Γιώργος Ποµάσκι, είναι µάλλον η κορυφή του παγόβουνου.

Διερωτόμαστε όμως: Πόσα παιδιά εδώ στην Κύπρο δεν κατάφεραν να κάνουν το όνειρό τους πραγµατικότητα; Πόσα ταλαντούχα παιδιά παράτησαν τον αθλητισµό, αφού τα εµπόδια ήταν απροσπέλαστα; Πόσους Θοδωρήδες «φάγαµε» λόγω της ελλιπούς στήριξης ή λόγω των τριτοκοσµικών -σε κάποιες περιπτώσεις- υποδοµών;

Ο κλασικός αθλητισµός σε ρόλο «φτωχού συγγενή»

∆υστυχώς, όταν αναφερόµαστε στον αθλητισµό πολλές φορές εννοούµε το ποδόσφαιρο. Αυτό φαίνεται ότι ισχύει ιδιαίτερα για την κυβέρνηση, η οποία έχει καταστήσει τον κλασικό αθλητισµό και άλλα αθλήµατα ως τον φτωχό συγγενή του ποδοσφαίρου.

Είναι γεγονός ότι σε σύγκριση µε την Ελλάδα τα προγράµµατα στήριξης των αθλητών από τον ΚΟΑ είναι αρκετά καλύτερα. Ωστόσο εάν θέλουµε να ανέβουµε επίπεδο, θα πρέπει να κάνουµε τη σύγκριση µε χώρες ανεπτυγµένες αθλητικά, όπως οι κεντροευρωπαϊκές, οι σκανδιναβικές και οι ΗΠΑ.

Την ώρα που ένας χαµηλού επιπέδου ποδοσφαιριστής αµείβεται µε €1.500 περίπου τον µήνα, ένας Κύπριος πρωταθλητής παγκόσµιας κλάσης λαµβάνει από τα προγράµµατα του ΚΟΑ €1.000 τον µήνα. Υπάρχει βέβαια και σχέδιο ενίσχυσης ταλέντων για αθλητές κάτω των 21 ετών, ωστόσο µέχρι ένας αθλητής να φτάσει σε αυτό το επίπεδο, τα έξοδα και τη στήριξη αναλαµβάνει σχεδόν αποκλειστικά η οικογένεια. Σε αυτό συµβάλλει και το γεγονός ότι λόγω έλλειψης αθλητικής κουλτούρας στον τόπο µας είναι πολύ δύσκολο για τους αθλητές να βρουν χορηγούς -ιδιαίτερα στα πρώτα τους βήµατα.

Είναι εµφανές λοιπόν ότι η στήριξη που έχει ένας αθλητής δεν είναι αρκετή ώστε να αφιερωθεί εξ ολοκλήρου στον αθλητισµό.

Αξίζει να σηµειωθεί ότι δεν υπάρχει διαφάνεια σχετικά µε τα κριτήρια σύµφωνα µε τα οποία ο ΚΟΑ εντάσσει τους αθλητές στους σχεδιασµούς του.

Μόνο το Τσίρειο µπορεί να φιλοξενήσει αγώνες στίβου

Σοβαρό πρόβληµα είναι και το γεγονός ότι οι εγκαταστάσεις για τα αθλήµατα του στίβου δεν είναι σε ικανοποιητικά επίπεδα. Μόνο το ταρτάν στο Τσίρειο είναι καλό, αφού πρόσφατα έγινε νέα επίστρωση λόγω των διεθνών αγώνων που πραγµατοποιήθηκαν το καλοκαίρι.

Στη Λευκωσία, τη Λάρνακα και την Πάφο το ταρτάν χρειάζεται αντικατάσταση, καθώς από τα χρόνια και τη φθορά ξεφυλλίζει, ενώ έχασε και τη δυνατότητα να απορροφά τους κραδασµούς.

Τελευταία φορά που αντικαταστάθηκε το ταρτάν του Παφιακού Σταδίου (Στέλιος Κυριακίδης) ήταν το 2004, όταν έφθασαν στο νησί ξένοι αθλητές για προετοιµασία για τους Ολυµπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

Σε ό,τι αφορά τη Λάρνακα, πολλοί αθλητές δεν προπονούνται στο ΓΣΖ, αφού ο τάπητάς του βρίσκεται σε τραγική κατάσταση. Υποτίθεται ότι θα γινόταν αντικατάσταση πριν 5 χρόνια. Ο µόνος τάπητας που µπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του αθλητισµού είναι αυτός του Λυκείου Αγίου Γεωργίου Λάρνακας, γι’ αυτό γίνονται εκεί κάποιες προπονήσεις. Οι εγκαταστάσεις όμως πληρούν σχολικές προδιαγραφές, άρα δεν είναι πλήρως κατάλληλες, ενώ απαιτείται συντονισμός µε τη σχολική εφορεία. Παράλληλα, γίνεται ευρεία χρήση των χώρων και από κόσµο, µε αποτέλεσµα πολλές φορές πριν την προπόνηση να χρειάζεται καθαριότητα, αφού υπάρχει σωρεία σκουπιδιών.

Η «Χαραυγή» επικοινώνησε µε αρκετούς προπονητές και παράγοντες συλλόγων, ωστόσο σχεδόν όλοι προτίµησαν να σχολιάσουν ανώνυµα.

Όπως µας αναφέρθηκε από άµεσα εµπλεκόµενο µε τον αθλητισµό άτομο, «υστερούµε στις εγκαταστάσεις, δεν είναι υγιής κατάσταση αυτή. Ο αθλητής πρέπει να παλεύει µε το καθετί».

Άλλος αρµόδιος επεσήµανε ότι «έχουµε τροµερά ταλέντα, αλλά το θέµα είναι να υπάρχουν εγκαταστάσεις που να µην τους αποτρέπουν από το να συνεχίσουν τον αθλητισµό» και σηµείωσε ότι «πρέπει να γίνει επένδυση από την Πολιτεία, καθώς τα έξοδα είναι τεράστια και δεν µπορούν να τα καλύψουν οι Γυµναστικοί Σύλλογοι για αναβάθµιση των εγκαταστάσεων».

Μεταβαίνουν σε άλλες πόλεις, αφού δεν έχουν ούτε τα βασικά όργανα

Μιλώντας στη «Χαραυγή», ο προπονητής ενόργανης γυµναστικής στη Λάρνακα, Παναγιώτης Σιήππης, ανέφερε ότι στην πόλη δεν υπάρχει κατάλληλος χώρος προπόνησης, κάτι που κάνει πολύ δύσκολο το έργο των αθλητών και των προπονητών. Ο κ. Σιήππης είναι προπονητής του Ηλία Γεωργίου, ενός εκ των ανερχόμενων ταλέντων µας στο χώρο της ενόργανης γυµναστικής, ο οποίος τον Ιούνιο έλαβε δύο αργυρά µετάλλια (δίζυγο και µονόζυγο) στο Παγκόσµιο Κύπελλο στο Κάιρο.

Όπως σηµείωσε χαρακτηριστικά, «κάνουµε προπόνηση µέσα σε µία τρύπα, αφού το γυµναστήριο δεν χωράει όλα τα όργανα». Εξηγώντας την κατάσταση, ανέφερε ότι ο αγωνιστικός χώρος θα έπρεπε να είναι µεταξύ 1.000-2.000 τετραγωνικών µέτρων, ώστε να είναι στηµένα όλα τα όργανα (συνολικά 6). Από αυτά, για παράδειγμα, μόνο το αγωνιστικό έδαφος έχει διαστάσεις 14Χ14, ενώ το όργανο για άλµατα έχει διάδροµο 25µ. και χώρο προσγείωσης 6µ. Ωστόσο ο διαθέσιμος χώρος είναι µόλις 200 τ.µ. (10Χ20).

Eκτός από «αγωνιστικό έδαφος» και «εφαλτήριο», πρόσθεσε, δεν υπάρχει ούτε σκάµµα που απορροφά τους κραδασµούς από πτώση και βοηθά τον αθλητή να µάθει καινούργιες, δύσκολες και επικίνδυνες ασκήσεις. Ως εκ τούτου, «για να καλυφθούν οι προπονητικές του ανάγκες ταξιδεύουµε 2-3 φορές την εβδοµάδα στη Λευκωσία ή τη Λεµεσό», ανέφερε ο κ. Σιήππης.

Σε µια τρύπα χωρίς κλιµατιστικό

Οι ελλείψεις αφορούν ακόµα και βασικές υποδοµές. Για παράδειγµα, όπως ανέφερε ο κ. Σιήππης, «στη Λάρνακα δεν υπάρχει ούτε σωστός φωτισµός ούτε κλιµατισµός. Παλεύουµε καθηµερινά και ό,τι κάµουµε είναι άθλος, διότι οι συνθήκες δεν είναι καθόλου συµβατές µε τον 21ο αιώνα».

Αυτό δεν πρέπει να θεωρείται κάτι δευτερεύον, καθώς επηρεάζει σοβαρά την εξέλιξη του αθλητή. Όπως διευκρίνισε, τις περιόδους που πρέπει ο αθλητής να κάνει προετοιµασία αναγκάζεται απλά να συντηρεί τις δυνάµεις του. Μια από τις περιόδους αυτές είναι το καλοκαίρι, µε τον κ. Σιήππη να κάνει µια απλή σύγκριση. «Φανταστείτε ότι ο κόσµος το καλοκαίρι χρειάζεται κλιµατιστικό, ακόµα και όταν κάθεται στο σαλόνι παρακολουθώντας τηλεόραση, πόσω µάλλον ένας άνθρωπος που αθλείται διαρκώς. Με τις θερµοκρασίες που έχουµε σήµερα δεν είναι είδος πολυτελείας».

Μετά από πολλές συζητήσεις βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία για νέο γυμναστήριο στη Λάρνακα.

Σοβαρό πρόβληµα η εγκατάλειψη του Ολυµπιακού Κολυµβητηρίου Λευκωσίας

Σε Λευκωσία και Λεµεσό τα γυµναστήρια είναι σε σχετικά ικανοποιητικό επίπεδο. Στη Λευκωσία υπάρχει το γυµναστήριο του Λυκείου Αποστόλου Βαρνάβα και το πολυπροπονητήριο Ευάγγελος Φλωράκης, ενώ στη Λεµεσό υπάρχει το Αθλητικό Κέντρο Σπύρος Κυπριανού. Παρόλα αυτά υπάρχει έλλειψη κάποιων καινούργιων οργάνων.

Η Λευκωσία όµως ουσιαστικά δεν έχει κολυµβητήριο, καθώς το Ολυµπιακό Κολυµβητήριο του ∆ήµου Λευκωσίας παρουσιάζει συχνά και σοβαρά προβλήµατα. Μάλιστα πολλές φορές οι αθλητές υψηλού επιπέδου που πρέπει να προπονούνται καθηµερινά υποχρεώνονται να μεταβαίνουν ακόµα και σε άλλες επαρχίες. Από το 1989 που χτίστηκε το κολυμβητήριο δεν έχει πραγµατοποιηθεί καµία αναβάθµιση, εκτός από την εγκατάσταση χρονοµετρικού συστήµατος.

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.