Πρέσβης της Παλαιστίνης: Το Ισραήλ στοχεύει στον εποικισμό και όχι στη λύση



Κράτη δεν τηρούν νομικές υποχρεώσεις έναντι του εποικισμού

Συνέντευξη στον Δημήτρη Παλμύρη

Την ίδια ώρα που οι ΗΠΑ στηρίζουν τις πιο παράνομες και ακραίες πολιτικές του Ισραήλ σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, ο αγώνας των Παλαιστινίων συνεχίζεται. Ο πρέσβης της Παλαιστίνης στην Κύπρο, Jubran Taweel, μας εξηγεί σε ποιο βαθμό συνεχείς εκλογικές διαδικασίες στο Ισραήλ παίζουν ρόλο στις εξελίξεις, αλλά και ποια είναι η σταθερή πολιτική που επικρατεί ανεξαρτήτως εκλογών. Ο κ. Taweel αποδομεί τα όσα επικοινωνιακά χτίζει η διακυβέρνηση των ΗΠΑ σχετικά με το σχέδιό τους για τη Μέση Ανατολή και εξηγεί το δικό τους όραμα και αγώνα για λύση.

 

Στο Ισραήλ δεν έχει ακόμη σχηματιστεί κυβέρνηση, ενώ μεσολάβησαν δύο έντονες προεκλογικές εκστρατείες σε λιγότερο από ένα χρόνο. Πώς επηρεάζουν οι εξελίξεις αυτές τον παλαιστινιακό λαό;
Ενώ είναι αλήθεια ότι υπάρχει κάποια αβεβαιότητα εξαιτίας του σχηματισμού κυβέρνησης στο Ισραήλ, στην πραγματικότητα και οι δύο εκστρατείες είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Και οι δύο έχουν υποστηρίξει δημοσίως τους εποικισμούς, την προσάρτηση και τη συνέχιση των ισραηλινών εγκλημάτων και παραβιάσεων κατά του παλαιστινιακού λαού. Η κύρια πολιτική του Ισραήλ υποστηρίζει τώρα τον αποικισμό, όχι μια ουσιαστική ειρηνευτική διαδικασία που οδηγεί στη λύση των δύο κρατών. Αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας νοοτροπίας ατιμωρησίας που παρέχει η διεθνής κοινότητα, η οποία ενθαρρύνει τις ισραηλινές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των εγκλημάτων πολέμου. Έχουν περάσει πάνω από 52 χρόνια ισραηλινής αποικιοκρατίας, αλλά δεν έχει ληφθεί κανένα μέτρο από τη διεθνή κοινότητα για να τερματιστεί αυτό. Όσο το Ισραήλ δεν πληρώνει κάποιο τίμημα για τις σοβαρές και συστηματικές παραβιάσεις που διαπράττει, αυτές δεν πρόκειται να τελειώσουν. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να γίνει αυτό: τα προϊόντα από τους εποικισμούς θα πρέπει να απαγορευθούν, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να αποθαρρύνονται να κάνουν επιχειρήσεις με την κατοχή, οι ισραηλινοί έποικοι δεν πρέπει να λαμβάνουν τα οφέλη της πρόσβασης στο χώρο του Σένγκεν. Εδώ δεν μιλάμε καν για πολιτικές ενέργειες, αλλά για νομικές υποχρεώσεις κρατών που δεν πληρούνται.

Υπάρχει μια νοοτροπία ατιμωρησίας από τη διεθνή κοινότητα

 

Οι ΗΠΑ τροχιοδρομούν ήδη το σχέδιό τους για το Μεσανατολικό. Πώς τοποθετείστε απέναντι στις πρώτες ενδείξεις αυτού του σχεδίου;
Το αν υπάρχει σχέδιο ή όχι είναι ένα μεγάλο ερώτημα. Αυτό που βλέπουμε όμως είναι η εις βάθος εφαρμογή ενός οράματος και αυτό είναι το όραμα των πλέον ακραίων τομέων της ισραηλινής κοινωνίας. Με αυτόν τον τρόπο, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θέτουν και οι δύο πολύ επικίνδυνα προηγούμενα για την υπόλοιπη διεθνή κοινότητα. Αυτή είναι μια ενορχηστρωμένη εκστρατεία για την υπονόμευση του διεθνούς δικαίου και των θεσμών, υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων την απόκτηση γης μέσω της χρήσης βίας, αποικισμού και άλλων παραβιάσεων και εγκλημάτων.
Η ιστορική συμφωνία -μια αύρα ασάφειας μέχρι στιγμής- είναι μονόπλευρη. Υπόσχεται να στηρίξει τους Ισραηλινούς εις βάρος των Παλαιστινίων. Εάν αυτή η τελική κατάσταση επιβληθεί στους Παλαιστινίους, κανείς, συμπεριλαμβανομένης της Παλαιστινιακής Αρχής, δεν πρόκειται να την αποδεχθεί. Στην περίπτωση αυτή, το από καιρόν υποσχόμενο παλαιστινιακό κράτος δεν θα είναι βιώσιμο ούτε εφικτό, εκτός αν η συμφωνία είχε σκοπό να αποσυγκροτήσει και να εξαλείψει εντελώς το παλαιστινιακό ζήτημα/υπόθεση. Επομένως, η πολυπόθητη λύση δύο κρατών θα είναι τελικά μια μακρόχρονη, παρανοϊκή, αδιανόητη και μη ρεαλιστική υπόθεση, βασισμένη αντ’ αυτού στη λύση ενός κράτους.

Μια λύση ενδιαφέρει την ευημερία και τη σταθερότητα ολόκληρης της περιοχής

Θεωρείτε πως θα υπάρξει προσπάθεια αυτό το σχέδιο να επιβληθεί χωρίς τη συναίνεση του παλαιστινιακού λαού;
Δεν υπάρχει σχέδιο. Αλλά σε κάθε περίπτωση, κανείς δεν μπορεί να επιβάλει στον παλαιστινιακό λαό τίποτα. Έχουμε παραμείνει σταθεροί από τότε που ο Λόρδος Balfour δώρισε τη χώρα μας στο σιωνιστικό κίνημα, είμαστε ένα ανθεκτικό έθνος που, όπως λέει ο εθνικός μας ύμνος, «κατέκτησα το αδύνατο και πέρασα τα σύνορα». Κανείς δεν θα περίμενε ότι έναν αιώνα μετά τη δήλωση Balfour, η Παλαιστίνη θα είναι ένα κράτος αναγνωρισμένο από 140 χώρες με τη σημαία της να υψώνεται στις κύριες πρωτεύουσες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Εθνών. Έχουμε κάνει οδυνηρές παραχωρήσεις για χάρη της ειρήνης, συμπεριλαμβανομένης της αναγνώρισης στο Ισραήλ άνω του 78% της ιστορικής πατρίδας μας ή των συνόρων του 1967. Αλλά αυτό έγινε σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τη διεθνή συναίνεση. Έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας, όμως είμαστε ένα περήφανο έθνος που δεν πρόκειται να παραδοθεί ή να δεχτεί τίποτα λιγότερο από τα αναφαίρετα δικαιώματά μας, τα οποία έχουμε βάσει του διεθνούς δικαίου.

Έχουμε κάνει οδυνηρές παραχωρήσεις για χάρη της ειρήνης

Οι εξελίξεις στην περιοχή, με τους αυξανόμενους ανταγωνισμούς στους οποίους εμπλέκεται και το Ισραήλ, πώς επηρεάζουν τον δικό σας αγώνα;
Η Παλαιστίνη παραμένει η καρδιά του αραβικού κόσμου. Βρισκόμαστε σε στρατηγική θέση. Είμαστε μέρος της Μεσογείου και μια λύση στην κατάστασή μας, μέσω της εφαρμογής του διεθνούς δικαίου και των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών, μας ενδιαφέρει για την ευημερία και τη σταθερότητα ολόκληρης της περιοχής. Το Ισραήλ προσπαθεί να πείσει ορισμένα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου, της Ελλάδας και ορισμένων άλλων χωρών, να αγνοήσουν τους Παλαιστινίους και να κάνουν επιχειρήσεις σαν να μην υπάρχει κατοχή. Αυτό ίσως έφερε στο Ισραήλ ένα αίσθημα επιτυχίας, αλλά γνωρίζουμε ότι δεν πρόκειται να λειτουργήσει μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Κανείς δεν πρέπει να μπορεί να ανεχτεί ένα καθεστώς απαρτχάιντ στον 21ο αιώνα.